Bir distopya olarak yaşlılık

Çocuklukta beklenen gençlik ve orta yaş bir ütopyadır; çoğunlukla ütopya konusunda hayal kırıklıklarıyla birlikte yaşlılık günleri bir distopya kâbusuna dönüşebilir. Tabii ki tüm yaşlılıkları aynı kefede değerlendirmek hata olur. Yaşlılığın bir distopik deneyim haline gelişini, yaşlılık olgusunun potansiyel bir kâbusu olarak düşünelim. Bu, nihayetinde bir olasılıktır ama maalesef kuvvetli bir olasılıktır.

“Ütopya ve distopya gibi kolektif alana ait bir şey ile yaşlılık gibi bedensel ve ruhsal koşulların bireysel deneyimlenmesi gibi bir olgunun ne alakası olabilir?” gibi bir soru akla gelebilir.