<img src="https://images.aposto.com/2026/4/1/1777910204181.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.54" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h1 fr-original-style="" style="font-size: 2em; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">İlbay Kahraman ile Ayrıntı Yayınları: 'Yayıncılığı sürdürüyorsak biraz da gönül işi olduğundan'</h1>"Ayrıntılar önemlidir" sloganıyla 1988 yılında kurulan Ayrıntı Yayınları, İlbay Kahraman'ın dümenin başına geçtiği 2008'den bu yana tam 2.000 kitap yayımladı. Yani neredeyse 3 günde 1 kitap. Kahraman'a göre "Murdoch, Robbins, Baumann ve Foucault gibi yazarları Türkçeye kazandırmak 38 yılın en büyük başarısı ama Vedat Türkali'nin yayıncısı olmak bambaşka bir gurur kaynağı."Söyleşi: Soner CanBu ülkenin vicdanını ve düşlerini taşıyan gençler 80'li yılları&nbsp;12 Eylül darbesinin vurduğu prangaları kırma, o ağır ve kara örtüyü üzerlerinden atma çabalarıyla geçirdi. Sanat ve edebiyat, o dönemin gençleri için neredeyse bir terapiydi. Şiirin ve kurmacanın dev isimleri varlıklarıyla bile edebiyat ikliminde klima etkisi yaratıyordu.O yıllarda edebiyat ve düşünce dergileri de altın çağını yaşıyordu. 60'lardan, 70'lerden beri devam edenler bir yana 80'li yıllarda edebiyatın, sanatın, düşüncenin nabzını tutan,&nbsp;Yazko Edebiyat,&nbsp;Yazko Felsefe,&nbsp;Çağdaş Eleştiri,&nbsp;Gösteri,&nbsp;Adam Sanat&nbsp;(90'larda buna bir de&nbsp;Adam Öykü eklenecekti) dergileri, sayısız yazar ve şair yetiştiren edebi mecralar oldu. Aynı dönemde önemli yayınevleri de kuruldu. Can, Yazko, Adam Yayıncılık gibi birçok büyük yayınevi kendi çekim alanlarını yarattı.&nbsp;<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Devlerle yarışma cesareti</h2>O ortamı şöyle bir hayal edin... Bir yanda çağdaş dünya edebiyatının, özellikle Latin Amerika edebiyatının en önemli eserlerini dilimize kazandıran Erdal Öz'e ait Can Yayınları, öte yanda şık baskılı kitapları, antolojileri, İkinci Yeni şairlerinin lüks baskılı kitaplarıyla Adam Yayıncılık. Bir başka rafta ise Memet Fuat'ın kurduğu Yazko Edebiyat markalı birbirinden değerli kitaplar.&nbsp;1988 yılında&nbsp;"Ayrıntılar önemlidir!"&nbsp;sloganı ile yayın hayatına başlayan&nbsp;Ayrıntı Yayınları, işte böyle büyük bir rekabet ortamına gözlerini açtı. Bir boşluğu doldurmaktan ziyade, devasa yayıncılık konağına manzaralı büyük bir salon açmaktı Ayrıntı'nın yaptığı. Onun oluşturduğu büyük kitaplıkla düşünce ufkumuz bambaşka bir boyuta evrildi. Bastığı ilk kitabı Ivan Illich'in&nbsp;Şenlikli Toplum'uyla yayıncılığın farklı şenlik ateşlerini tutuşturdu Ayrıntı.Büyük marka karizmasını kendi yaratır. 70'ler ve 80'lerde Cumhuriyet Gazetesi'ni "Cum"u gözükecek şekilde ceket cebine yerleştirmek bir kimlik ifşası olduğu kadar havalı bir eylemdi. 80'lerin sonlarında dinozor logolu Ayrıntı'dan çıkmış bir kitabı, bir kahve masasında kolayca görülebilecek biçimde bulundurmak da öyle. <p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#e06535" color="#000000" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#e06535 !important;color:#090909 !important" href="https://aposto.com/s/ilbay-kahraman-ile-ayrinti-yayinlari-yayinciligi-surduruyorsak?a=customButton" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(224, 101, 53) !important; color: rgb(9, 9, 9) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">SÖYLEŞİNİN DEVAMI</a>

