Dünyaların Savaşı

21. yüzyıl hayatımın acı gerçeklerinden mümkün mertebe korumaya çalıştığım 82 yaşındaki babaannem, bir gün uzun süren “ölmeden mürüvvetini görseydim” konuşmalarından birinde beni çileden çıkarmış olacak ki, “çocuk da mı istemiyorsun?” diye sorduğunda “istemiyorum” dedim.

“Yaşlandığında ne yapacaksın? Bak, benim her şeyimle babanlar ilgileniyor.”

“Yaşlanınca robotlar bakacak bana.” 

Bunu söyledikten sonra yüzüne öyle hayal kırıklığına uğramış bir ifade oturdu ki hemen pişman oldum.

“Ne oldu babaannecim?” 

“Çok güzeldi tüm o yıllar, çocukları büyütmek. Zordu ama güzeldi. Robotla evlat bir olmaz.”