Bayramda arabasız gezmek, çoğu insana külfet geliyor. Azalan otobüs seferleri, artan yolcu sayısı, belli semtlere gitmenin işkenceye dönüşmesi bayram gezmesinin olmazsa olmazları. Öte yandan ücretsiz bayram otobüsleri, sabahın nurunda kalkıp işe gidenler, bu yüzden şehri ancak bayramdan bayrama keşfedenler, iki kuruş harçlıkla hayatını idame ettirmeye çalışan kadınlar, denizi görmeden büyüyen çocuklar, çocuklarına denizi göstermek için bayramı bekleyen aileler için biraz da.

Yazı: Ayça Örer

Gazeteciyim ve kalabalıklar bir yerde benim işim: Eylemler, grevler, kutlamalar, konserler, çatışma alanları. Bu sefer ise bayramların en tartışmalı alanlarından birindeyim: Ücretsiz oluşuyla dosta düşmana korku salan toplu taşımada. Bayram otobüslerinin kaotik dünyasına hoş geldiniz.

• Bir şehirde, özellikle İstanbul gibi büyük bir şehirde hayatta kalmak istiyorsanız cebinizde en az üç-beş kozunuz olmalı. Bana sorarsanız en önemlileri arasında toplu taşıma kullanma becerisini sayarım. Hangi otobüs nereye gider, en kestirme hattı nasıl bulursunuz, buna arama motoru olmaksızın iyi kötü hâkim olan insanın sırtı yere gelmez itikadımca.

Üstelik tevazu gösterebileceğim bir konu değil, bu konuda hayli iyiyim. Her zaman toplu taşımanın sunduğu imkanları, yani sonsuz gözlem, toplumsal muhalefetin yükselen konularına vakıf olma şansı, trafiğe dikkat kesilmeksizin kitap okuyup müzik dinlemek lüksünü değme arabaya değişmem.

Buna karşılık, benim de sınırlarım var: Ulaşımın bedava olduğu günlerde, şansımı ve kendimi zorlamamak gibi. Yine de, 2026 yılının siyasi krizlerden payını almış Kurban Bayramı’nda bunu seçmiş bulundum.

Kalabalığın akıntısına kapılmak

Bu girizgâhı, meselenin çerçevesini doğru çizmek için yaptım. Bayramda arabasız gezmek, pek çok insana külfet geliyor. Haksız da sayılmazlar, azalan otobüs seferleri, artan yolcu sayısı, belli semtlerin daha fazla tercih edilmesi ve o noktalara gitmenin bir işkenceye dönüşmesi… Bütün bunlar bayram gezmesinin olmazsa olmazları.

YAZININ DEVAMI