Yazı: Damla Demirözü
Ulusal kimliklerini birbirinin ‘öteki’liği üzerinden oluşturan iki anlatı arasında yaşamak ve çeviri yapmak kolay değildir. Bir tarafın milli bayramı diğer taraf için bir yas günü olabilir. Birbirine zıt yorum yüklenen bu tarihi olayların tekrarı karşı tarafın ‘öteki’liğini ispatlarken kendimiz için seçtiğimiz kimlik değerlerimizi de pekiştirir. Yunan anlatısı için ‘Konstantinapol’ün Düşüşü’ olan 1453, Türk anlatısı için ‘İstanbul’un Fethi’dir. Yunan anlatısı için Osmanlı/Türk boyunduruğundan kurtulmak anlamına gelen 1821 Yunan Devrimi bugün bile Türkiye’deki bazı tarihçiler tarafından Yunan İsyanı olarak yorumlanır. Yunan anlatısı 1922’yi Küçük Asya Felaketi olarak okur. Bu Felaket bir sona işaret eder, Yunanların Küçük Asya’daki yaşamlarının sonuna. Türk anlatısının merkezinde ise 1923 vardır. Tarihi bir hak iddiasıyla 1919 yılında Anadolu’ya çıkan Yunan ordusu yenilmiş ve Türkiye Cumhuriyeti kurulmuştur.
