Diğer üç eşleşmenin aksine, Atlanta-Charlotte’ta birbirlerine çok benzeyen iki takımın mücadelesine tanıklık edeceğiz. Her ikisi de ligin en iyi hücum ancak aynı zamanda en kötü savunma takımları arasında.
Atlanta Hawks özellikle geçen sezon yakaladığı konferans finali başarısının ardından bu sezona büyük beklentilerle başladı ve Doğu’da ilk dördün en güçlü adaylarından biriydi. Beklentilerin uzağında bir sezon geçiren Hawks, son düzlükte vites yükselterek %50 galibiyetin üstüne çıktı ve kendisini dokuzuncu sıradan Play-In’e atmayı başardı. Sezon boyunca Bogdan Bogdanovic, De’Andre Hunter, Danilo Gallinari ve John Collins gibi bazı önemli oyuncularını belirli süreler sakatlık sebebiyle kullanamayan Hawks, bu yüzden rotasyon istikrarını bir türlü sağlayamadı. Sezonun son bölümünde Collins haricindeki oyuncular sakatlıktan kurtulurken, Bogdanovic ve Gallinari’nin form tutmasıyla nihayet istikrarlı bir kadro yapısına kavuşmayı başardı. Harika bir sezon geçiren Trae Young önderliğinde ligin en iyi hücum takımlarından biri olan Hawks sezonu 115,4 hücum reytingiyle ikinci sırada tamamladı. Atlanta süper bir hücum takımı olsa da, sezon boyunca savunmada büyük zorluk yaşadı. Dış savunmada De’Andre Hunter haricinde etkili bir silahı olmayan Hawks, geçtiğimiz sezon kabul edilebilir seviyede tuttuğu savunmasını büyük ölçüde Clint Capela’nın çember altı caydırıcılığına borçluydu. Fakat Capela bu sezon bir türlü geçtiğimiz sezonki formunu yakalayamayıp Hunter da sakatlık sebebiyle 29 maçta forma giyemeyince takımın savunması bir hayli geriledi. Atlanta sezonu 113,7 savunma reytingiyle sondan beşinci sırada tamamladı.
Charlotte Hornets içinse beklentileri aşan bir sezon olduğunu söylemek mümkün. Bu takımın Play-In oynaması büyük bir sürpriz olmasa da sezonu 43-39’luk dereceyle bitirmeleri başarı olarak değerlendirilmeli.
Hornets’in başarısındaki en önemli faktör kuşkusuz tempolu ve verimli hücumları oldu. Sezonu büyük ölçüde sorunsuz geçen ekip sezonun başından beri rotasyonunu Gordon Hayward hariç firesiz şekilde kullanmayı başardı. Charlotte bu sayede sezonu 113,6 ofansif reytingle sekizinci sırada tamamladı. Bu takımın alameti farikasıysa hücum verimliliği değil hücum sayısı. Maç başına 100,52 hücumla bu alanda normal sezonda NBA’in en iyi beşinci takımı.
Sakatlıktan dönen ancak ayağındaki ağrılar devam ettiği için yeniden parkeden uzak kalacak Gordon Hayward bu takımın tempolu hücumu için önemli bir parça değilse bile hücum yarı sahaya kaldığında oyun aklı ve top yönlendirme becerisiyle Charlotte’ın en kritik parçalarından biri. Özellikle de bu seviyede oyunun daha fazla yarı sahaya kaldığı düşünüldüğünde. Normal sezonda yokluğu çok hissedilmemişti ama Atlanta karşısında Hornets onu mutlaka arayacak.
Takımın en büyük problemiyse aynı Atlanta gibi savunmada oldukça kötü bir görüntü vermesi. Sezonu 113,1 savunma reytingiyle 22. Sırada tamamlayan ekibin bu alandaki tek önemli problemi elinde iyi savunma parçaları olmaması değil. Birçok takımın savunmada yaşadığı sorunları gayret ve konsantrasyonla bir nebze çözmeye çalıştığını görsek de, Charlotte için maalesef bunu da söyleyemiyoruz. Özellikle LaMelo Ball ve Terry Rozier hücumda çok etkili silahlar olsa da savunmada ne becerileri ne gayretleri ne de konsantrasyonları bu seviye için yeterli.
İki hücum takımı bize bol skorlu ve keyifli bir seyirlik vadediyor. Ancak stresin yüksek olduğu bu gibi maçlarda bunun gerçeğe dönüşmeyebildiğini de çok kez gördük. İki takım da yüksek hücum potansiyeline sahip olsa da Hawks yarı sahada verimli bir hücum takımıyken Hornets açık alanda etkili bir ekip. Savunmadaki ekstra eforun maçın gidişatını belirlemesi muhtemel ve Atlanta bunu başarmaya daha yatkın olan taraf olarak öne çıkıyor. Normal sezonda oynanan dört maçta galibiyetleri paylaşan iki takımdan Atlanta’nın bu seviyeleri geçmişte daha fazla oynaması, eşleşmenin en iyi oyuncusu Trae Young’a sahip olması ve ev sahibi avantajı Hawks’u bir iki adım öne çıkarıyor. Charlotte üst düzey bir şut performansı sergileyebilirse, dengeleri kendi lehine değiştirebilir.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