Duende

<h1 fr-original-style="" style="font-size: 2em; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><img src="https://images.aposto.com/2026/1/6/1772317563058.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.54" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></h1><h1 fr-original-style="" style="font-size: 2em; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Dijital çağın aşk sancıları: Teknoloji yüzünden romantizm müzelik mi oldu?&nbsp;</h1>Teknoloji romantizmi tek başına belirlemez belki ancak romantizmin yaşandığı altyapıyı kökten değiştirebilir. Dikkati parçalayan, ilişkiyi metalaştıran tasarım teşvikleri ve kullanım biçimleri romantik ritüelleri zayıflatabilir. Doğru medya tasarımı ve kullanım pratikleriyse romantizmi güçlendirebilir pekala. Öte yandan Whatsapp ve benzeri anlık mesajlaşma platformlarının tasarımı, bu “doğru medya tasarımının” fersah fersah uzağında.Yazı: Ümit AlanMasumiyet Müzesi&nbsp;romanının dizi uyarlamasıyla Türkiye, ağır bir romantizm dalgasının tesiri altında kaldı. Diziyi beğensin beğenmesin, Orhan Pamuk’u sevsin sevmesin herkes; içinde kalanları, sevgisini, nefretini bu vesileyle dillendiriyor.&nbsp;Zararı yok bence. Yaşam eğlencesi işte. Yine de&nbsp;moda olan şeylerden ilk anda uzak durma takıntım&nbsp;yüzünden ben de tuttum bu gürültüde Vedat Türkali’nin Bir Gün Tek Başına&nbsp;romanını okumaya ve dinlemeye giriştim. Zaten Masumiyet Müzesi’ni 2008 yılında moda olmasına aldırmadan çıkar çıkmaz okumuş, müzeyi de iki kez gezmiştim. Dizi biraz bekleyebilirdi.&nbsp;Ev dışında sesli, evde basılı olarak sürdürdüğüm hibrit Bir Gün Tek Başına&nbsp;okuma deneyimimse geride kocaman bir soru bıraktı: Teknoloji ve yeni medya ile birlikte romantizm de müzelik olmuş olabilir miydi? Orhan Pamuk masumiyeti müzeye yerleştirmişti evet ama aşırı iletişim çağı da romansların sonu kabul edilebilir miydi? Kaldı ki Pamuk’un Masumiyet Müzesi, biraz da romantizmin müzesi değil miydi?<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Sabit telefonlar ve ulaşamama hâlleri</h2>Bu soruların aklıma düşmesinin en önemli nedeni, Türkali’nin romanındaki sabit telefonla iletişim ya da iletişimsizlik hâllerinin fazlalığının dikkatimi çekmesiydi. Bir Gün Tek Başına romanındaki olaylar 27 Mayıs 1960 darbesine giden günlerde geçiyordu ve roman da 1974 yılında çıkmıştı. Yani telefonun daha ziyade zengin evlerde ve işyerlerinde yer aldığı yıllar...&nbsp; <p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#ffe144" color="#090909" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#ffe144 !important;color:#090909 !important" href="https://aposto.com/s/dijital-cagin-ask-sancilari-teknoloji-yuzunden-romantizm?a=customButton" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(255, 225, 68) !important; color: rgb(9, 9, 9) !important; text-decoration: none; outline: currentcolor; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">YAZININ DEVAMI</a>

Aposto Gündem

Quando

Teknoloji romantizmi tek başına belirlemez belki ancak romantizmin yaşandığı altyapıyı kökten değiştirebilir. Dikkati parçalayan, ilişkiyi metalaştıran tasarım teşvikleri ve kullanım biçimleri romantik ritüelleri zayıflatabilir. Doğru medya tasarımı ve kullanım pratikleriyse romantizmi güçlendirebilir pekala. Öte yandan Whatsapp ve benzeri anlık mesajlaşma platformlarının tasarımı, bu “doğru medya tasarımının” fersah fersah uzağında.

Dijital çağın aşk sancıları: Teknoloji yüzünden romantizm müzelik mi oldu?

