Yaman Alp Ungan

Avrupa, bir sahiplik devri dalgasının içine girmiştir. Almanya'da 2029 sonuna dek 545.000 KOBİ sahibi işini ailedışı bir halefe devretmeyi, 569.000 şirket sahibi ise şirketini tamamen kapatmayı planlamaktadır. Kayıtlı tarihte ilk kez planlı kapanışlar planlı devirleri geçmiştir. Fransa'da ise beş yıl içinde yaklaşık 370.000 şirket devir kapsamına girecek, mevcut hızla bunların yalnızca 130.000 kadarı el değiştirecektir. Bununla birlikte, Avrupa'da şirketlerin hissedarlık yapısındaki değişiklik dalgasını soğuracak derinlikte bir özel sermaye piyasası mevcuttur.

Türkiye’deki dinamikler benzer bir risk barındırsa da Avrupa’dan temel bir noktada ayrışmaktadır. Türkiye’deki ana sorun halef yokluğu değil; mevcut haleflerin ilgisizliği, hazırlıksızlığı veya şirketin kurumsal yapısının yetersizliğidir. İşi devralacak bir sonraki nesil çoğu zaman mevcuttur; ancak işi bir sonraki ölçeğe taşıyacak istenç, donanım, profesyonellik ve disiplinden çoğunlukla yoksundur. Türkiye ekonomisinin büyüme omurgasını oluşturan KOBİ'lerin ihtiyacı, kendilerini profesyonelleştirecek, kurumsallaştıracak ve bir sonraki seviyeye çıkmalarına önayak olacak bir özel sermaye fonlarının sağlayacağı mali ve beşeri sermayenin yaratacağı itkidir. Bu itkiyi verecek sermaye piyasaları ise Türkiye'de bugün sığdır.

DEVAMINI OKU