Christian Petzold'un yeni filmi "Miroirs No. 3", yas ve travma üzerine sade fakat vurucu bir hikaye anlatıyor. İsmini Maurice Ravel'in aynı adlı eserinden alan yapım, sessiz ve sakin anlardan oluşan kısa bir öykü gibi. Filmin ismi sadece Ravel'in eserinden değil, aynı zamanda hikayesinin temelini oluşturan "ayna" imgesinden geliyor.

Yazı: Aslı Ildır

Bir kez daha Paula Beer'i başrolde izlediğimiz film, Laura isimli genç bir kadına ve onu kaybettikleri kızlarının yerine koyan dağılmış bir aileye odaklanıyor. Ailenin Laura'yla doldurduğu boşluğun yine Laura'da bir yansıması var.

• Bir kazada erkek arkadaşını kaybeden ve uzun süredir hiçbir yere ve kimseye aidiyet hissetmeyen Laura, kendi boşluğunu bu ailenin sevgisiyle dolduruyor. Böylece beklenmedik bir kayıp yaşayan Laura ve yeni ailesi, birbirinin aynası oluyor.

Öte yandan Petzold elbette konunun altını bu derece kalın harflerle çizmiyor. Bu sürecin sancılarını, kaybın o yavaş yavaş, derinden yakan acısını da dahil ediyor hikayeye. Karakterlerin birbirlerine ne kadar yaklaşırlarsa yaklaşsınlar geçmeyen o hüznü, yabancılıkla tanışıklık arasındaki o gitgel... Ailen, özellikle de Laura'yı eve alan anne Betty, uzun süredir intihar eden kızları Yelena'nın hayaletiyle yaşıyor. Laura'yı hiç tanımadan, kim olduğunu sormadan ve ona gerçekten bakmadan eve alıyor onu. Kızının kıyafetlerini, yatağını, piyanosunu veriyor ona. Laura ise, sevgilisinin kaybının üzerinden yalnızca saatler sonra, neden diye düşünmeden kabul ediyor bu daveti. Minnetle değil fakat huzurla.

Çok geçmeden bu mutlu tabloya ilk darbe geliyor, kocası ve oğlundan Betty'nin "ilaçlarını bıraktığını" duyuyoruz. Bir anlığına Laura'nın da bir hayalet olduğundan kuşkulanıyor, bu gerçek olmayacak kadar güzel karşılaşmadan şüphe duyuyoruz. Neyse ki çok geçmeden eksik parçalar yerine oturuyor, Laura gerçek oluyor ve birkaç gün de olsa bu karşılıklı aynanın keyfini sürüyoruz. Ta ki ilk inkara, Yelena'nın kim olduğuna dair ilk haykırışa kadar. Hayaletin ismini koyduğumuzda cisimleşiyor, böylece Petzold bizi her zamanki gibi gerçeküstünden gerçeğe sürüklüyor.

YAZININ DEVAMI