Aquarela, 2018

Önerilen filmlerin anında IMDb puanına bakıp, 7.0'ın altına burun kıvıranlara daima sinir oldum. Oysa altı-nokta-bir-şeylerde tatlı ve içten filmler, değerli keşifler, izleyene kişisel olarak dokunan hikâyeler vardır.

Sürmekte olan pandemi bir yana, dünya ve insanlığın geleceği için çok daha büyük tehdit ile karşı karşıyayız ve bu ne herhangi bir aşıyla aşılabilecek ne de verdiği zararın geri dönüşü kolay olabilecek bir tehdit. İklim krizi, sonuçları çok daha uzun vadede gözlemlenebildiği için ve biraz da sistemin işine geldiği için görmezden geliniyor. Viktor Kossakovskiy'nin imzasını taşıyan Aquarela, iklim krizini dolaylı yoldan konu alan bir belgesel. Üstelik bırakın "iklim krizi" demeyi, hiçbir sözcük sarf etmiyor. Onun yerine başrolde dünyanın farklı köşelerinden, farklı formlardaki suyun başrolde olduğu görüntüler ve Apocalyptica ile tanınan müzisyen Eicca Toppinen'in müziği var. Orta Asya'dan Sibirya'ya, Antarktika'dan Grönland'a, Florida'dan Venezuela'ya uzanan Aquarela, konuşmadan çok şey söylüyor, insanların doğa karşısındaki küçüklüğünü ve acizliğini sözcüklere ihtiyaç duymadan haykırıyor.

Eylül 2019'da theMagger'da yazdığım "Aquarela: Suyun ve Buzun Senfonik Belgeseli" başlıklı yazımı buradan okuyabilirsiniz.

★★★