Farklı Hedef Aynı Sonuç

Dünyanın en prestijli ligine adım atan hiçbir takım yarışa ‘küme düşme’ parolasıyla başlamaz; Norwich’in de bu örneklerden biri olduğu inkâr edilemez. Bunun ipuçlarını Daniel Farke’nin sezon başındaki basın toplantısından yakalayabiliriz.

 “Bir sonraki adımımız Premier League’in yerleşik ekiplerinden biri haline gelip daimi üyeye dönüşmek. Saf değiliz, Premier League şampiyonluğu için mücadele edemeyeceğimizi biliyoruz ancak kulübü sezondan sezona geliştirmek istiyoruz. Eğer biri bana kağıt ve kalem sunup 17. sırayı teklif etseydi, bunu imzalamazdım.”

_{Görsel: iNews}

Daniel Farke, piramidin en alt katmanıydı. Kulübün CEO’su David McNally ve sportif direktör Stuart Webber’ın da ilk amacı Kanaryalar’ı ‘yo-yo kulüp’ kimliğinden kurtarmaktı ve yaz transfer döneminde bu doğrultuda adımlar atıldı. Championship’i domine eden kadrosunun iskeletini büyük oranda koruyan Norwich, tarihinin en büyük transfer gelirini elde ettiği Buendia’nın ayrılığıyla beraber hamlelerini şekillendirdi. 

• En çarpıcı eklemeler, Bundesliga 2 yolcusu olan Werder Bremen’in hücumdaki kilit isimleri Milot Rashica ve Josh Sargent’tı.

Bundesliga devlerinin de listelerinde yer alan iki ismin Norwich’e transferi, Bundesliga ve Premier League arasındaki makasın da özetleyicisi niteliğindeydi. Rashica’nın rekor bedelli imzasının ardından Bayer Leverkusen CEO’su Fernando Carro, Bundesliga’nın tamamen yetiştirici bir lige evrildiğini ve ligde parlayan oyuncuların Alman büyükleri yerine İngiltere’nin yeni takımlarını tercih ettiğine dikkat çekmişti.

Dyche ve Burnley, ‘yo-yo kulüp’ akımına kapılmışlar için bu 10 yıldaki en doğru örnek olarak kabul edilir. 2014’te en üst düzey lige adım atan ve sezonu 19. sırada tamamlayarak Championship’e dönen Burnley, köklü değişikliklerden kaçınarak 1 sene sonra tekrar yükseldi ve daha tecrübeli haliyle bugüne kadar uzanan bir Premier League serüveni yarattı. Hikayelerin başlangıçlarındaki benzerlik, Farke’den de beklentilerin üst düzeye ulaşmasına yol açtı.

Çok konuşulan Rashica ve Sargent transferlerini Tzolis, Giannoulis, Lees-Melou, Normann, Gilmour, Williams ve Gibson’la süsleyen Norwich’in yaz transfer döneminde savunma hattına yaptığı hamlelerin yeterliliği kamuoyunda büyük bir soru işaretiydi. Olumsuz yöndeki soru işaretlerinin doğruluk payı, Premier League’in gerçekleri sert bir tokat gibi yüze vurunca ortaya çıktı.

_{Görsel: The Pink Un}

2019/20 sezonu gibi 2021/22’ye de Liverpool maçıyla ‘merhaba’ diyen Norwich, geçmişin aksine oynadığı futbolla ışıklar saçmayarak Carrow Road’da 3-0 mağlup oldu. Bir sonraki hafta rakip Manchester City’di ve Farke, korkunç fikstürü 0 puan -8 averajla tamamladı. Seviyesine yakın bir rakibe muhtaç olan Norwich için ligin fiilen başlayacağı tarih iç sahadaki Watford maçıydı, ancak puan durumunda Norwich için bir değişiklik olmadı. Sezonun henüz başı olsa da Carrow Road’daki Watford maçı kendi ölçeğinde bir kırılma anı doğurmuştu.

3 ay boyunca çıktığı 10 maçta 2 puan toplayabilen Norwich’in akıbeti de bu dönemde belli oldu. Stamford Bridge’deki 7-0’lık Chelsea mağlubiyetinin ardından Farke ve Norwich’in ligde kalmak için yeterli reaksiyonu göstermediği konusundaki eleştirilere sportif direktör Stuart Webber çok hızlı bir tepkiyle karşılık verdi ve Farke’yle, sezonun ilk galibiyeti olan Brentford maçının ardından yolları ayırdı. Günün sonunda bu da pek işe yaramadı.