"...Ahmet Abi, güzelim, bir mendil niye kanar Diş değil, tırnak değil, bir mendil niye kanar Mendilimde kan sesleri."İşçi bir babanın oğlu olan Ahmet Gayretli, gençlik yıllarında Kayseri Tayyare Fabrikası’nda çalışırken, halkevleri ile tanışır.İlk hapse atılma nedeni Fabrika’da komünizm propagandası yapmak olan Gayretli, bir yıl hapis hayatından sonra askere gider ve memleketi Kayseri’ye döner.Kendisine iş verilmeyince tabelacılık yapmaya başlayan Gayretli’nin sonraki durağı Ankara olacaktır.Ankara’da bir lastik fabrikasında çalıştığı yıllarda Türkiye Komünist Partisi (TKP) üyesi olduğu tahmin edilen Gayretli, 1951 TKP tevkifatında tutuklanır; Harbiye Askeri Cezaevi'nden sonra, Ruhi Su’ya&nbsp;‘Hasan Dağı, Hasan Dağı, eğil, eğil, bir bak, sıkıyor zincir bileği, jandarmada iman yok, hiç insaf yok. Bir ay doğdu, ışıdı yarama değdi, kelepçe derimi soydu, Hasan Dağı derdimiz çok...' mısralarını yazdıran Adana Cezaevi’nde yine Ruhi Su ve Vedat Türkali ile işkence görür.Ardından Malatya’ya sürgüne giden ve sonra memleketine dönerek evlenen Ahmet Gayretli’nin, çeşitli gazetelerde farklı isimlerle yazılar ve şiirler yazdığı biliniyor.Kayseri’de barınamadığı yıllardan sonra bir ara İstanbul’a gittiği ve Adam Yayınların'nın kurucusu Nazar Büyüm’ün vasıtası ile kısa sürede orada yaşadığı söylenen Ahmet Gayretli’nin,bu zaman zarfında tanıştığı Edip Cansever’in ünlü ‘Mendilimde Kan Sesleri’ şiirinin bu yıllarda yazıldığı da iddia edilenler arasında. &nbsp;Her ne kadar Edip Cansever’in, şiirini ne zaman Ahmet Gayretli’ye ithaf ettiği bilinmese de, Kayseri’ye döndükten sonra kendi kabuğuna çekilen Ahmet Gayretli’nin sosyalist camia ile bağı hiçbir zaman kopmaz. Ve Ahmet Gayretli 24 Mart 2015 tarihinde aramızdan ayrıld.İkisinin de aziz hatırasına, saygıyla.."..Ah güzel Ahmet abim benim İnsan yaşadığı yere benzer O yerin suyuna, o yerin toprağına benzer Suyunda yüzen balığa Toprağını iten çiçeğe Dağlarının, tepelerinin dumanlı eğimine Konyanın beyaz Antebin kırmızı düzlüğüne benzer Göğüne benzer ki gözyaşları mavidir Denize benzer ki dalgalıdır bakışları Evlerine, sokaklarına, köşebaşlarına Öylesine benzer ki Ve avlularına....Gülemiyorsun ya, gülmek Bir halk gülüyorsa gülmektir Ne kadar benziyoruz Türkiye’ye Ahmet Abi."&nbsp;

Yıldızlı Bir Hikâye

Edip Cansever'in Ahmet Abi'si Ahmet Gayretli'yi yakından tanıyalım.

Ahmet Abi Kimdi?

