Teknoloji romantizmi tek başına belirlemez belki ancak romantizmin yaşandığı altyapıyı kökten değiştirebilir. Dikkati parçalayan, ilişkiyi metalaştıran tasarım teşvikleri ve kullanım biçimleri romantik ritüelleri zayıflatabilir. Doğru medya tasarımı ve kullanım pratikleriyse romantizmi güçlendirebilir pekala. Öte yandan Whatsapp ve benzeri anlık mesajlaşma platformlarının tasarımı, bu “doğru medya tasarımının” fersah fersah uzağında.

Yazı: Ümit Alan

Masumiyet Müzesi romanının dizi uyarlamasıyla Türkiye, ağır bir romantizm dalgasının tesiri altında kaldı. Diziyi beğensin beğenmesin, Orhan Pamuk’u sevsin sevmesin herkes; içinde kalanları, sevgisini, nefretini bu vesileyle dillendiriyor.

Zararı yok bence. Yaşam eğlencesi işte. Yine de moda olan şeylerden ilk anda uzak durma takıntım yüzünden ben de tuttum bu gürültüde Vedat Türkali’nin Bir Gün Tek Başına romanını okumaya ve dinlemeye giriştim. Zaten Masumiyet Müzesi’ni 2008 yılında moda olmasına aldırmadan çıkar çıkmaz okumuş, müzeyi de iki kez gezmiştim. Dizi biraz bekleyebilirdi.

Ev dışında sesli, evde basılı olarak sürdürdüğüm hibrit Bir Gün Tek Başına okuma deneyimimse geride kocaman bir soru bıraktı: Teknoloji ve yeni medya ile birlikte romantizm de müzelik olmuş olabilir miydi? Orhan Pamuk masumiyeti müzeye yerleştirmişti evet ama aşırı iletişim çağı da romansların sonu kabul edilebilir miydi? Kaldı ki Pamuk’un Masumiyet Müzesi, biraz da romantizmin müzesi değil miydi?

Sabit telefonlar ve ulaşamama hâlleri

Bu soruların aklıma düşmesinin en önemli nedeni, Türkali’nin romanındaki sabit telefonla iletişim ya da iletişimsizlik hâllerinin fazlalığının dikkatimi çekmesiydi. Bir Gün Tek Başına romanındaki olaylar 27 Mayıs 1960 darbesine giden günlerde geçiyordu ve roman da 1974 yılında çıkmıştı. Yani telefonun daha ziyade zengin evlerde ve işyerlerinde yer aldığı yıllar...

YAZININ DEVAMI