Kurt Cobain'in 27'sine

Yazı: Rıdvan Öner

"Işıklar kapalıyken daha az tehlikeli, işte buradayız eğlendir bizi."

O belki de gitarını ilk eline aldığında başına nelerin geleceğini bilmiyordu. Belki de onu bu noktaya getiren şey, gösterişsiz zor olmayan rifflerle çıkabilecek en iyi besteleri çıkarmasıydı. Devamında ise popüler kültürün acımasız endüstriyel yüzü onu hiç istemediği bir şekilde ilahlaştırdı. Müziğine, sesine, duruşuna, tavrına doyamadığımız bir dehaydı Kurt Cobain. 

Ben henüz rock müzik dinlemeye başlayan bir ilkokul öğrencisiyken tanıştım Kurt Cobain ile. Bir arkadaşımın Blue Jean dergisinden çıkan "Nirvana – Best Of"  CDsini "Al bunu sen seversin," deyip bana bırakmasıyla birlikte ne olacağını bilmeden evdeki bilgisayara taktım CDyi.  İlk şarkı "Smells Like Teen Spirit". Hayatımda daha önce hiç duymadığım agresif gitar tonları, hareketli bir klip ve metrosu hiç düşmeyen davul ritimleri. Hâlâ dinlerken ilk günkü gibi heyecan duyuyorum.  Arkadaşım Yağmur da 2003 yılında, bir yaz akşamı bir Walkmande duymuş Kurt Cobain'i. Walkmanlerin bugünkü Spotify görevi gördüğü günler... Daha zahmetli ama daha kıymetliydi. Bir müzik keşfine çıkmak istiyorsan o kaseti sarman, 90’lık boş kasetlere kayıt yapman gereken dönemler...

Ben 2001 yazının başında elimdeki tek CDyi sabah akşam dinlerken yine bir sabah 8’de kaldığım yerden dinlemeye başladım. Bilgisayar babamların yatak odasındaydı. Babam da yazık tabi işinin yorgunluğuyla her sabah uykusundan Nirvana dinleyerek kalkmak zorunda kaldı. Bir sabah dayanamayıp "Yeter kapat!" dediğinde ben babama "Baba ben bu adamları çok sevdim. Türkiye’ye gelirlerse konserine gideceğim," demiştim. Babam da kızgınlıkla "Oğlum öldü o adam," deyip ve uyumaya devam etmişti. Hayatımda yaşadığım en büyük şoklardan biriydi.

Aradan 2 yıl geçtikten sonra, tam da lise sınavlarına hazırlanmam gereken dönemlerde "Unplugged In New York" albümünü almıştım. Çocuksun tabi öyle sürekli albüm alacak bir bütçe yok. Mecbur bayramları ya da paranın birikmesini bekliyorsun. Neyse, Radyo Eksen’i açmıştım. Belki de mücadelemin en güzel hediyelerinden biri o gün gelmişti. Tabi ben bir süre o hediyeyi anlayamamıştım. Radyoda Nirvana-Best Of çalmaya başlamıştı. Albümdeki şarkılarından "You Know You’re Right "şarkısı ilk defa yayınlanıyordu. Şarkı radyoda çalarken Nirvana olduğunu nakarat bölümüyle birlikte anlamıştım. Hemen kasetin kayıt tuşuna bastım. Tam 1 yıl şarkının o yarım kaydedilmiş halini dinledim. Yağmur "Where Did You Sleep Last Night " şarkısı ile aşık olmuş. Yağmur benden daha şanslı olabilir. Ben hiçbir Nirvana şarkısını bir kadına ithaf edemedim bu zamana kadar.

Bizler hala ara ara senin şarkılarını dinleyip dahiliğine hayranlık duyuyoruz. Gömlek cebinde mavi bir Camel paketi olan bir fotoğrafın vardı. Benim aradığım gibi o Camel paketini arayanlarla bir gün toplaşır ve seni buluruz umarım. Bize hissettirdiğin her şey adına çok teşekkür ederiz.

"Olaylar hiç bu kadar büyümemişti
Ve hiç bu kadar iyi hissetmemiştim
Acı!"

 *

İkinci bültenimizde afallamadan bahsetmişken sizler için hazırladığımız playlistte intihar etmiş kıymetli müzisyenleri topladık. Kurt Cobain ve daha nicelerini kaybettikten sonra elimizde kalan tek şey şarkıları oldu. Onları böyle hatırlamanın kıymeti ile hazırladığımız playlisti size bırakıyoruz. Buradan onlara ulaşabilirsiniz.