Bir Sonraki Durak: Katar

Tarihin en keyifsiz Dünya Kupası’na giderken, geçtiğimiz günlerde bu turnuvanın varlığından bile tatsız bir eleme maçı oynandı. İngilizlerin çöl sıcağında nasıl bir futbol sergileyeceği hakkında fikir edinmek isteyen izleyiciler, yersiz bir güç gösterisine tanık oldu. İngiltere, San Marino’yu 10-0’lık skorla bozguna uğrattı ve gruptan çıkmanın kutlamasına dönüşmesi gereken bir maç, skorun da getirdiği etkiyle beraber korkunç bir hal aldı. Fakat elbette bu, onlar için bir sınav değildi.

Geçtiğimiz günkü sevimsizliğe rağmen, son Avrupa şampiyonları İtalya ve Portekiz’in Mart ayındaki Playoff’larda ecel terleri dökeceği bir ortamda; 26 puanla turnuvaya direkt katılmaya hak kazanan İngiltere’ye haksızlık da etmek istemiyorum, yanlış anlaşılmasın. Hatta bu aşamada, benim özel olarak ilgi gösterdiğim takımlardan biri oldular. 

Grupları sadece 3 gol yiyerek geçmelerinin yanı sıra, oyunları da tatmin ediciydi. Belki de bu süreçte onların canını sıkabilecek tek maç Wembley’deki Macaristan beraberliği olmuştur. Onda da her şeye rağmen teknik direktörleri Gareth Southgate’in evine çok da mutsuz döndüğünü düşünmüyorum. Çünkü sahadaki futbol, daha iyi olan takımı belli eden bir ayıraçtı aslında. Sadece skora yansımadı.

Şimdi Katar yolundaki İngiltere’ye bakarken, bizi neyin beklediğinden bahsedelim. Öncelikle bir futbolsever olarak, yeni yapılanmalarıyla birlikte son 5 yılda gösterdikleriyle, bana kalırsa en çok gelişme kaydeden ve bu gelişmeyi sürdürülebilir kılmaya en yakın takım İngiltere. 

Mason Mount, Bukayo Saka, Declan Rice gibi isimleri, kısaca yakalanan genç çekirdeği; Kyle Walker, Harry Kane, Jordan Henderson gibi tecrübeli oyuncularla harmanlayıp yenilmesi zor bir “Turnuva Takımı” inşa ettiler. Onlar için başlangıçta en değerli şey de buydu. Avrupa Kupası’nda son aşamaya kadar gelip, bu jenerasyonu kupayla taçlandırmaya çok yaklaştılar. 

• Orada bir kupa gelmedi ama bu başarı, genç kadroya büyük bir tecrübe oldu. 
• Gelecek seneki Dünya Kupası’nda, yine turnuvanın en güçlü şampiyonluk adaylarından biri olacaklar.

Eldeki oyuncu havuzunun genişliği çeşitli spekülasyonlara da neden oluyor. Örneğin medyada geniş yer bulan tartışmalardan biri orta sahada Phil Foden’in mı, yoksa Jude Bellingham’ın mı oynayacağı. Ya da bu seneyi inanılmaz formda geçen Tino Livramento, Ivan Toney, Tariq Lamptey gibi oyuncular en azından geniş kadroda kendilerine yer bulacak mı, bunların hepsi büyük bir merak konusu. 

Gareth Southgate ana planını ve kadro iskeletini kolay bozan bir teknik adam değil ama özellikle stoper Harry Maguire’ın yerine güçlü bir alternatif düşünülmeli, ki düşünülecektir de. Çünkü Maguire, özellikle son dönemde defoları fazlasıyla ortaya çıkmış ve her an hata yapmaya yatkın bir profil çiziyor. Orada Stones’un partneri ya Aston Villalı Mings ya da bir başka sürpriz isim olacak bence. Geçtiğimiz turnuvadan farklı olarak, ben bir de Emile Smith Rowe’un kadronun ana parçalarından biri olmasını bekliyorum. Bu sene Arsenal’deki formu göz önünde bulundurulacaktır. Yerine geçtiği isim de muhtemelen Jadon Sancho olur gibi duruyor. Tabii bunların hepsini hazırlık süreci gösterecek. İngiltere’de işler şimdilik yolunda ve hedef odaklı gidiyor.