Kareem Rahma’nın metroda karşısına aldığı konuklardan bir iddia ortaya atmalarını istediği ve ardından bu fikri birkaç dakikalık bir tartışmaya dönüştürdüğü Subway Takes formatı, kısa videonun da güçlü bir editoryal dünyaya sahip olabileceğini gösteren nadir örneklerden. Kısa videoyu platformun değil, editoryal aklın merceğinden görmenin zamanı gelmiş olabilir mi?

Yazı: Elif Bayram

“Kısa video çağında asıl kıt kaynak editoryal muhakeme.”

Yapımcı Kareem Rahma’nın metroda karşısına aldığı konuklardan bir iddia ortaya atmalarını istediği, ardından bu iddiaya "yüzde yüz katılarak" ya da karşı çıkarak birkaç dakikalık bir tartışmaya giriştiği kısa video programı "Subway Takes"in konuğu olsaydım tartışmaya açmayı düşüneceğim iddialardan biri kesinlikle bu olurdu.

• Ve bence Kareem, buna yüzde yüz katılırdı. Sonuçta kısa videoyu içerik akışını dolduracak bir araç olmaktan çıkarıp bir yayıncılık biçimi olarak dönüştürmek, Subway Takes’in iyi yaptığı şeylerden biri.

Bugünün en popüler biçimlerinden birinin nasıl kullanıldığını, medyadaki yerini, gülünü ve dikenini masaya yatırıyoruz: Kısa video, haramileri ve Subway Takes.

Fikirlerin ve bilginin paylaşımı için kullanılan araçlar demokratikleştikçe medya üretimi de kurumlardan bireylere kayıyor; üreticiler, kurumsal koltuklarında oturan yöneticilerin prangalarından kurtulup özgürleşiyor. Özellikle video yayıncılığının yükselişiyle televizyonun üretim mantığı tersine dönüyor: Önce kanalın ve yapımcının onayını alıp sonra izleyiciye ulaşmak yerine, üretici önce kendi formatını yaratıyor, izleyicisini buluyor ve ancak sonrasında, belki, kurumsal yapılar bu başarının peşinden geliyor.

Subway Takes’in yapımcısı ve sunucusu Kareem Rahma da 12 Mayıs 2026’da Wall Street Journal’a verdiği röportajda bu dönüşümü şöyle özetliyor:

“Bence bir sonraki Anthony Bourdain ya da Lena Dunham YouTube’dan çıkacak.”

Haksız sayılmaz.

YAZININ DEVAMI