Birkaç gün önce Serdar Kuzuloğlu’nun <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTYwMmVjYzllNmE5MzgwMDAwN2NiZDNlMSZ1c2VyPTVlYjU0M2NmNzA2NDk0MjU1ZWNmNmE4MCZhdXRob3I9NWY3MDM3NzVlMDAxNmYwMDA4N2YyMDJiJnVybD1odHRwcyUyNTNBJTI1MkYlMjUyRm9wZW4uc3BvdGlmeS5jb20lMjUyRmVwaXNvZGUlMjUyRjVDZ2t4T2JJc3VwSEV1VFZ2TGlVSEYlMjUzRnNpJTI1M0R1NDBITGZVLVNMeTlGbVE2d3NfaDlR""""""">bir podcast serisinde</a> şu cümleyi duyunca bir an durakladım. “Hayatın akışını reddedip sabırsızlığımızla bir şeylerde telaş etmek ve bir şeylerin çabucak olmasını istemek büyük bir haksızlık.”&nbsp;Size de oluyor mu bilmem, bazen kendimi uzun zamandır İstanbul’da yaşıyormuş gibi değil de İstanbul benim onunla beraber yaşamama izin veriyormuş gibi hissediyorum. Demek istediğim, sanki o benim hayatıma girmiş değil de ben onun hayatına izinsiz girmiş gibiyim. Böylesine kalabalık ve telaş içide olan bir şehirde yavaşlamak sizce mümkün mü?Aklımdan bu düşünceler geçerken Kuzuloğlu devam ediyor ve anlamak ve durmak arasındaki ilişkiye dikkat çekiyor. İngilizce “to understand" (anlamak) kelimesinin içinde geçen “stand” (durmak) kelimesine değiniyor ve kısa bir süre içinde aklıma İstanbul’un vapurları geliyor. Benim için İstanbul’da anı en çok yaşadığım, yavaşladığım, durduğum, anlamak için durduğum yer; vapurlar…Sanat için vapur: Attila İlhan’dan Sunay Akın’a, Orhan Veli’den Vedat Türkali’ye kadar birçok şairin şiirlerine de konu ettiği, romantik ve naif duygularımızın mekânı olan vapurlar, boğazın ve İstanbul’un simgelerinden biri olarak <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTYwMmVjYzllNmE5MzgwMDAwN2NiZDNlMSZ1c2VyPTVlYjU0M2NmNzA2NDk0MjU1ZWNmNmE4MCZhdXRob3I9NWY3MDM3NzVlMDAxNmYwMDA4N2YyMDJiJnVybD1odHRwcyUyNTNBJTI1MkYlMjUyRmxpc3RlbGlzdC5jb20lMjUyRmlzdGFuYnVsLXZhcHVybGFyaS10YXJpaGkta2lzaWxpayUyNTJG""""""">kabul edilir.</a> Ressam Ali Balkan, “İstanbul uzaktan değil, vapurdan güzel.” <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTYwMmVjYzllNmE5MzgwMDAwN2NiZDNlMSZ1c2VyPTVlYjU0M2NmNzA2NDk0MjU1ZWNmNmE4MCZhdXRob3I9NWY3MDM3NzVlMDAxNmYwMDA4N2YyMDJiJnVybD1odHRwcyUyNTNBJTI1MkYlMjUyRnJlc3NhbWFsaWJhbGthbi53b3JkcHJlc3MuY29tJTI1MkZ0YWclMjUyRnNhbmF0LXZhcHVyLWljaW5kaXIlMjUyRg==""""""">diyor ve ekliyor</a>, “Vapur öyle bir semboldür ki. Denizcilik alanındandır. Endüstri çağındandır. İstanbul’un yatay-dikey kontrastını çok iyi bir şekilde özetler. Ben vapurların İstanbul’dan gidebileceğini düşünmem.&nbsp; Ancak zamanla ebatları küçülebilir ve anıt değerini kaybedebilirler endişesini taşırım. (…) Hep dediğim bir şey 10 metrelik Eyfel Kulesi olmaz. Yine mesajımı vereyim, Eyfel Kulesi Paris için neyse, vapurlar da İstanbul için odur. İkisi de 19. yüzyılın ikinci yarısından. İkisi de demirden.”&nbsp;Vapurların tarihçesi Cevdet ve Fuat Paşaların girişimleriyle 1851 yılında kurulan Şirket-i Hayriye’ye dayanıyor. Osmanlı Devleti’nde kurulmuş ilk anonim şirket olan Şirket-i Hayriye’nin kuruluş amaçlarından biri de İstanbul ve Boğaziçi iskeleleri arasında daha önce kayıklarla gerçekleştirilen ulaşımı kayıklara göre daha konforlu ve güvenli olan buharlı gemilerle <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTYwMmVjYzllNmE5MzgwMDAwN2NiZDNlMSZ1c2VyPTVlYjU0M2NmNzA2NDk0MjU1ZWNmNmE4MCZhdXRob3I9NWY3MDM3NzVlMDAxNmYwMDA4N2YyMDJiJnVybD1odHRwJTI1M0ElMjUyRiUyNTJGaXN0YW5idWwuZ292LnRyJTI1MkZpc3RhbmJ1bHVuLW5vc3RhbGppay12YXB1cmxhcmk=""""""">sağlamakmış.