Çeşitli öğrenci kademeleriyle çalıştığım için çeşitli öğrenci ortamlarında bulunma fırsatım da oluyor hâliyle. Birkaç haftadır süregelen yazılı haftasıyla onların iç dünyasına daha da tanık oluyorum. Bu tanıklık eğitim temelli duygusal iniş çıkışları beraberinde getiriyor. Küçüğünden büyüğüne her birinin dilinde: “Ardı ardına bu kadar sınava girmek kalıcı başarı mı? Hayatta başarının ölçütü veya ilk adımı sadece girecek olduğumuz birkaç saatlik sınavlarla mı derecelendiriliyor? Şansımız ve şanssızlığımız eğitimdeki eşitsizlik değil mi hocam?.."Çokça soru geldi bu ve bunlara benzer. <a fr-original-style="" href="https://aposto.com/a/62de71e255f553000627376f?utm_source=aposto" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Haklılık payı</a>. Hem de sonuna kadar! Birçoğunun bırakalım üniversite sınavını, lisede bölüm seçme hakkı bile yok. Genel çerçeve aile ve çevrenin dayatmaları ile şekilleniyor. A bölümünü seç, orada para kazanacak meslekler daha çok. Halledersin sen! Yetenek, mutluluk, beceri algısı geri planda kalarak çocuğun bir araç olarak kullanıldığı bir sistem, fikir karmaşası ne yazık ki…

Selam 20’likler ve 20’lik kalanlar,20’liğin 100. sayısına hoş geldiniz! Tabii arada birkaç özel sayı çıktı… Aslında 100. sayıyı çoktan devirdik ama çaktırmıyor ve daha nice sayılara diyerek bu haftayı açıyorummm, açıyoooooruuum, açtım!Bu hafta 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nın 103. yılını kutluyoruz. Aklıma hep Vasfi Mahir Kocatürk’ün ilkokullarda fazlasıyla tekrarlanan şiiri gelir.“Bugün 23 Nisan,&nbsp;Toplandı bütün vatan…” diye başlayan. Bildiniz mi?&nbsp;O şiirde bir kıta var, mayısın önemli bir pazar gününe göz kırpan:&nbsp;“Sultandan kurtulunca,Kurtuldu toprağımız.”İlkokuldan 23 Nisan ile ilgili birçok anım var ama ilk aklıma gelen o kağıttan küçük bayrakların elimizde dalgalanması. Haftasonu okulca Sarıyer’e gidip 23 Nisan törenlerini sokaklarda deneyimlerdik. Okulların oditoryumlarında şiirler, şarkılar, gösteriler olurdu. Bunlara da haftalarca, hatta aylarca çalışılırdı. Benim 23 Nisan'larda asla aktif bir rolüm olmadı. Sanırım bir kere sancak taşıdım boyumun uzunluğundan ötürü, ondan da emin değilim. Bir ara korodaydım, en arka sırada, yine boyumdan ötürü. Arada onlarla belki sahne almışımdır törenlerde (assolist gibi "sahne almışım" demem). 23 Nisan gösterileri denince benim aklıma iki isim geliyor: Sıla ve Atakan. Onlar kim? Bilmezsiniz tabii. İlkokulda benim sınıfımda olan iki arkadaşım. Halk oyunları kulubünde yer aldıkları için her törende bir çeşit dans performansları olurdu. Kostümler, mendiller, kızların pıtı pıtı sahnenin etrafında yürümesi, erkeklerin dizlerinin üstüne atlayıp dönmeleri hâlâ aklımda. Bir de illa ki bir vals olurdu, beyaz uçuşan elbiseli, sıkı topuzlu bir kız ile saçları jöleli büyümüş de küçülmüş bir bey dans ederdi. Ben de koltuğumdan baka kalırdım. Anılarım böyle.23 Nisan maalesef bu yıllarda eskisi kadar etkili değil. Bunu anneannelerimize, babannelerimize, dedelerimize söylesek gülerler. Onların dönemindeki gibi asla değil zaten. Nasıl oldu da ülkemiz için en önemli günlerden biri uzak bir anı hâlini aldı? Çocukların, dünyanın bir geleceği olduğu düşüncesi değer görmemeye başladı? Arayıp sarayı sormak lazım. Aman neyse, birkaç haftaya ‘aradığınız numara artık kullanılmamaktadır,’ mesajı ile karşılanırız belki. Umarım, umarım, umarım.&nbsp;Değişime, değişimi kutlamaya ve çocukluğa diyelim mi?Yasmin&nbsp;Not. 20’lik artık okurken bir yandan da dinleyeyim diyenler, yolda kulağımda 20’lik olsun diyenler ve diğer herkes için her hafta cumartesi günü Aposto Radyo’da. <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/show/3W0exlVDYwL6AarITAmu5V?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Buradan</a> dinleyebilirsiniz.

20’lik, kafada oluşan saçma soruların, açılmayı bekleyen ve bazen suratımıza çarpılan kapıların, gündem ile üzerimize çökebilecek fenalığın paylaşıldığı bir bülten. 

Çocukların Gözünden Bir Dünya?