Concrete Night, 2013

Önerilen filmlerin anında IMDb puanına bakıp, 7.0'ın altına burun kıvıranlara daima sinir oldum. Oysa altı-nokta-bir-şeylerde tatlı ve içten filmler, değerli keşifler, izleyene kişisel olarak dokunan hikâyeler vardır.

Pirjo Honkasalo'nun filmi, beni iki zayıf noktamdan vuruyor: Hem Nordik hem de büyüme hikâyesi… Üstelik Peter Flinckenberg'in ekran görüntüsü alıp, çerçeveletip duvara asmalık görüntüleriyle… Konusundan mı, finalinden mi, siyah-beyazından mı bilmem, izlediğim en hüzünlü büyüme hikâyelerinden biri olan bu Finlandiya filmi, Helsinki'nin endüstrileşmiş köşelerinde ve kenar mahallelerinde geçiyor. Büyüme sancılarıyla ve kendiyle (başka bir deyişle kendisinden beklenenlerle) başa çıkmaya çalıştığı yaşlardaki Simo, hayranlık duyduğu abisinin hapishaneye girmeden önceki son gününde, adeta kronometre onunla geçireceği zamanı geriye doğru sayarken ondan hayat dersleri almaya, onun gibi olmayı öğrenmeye çalışıyor. Bunun bir anlamda adım adım masumiyetini yitirmeye gideceğini filmin ilk dakikalarından itibaren kestiriyoruz ama Simo imrenerek, -mış gibi yaparak ve çabalayarak geçirmeye devam ediyor o gününü. Talihsiz seçimler ve yanlış öğütlerin peşinden gittikçe, hayatın acı gerçekleriyle yüzleşiyor.

★★★½