</a> Vapurların 1858’den beri faaliyet gösterdiği Haliç hattında kurulu bulunan Haliç Vapurları Şirketi’nin 1941 yılında; Boğaz hattında vapur işletmek üzere 1851’de kurulmuş olan Şirket-i Hayriye’nin ise 1945 yılında kamulaştırılarak bütün haklarının Şehir Hatları’na devredilmesi ile İstanbul sularında vapur taşımacılığı tek çatı altında toplanmış. İkinci Dünya Savaşı sonrasında filosunu yenileme ihtiyacı hisseden ve adı Şehir Hatları İşletmesi olarak değiştirilen işletmeye 1950’lerin başlarında üç parti hâlinde Hollanda’da inşa edilen yeni yolcu vapurları katılmış.İstanbul Boğazı’nın bahçeleri: İstanbul’un vazgeçilmez simgeleri arasında yer alan ve “Bahçe Sınıfı” olarak adlandırılan Dolmabahçe, Fenerbahçe ve Paşabahçe vapurları, ismini İstanbul’un semtlerinden almış. Marmara Denizi sularında uzun yıllar hizmet veren bu vapurlardan Fenerbahçe, Rahmi M. Koç Müzesi’nde ziyaretçilerini <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTYwMmVjYzllNmE5MzgwMDAwN2NiZDNlMSZ1c2VyPTVlYjU0M2NmNzA2NDk0MjU1ZWNmNmE4MCZhdXRob3I9NWY3MDM3NzVlMDAxNmYwMDA4N2YyMDJiJnVybD1odHRwJTI1M0ElMjUyRiUyNTJGaXN0YW5idWwuZ292LnRyJTI1MkZpc3RhbmJ1bHVuLW5vc3RhbGppay12YXB1cmxhcmk=""""""">bekliyor</a>, Paşabahçe’nin ise yeniden Boğaz’la buluşması <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTYwMmVjYzllNmE5MzgwMDAwN2NiZDNlMSZ1c2VyPTVlYjU0M2NmNzA2NDk0MjU1ZWNmNmE4MCZhdXRob3I9NWY3MDM3NzVlMDAxNmYwMDA4N2YyMDJiJnVybD1odHRwcyUyNTNBJTI1MkYlMjUyRnd3dy5jbm50dXJrLmNvbSUyNTJGdmlkZW8lMjUyRnR1cmtpeWUlMjUyRnBhc2FiYWhjZS12YXB1cnUteWVuaWxlbml5b3ItdmlkZW8=""""""">planlanıyor.</a> “Bahçe Sınıfı” olarak adlandırılan ve diğer gemilere göre daha büyük ve gösterişli olan bu üç vapur İstanbul sularında, Adalar hattında ve Yalova hattında çalışmış; uzun yıllar yolcuların gözdesi olmuş. İstanbul’da deniz ulaşımının yakın tarihine tanıklık etmiş bu üç vapurdan günümüze yalnızca Paşabahçe ve Fenerbahçe vapurları <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTYwMmVjYzllNmE5MzgwMDAwN2NiZDNlMSZ1c2VyPTVlYjU0M2NmNzA2NDk0MjU1ZWNmNmE4MCZhdXRob3I9NWY3MDM3NzVlMDAxNmYwMDA4N2YyMDJiJnVybD1odHRwJTI1M0ElMjUyRiUyNTJGaXN0YW5idWwuZ292LnRyJTI1MkZpc3RhbmJ1bHVuLW5vc3RhbGppay12YXB1cmxhcmklMjUzRg==""""""">ulaşmış</a>.Bir deniz şehrinde vapurun anlamı: Aslında İstanbul’un hızlı bir şekilde büyümesinde vapurların katkısı oldukça fazla. Şehir büyüdükçe vapurlar çoğalmış, vapurlar çoğaldıkça şehir daha fazla büyümüş. İstanbul sularında aralıksız 94 yıl sefer yapan Şirket-i Hayriye vapurları, iki meşrutiyet, bir cumhuriyet, iki dünya savaşı gördüler, birincisine bilfiil <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTYwMmVjYzllNmE5MzgwMDAwN2NiZDNlMSZ1c2VyPTVlYjU0M2NmNzA2NDk0MjU1ZWNmNmE4MCZhdXRob3I9NWY3MDM3NzVlMDAxNmYwMDA4N2YyMDJiJnVybD1odHRwcyUyNTNBJTI1MkYlMjUyRnRlemFyc2l2aS5jb20lMjUyRmlzdGFuYnVsLWJvZ2F6aW5kYS1jYWxpc2FjYWsteWVuaS1iaXIteW9sY3UtZ2VtaXNpLXRhc2FyaW1p""""""">katıldılar.</a> Belki de bu sebepten vapurlar, çalıştıkları yerle bu kadar çok özdeşleştiler.&nbsp;Kuzuloğlu’nun sözlerini yeniden düşünüyorum. Hayatın akışını reddedip sabırsızlığımızla bir şeylerde telaş ederek bir yerden başka bir yere ulaşım sağlamaya çalışırken vapur bizi İstanbul’da hem trafikten uzaklaştırıyor hem de ıslanmaktan kaçamadığımız telaş yağmurundan. Çeyrek kala-çeyrek geçe zamanlarını değil de özgürlüğümüzü bekliyoruz sanki farklı iskelelerde. Derin bir oh çekip, martıların, sıcacık çayımızın ve eşsiz boğaz manzarasının tadını çıkarıyoruz. Belki ortamın romantik ambiyansına kendimizi kaptırıp Ali Asker Barut’un dizelerini tekrarlıyoruz içimizden: “Karaköy’den kalkan vapurlar bilir / Yıllardır nasıl yangın Galata Kulesi / Kız Kulesi’ne”&nbsp;Öyle ya, İstanbul vapurdan çok güzel.

Vedat Türkali ile ilgili hikayeler