Çiftçilik, Futbol ve Yazı

Solla organik bağını da henüz hapishanedeyken koparır. Ama ayda bir Manisa Karakolu’na gidip “Ben buradayım” demek zorundadır...
1947’de babasının ölümüyle işleri devralır, çiftçilikle uğraşır. 1949’da annesine yardımcı olan yoksul köylü kızı Sabahat ile evlenir. Bu evlilik 1962 yılına kadar sürer.
Çiftçilikle uğraştığı süre içinde, doğduğu köyün spor kulübünün de kurucuları arasında yer alır Yusuf Atılgan. Kendisi de oynar takımda, maçtan sonra da formaları evine götürüp karısına yıkatır.
1952’de topraklarını işletmeyi ölene kadar arkadaş kaldığı Akif Taşçı’ya bırakır, okuma-yazma tutkusu depreşmiştir çünkü.

Anayurt Oteli, Aylak Adam ve tamamlayamadığı Canistan'da anlatmak istediği hep bir arayıştır. Varoluştan gelen bu sorgulama içgüdüsüyle yazarak başa çıkabilmiştir Atılgan. Oğuz Atay'dan önce, içimize ışık tutan odur. Yarattığı karakterler sürekli psikolojik bir yabancılaşma içerisindedir ve isyandadırlar. Ancak karakterlerin hiçbiri istediği düzeni oluşturacak güçte değildir ve roman sonunda hepsi psikolojik yıkıma uğrar.