Bağımlılık denince ilk akla gelenlerden biri alışveriş değil şüphesiz. Ya da spor. Bazen bir hafta boyunca oyun oynamak. Çoğumuz sosyal medyada geçirdiğimiz saatleri sorun olarak bile görmüyoruz. Oysa bağımlılık artık kendini pek çok farklı alanda gösteriyor ve işsizlik, gelecek kaygısı, anksiyete arttıkça bağımlı olduğumuz şeylerin sayısı ve çeşidi de artıyor.

Yazı: Ayça Örer

Bağımlılık denince ilk akla gelenlerden biri alışveriş değil şüphesiz. Ya da spor. Bazen bir hafta boyunca oyun oynamak. Çoğumuz sosyal medyada geçirdiğimiz saatleri sorun olarak bile görmüyoruz. Oysa bağımlılık artık kendini pek çok farklı alanda gösteriyor ve işsizlik, gelecek kaygısı, anksiyete arttıkça bağımlı olduğumuz şeylerin sayısı ve çeşidi de artıyor.

“Pek çok şey düşünürdüm de egzersiz yapmanın bağımlılık olarak adlandırılabileceğini düşünmezdim.”

38 yaşında eklem ağrısı şikayetiyle doktora giden Suat, “egzersiz bağımlısı” olduğunu öğrenen biri. Haftanın 6 ya da 7 günü düzenli antrenman yapan, yapmadığı zamanlarda kendini “hantal” hisseden ve her ay antremanlarını güncelleyen Suat için bu, teşhisi aldığı güne kadar, “disiplinden” ibaret bir rutinmiş:

“Doktora gittiğimde antrenman yapmaya ara vermem gerektiğini söyledi. Bunu söyler söylemez itiraz ettim çünkü hareket etmediğim bir yaşam tarzını düşünemiyordum. Bu konuda ciddi olduğunu vurgulayınca bundan rahatsız olacağımı, antrenman yapmazsam ruh sağlığımın bozulduğunu söyledim. Bunun üzerine bana yaşadığımın bir ‘bağımlılık’ olabileceğini söyledi.”

Sporu bir bağımlılık olarak görmek pek çoğumuza tuhaf gelebilir. Oysa 1970’li yıllarda egzersiz kalitesinin uyku üzerine etkisini araştıran Dr. Frederick Baekeland, spor ve hareketin saplantı ve bağımlılık yaratabildiğini tespit etti. Araştırmaya göre, katı egzersiz programlarına uyan bireyler, bu programdan vazgeçmeleri istediğinde olumsuz fiziksel ve psikolojik sonuçlara rağmen, bu disiplinden vazgeçmeyi reddettiler.

YAZININ DEVAMI