i

61. Venedik Bienali’nin Arsenale’de yer alan Türkiye Pavyonu’ndaki Nilbar Güreş’in "Gözlerinizden Öperim" başlıklı sergisi; beden, aidiyet, göç, şefkat ve direniş kavramlarını ele alıyor. Sanatçı Nilbar Güreş, küratör Başak Doğa Temür ve Türkiye Pavyonu yöneticisi Duygu Şengünler ile serginin üretim sürecini konuştuk.

Söyleşi: Melike Bayık

61. Venedik Bienali’nin merhum küratörü Koyo Kouoh tarafından “In Minor Keys / Minör Tonlarda” başlığıyla kurgulanan bu yılki bienal, büyük anlatılar yerine daha sessiz, naif, kırılgan, küçük ve incelikli karşılaşmalara odaklanıyor. Arsenale’de yer alan Türkiye Pavyonu’nda ise Nilbar Güreş’in Gözlerinizden Öperim başlıklı sergisi; beden, aidiyet, göç, şefkat ve direniş kavramlarını çokkatmanlı bir anlatı içinde biraraya getiriyor.

Başak Doğa Temür küratörlüğünde düzenlenen sergi; resim, heykel, tekstil, makrome ve yerleştirme gibi farklı mecraları biraraya getirerek izleyiciyi yalnızca bir sergi deneyimine değil, aynı zamanda kırılganlık ve birlikte var olma hâlleri ile direnç üzerine düşünmeye davet ediyor. Sanatçı Nilbar Güreş, küratör Başak Doğa Temür ve Türkiye Pavyonu yöneticisi Duygu Şengünler ile serginin üretim sürecini, kavramsal arka planını ve Venedik Bienali bağlamındaki yerini konuştuk.

• 61. Venedik Bienali, Türkiye Pavyonu ve Nilbar Güreş Gözlerinizden Öperim sergisi 22 Kasım 2026 tarihine kadar izlenebilir.

61. Venedik Bienali Türkiye Pavilyonu'nda yer alan serginiz Gözlerinizden Öperim içten bir anlatıyı ve şefkatli bir yakınlığı çağrıştırıyor. Bu sergide nasıl bir anlatı kurguluyorsunuz?

Nilbar Güreş: 26 senedir yurt dışındayım, iş hayatında ve günlük hayatta çok fazla egzotikleştirme, nefret söylemi ve ayrımcılık ile karşılaştım. Bunun da dışında sanat dünyasında yaşanan net bir kutuplaşma var. Genellikle toplumlar başka kültürlerle pek ilgili değiller. Batı toplumları sürekli onların dilini, kültürünü yemeklerini, sanatını bilmenizi talep ediyor; kültür ve sanatta da politik olarak da tektip, kısır bir yapıyı besliyorlar. Mesela sergilerde muhakkak bir Alman, Amerikalı, bir İskandinavyalı, bir İsrailli oluyor ama bir Türkiyeli, bir Mısırlı, bir Filistinli, bir İranlı ya hiç olmuyor ya çok ender gündeme geliyor. Sadece seyahat ederken değil, sanat hayatı içinde karşılaştığınız insanların da sizin kültürünüz hakkında hiçbir şey ve tek kelime bilmediğini fark ediyorsunuz. “Gözlerinizden öperim” diyerek kendi kültürümün bir referansı ile kültürleri ile iletişim kuramadığım ülkelere uzaktan, mesafeli bir selam yollamak istedim.

SÖYLEŞİNİN DEVAMI