Lukas Dhont’un Cannes’ın ana yarışmasında prömiyerini yapan üçüncü uzun metrajı "Korkak", Emmanuel Macchia ve Valentin Campagne’a En İyi Erkek Oyuncu Ödülü’nü kazandırdı. Dhont ile festivalde biraraya geldiğimizde ilk kez bir savaş filmi yapmasından, daha büyük bir ölçekte çalışmaktan ve filmin çıkış noktasındaki fikirlerden konuştuk.

Söyleşi: Müge Turan

Korkak, Lukas Dhont’un sinemasında belki yeni bir adım. Kız ve Yakın filmlerindeki daha mahrem dünyaların ardından üçüncü uzun metrajında Birinci Dünya Savaşı’na uzanıyor; tarihsel bir döneme ve onun tanıdık imgeleriyle, beklentileriyle yüklü bir türe giriş yapıyor.

Yine de film bütünüyle Dhont’a ait. Önceki filmlerinde olduğu gibi Korkak da erkeklik meselesiyle yakından ilgili. Erkekliğin nasıl performe edildiğine, dayatıldığına, reddedildiğine ve kırılganlaştığına bakarken bedenlere, jestlere ve insanlar arasında daha söze dökülmeden oluşan gerilimlere odaklanıyor.

Cannes’ın ana yarışmasında prömiyerini yapan Korkak, Emmanuel Macchia ve Valentin Campagne’a En İyi Erkek Oyuncu Ödülü’nü kazandırdı. Dhont ile festivalde biraraya geldiğimizde ilk kez bir savaş filmi yapmasından, daha büyük bir ölçekte çalışmaktan ve filmin çıkış noktasındaki fikirlerden konuştuk.

Bu hikayede size “burada bir film var” dedirten şey neydi?

Bu soruyu biraz başka türlü yanıtlamak isterim. Savaş filmleriyle aslında hep çatışmalı bir ilişkim oldu. Öte yandan bu tür içinde yapılmış ve benim için çok önemli olan filmler de var. Jean Renoir’ın Harp Esirleri (1937) ya da Stanley Kubrick’in Korku ve Arzu’su (1953) gibi. Ama bu türle gerçekten bir bağ kurmak istediğimi anladığım an, siyah-beyaz bir grup fotoğrafla karşılaştığım andı. Cephe hattının hemen gerisinde birkaç asker, mühimmat sandıklarından bir sahne kurmuş, kum torbalarından elbiseler, mermilerden takılar yapmış ve arkadaşları için bir gösteri hazırlıyordu. Bana göre bu görüntüler, en karanlık, en şiddet dolu zamanlarda bile insanların bir çıkış yolu aradığının göstergesiydi. Bu çıkış yalnızca hayal gücü aracılığıyla olsa bile, hem çok insani ve çok güzel bir tanıklık sunuyor hem de sanatın bir direniş biçimine dönüşebileceğini gösteriyordu.

SÖYLEŞİNİN DEVAMI