Beklentinin büyük olduğu başka bir mekan olan Villa Park’ta işleri rayına oturtamayarak ayrılan Dean Smith’e koltuğu emanet eden Norwich, Farke’nin sıklıkla kullandığı 4-2-3-1’i terk ederek kısa süre içerisinde puan aldığı maçlarla tanıştı. Ancak Boxing Day yaklaşırken 6 maçlık mağlubiyet serisiyle 20. sıradan kurtulamadılar. Yeni yılla birlikte Everton, Watford ve Palace maçından 7 puan toplayan Kanaryalar bu süreçte umutlansa da bir başka mağlubiyet serisi onları bekliyordu ve artık dönüş imkanı yoktu. 

• 12 Şubat’tan 13 Mart’a kadar puansız devam eden Norwich, daha sonraki 9 maçtan da yalnızca 5 puan çıkararak 20. Sırada Championship’in yolunu tuttu.

30 Nisan’daki Aston Villa maçıyla matematiksel şansı kalmayan Norwich aynı zamanda Premier League’in en çok küme düşen (5) takımları sıralamasında West Brom’u (4) geçerek birinci sıraya oturdu. Kulübün imajı için oldukça düşündürücü bir ek bilgi olsa gerek.

Kırılma Anı

Kulüp efsanesi Chris Sutton, arka arkaya gelen Everton ve Watford galibiyetlerinin ardından Adam Idah’ın başlangıç planına dahil olmasını sezonun dönüm noktası olarak işaret etmişti. Norwich’in istikrarlı skorlar almaya başladığı dönemde 4-4-2 formasyonunun Idah’ın sezon kapatan sakatlığıyla beraber rafa kalkması, Norwich’in kümede kalma yarışındaki direncini epey eksiltti.

_{Görsel: BBC} 

Daniel Farke’nin görev başında kaldığı süre boyunca Idah’ı denkleme bir türlü dahil edememesi hem Pukki’nin formunda sapmalara yol açtı hem de Norwich’in hücumdaki tıkanıklığının sürmesine sebebiyet verdi. Bu sezon ikinci kez 11’de başladığı Everton maçında golle tanışan Idah, sonrasındaki Watford ve Crystal Palace maçlarında da skora etki etmeyi başarmıştı. Idah aynı zamanda kısıtlı dakikada kalmasına karşın Norwich’in bu sezon boyunca 22.4 ile en çok ‘sprint’ atan oyuncusu olmayı başardı. Norwich'in gelecek planlarında yeri garanti olan bir oyuncu gibi gözüküyor.

Menajere Not

Daniel Farke: 3/10

Daniel Farke’nin Norwich City tarihine geçen bir menajer ve taraftar grupları arasında bir rol model olduğunu varsayarak cümleye başlamak gerek. 2000’lerin başından bu yana Nigel Worthington ve Paul Lambert gibi örneklerle birlikte Norwich’i Premier League çıkaran 3 menajerden biri olan Farke, bunu 97 puanla yapmış olmasıyla diğer efsanelerden farklı bir noktada konumlanıyor.

Ancak yukarıda bahsettiğim gibi bu faktörler Farke’ye karşı beklentileri de belli bir seviyeye yükseltiyor. Özellikle Thomas Frank ve Brentford’ının ilk sezonunda başardıklarına bakarsak, Norwich’ten daha fazlasını beklememizde bir sakınca olmadığı anlaşılıyor. 2019’daki heyecan yaratan takımıyla birlikte bu sezon farklı bir profil çizmek isteyen Farke, taraftarların diline pelesenk olmuş ‘Farkeball’dan ve kendi sisteminden zaman zaman vazgeçerek amaçsız uzun toplara başvurduğu pek çok maça imzasını attı. Rashica ve Sargent gibi önemli eklemelerden de istediği verimi alamayan Farke, sezonun %50’si tamamlanmadan kendisini başka bir iş ararken buldu. Yine de taraftarlara bir galibiyetle veda etmiş olması, bu birlikteliğin hak ettiği bir finaldi.

Dean Smith: 5/10

Elindeki malzemeye göre esneklik göstermekten hiç çekinmeyen Smith, Villa’dan ayrıldığı hafta hiç vakit kaybetmeden Norwich’in menajer koltuğuna oturdu; bu çok hızlı bir başlangıç anlamına geliyordu. Umut vadeden skorları günün sonunda takımı ligde tutamasa da Dean Smith’in Norwich için uzun yıllar unutulmayacak değerde galibiyetler aldığı da aşikâr: Watford deplasmanı buna güzel bir örnek.

Kadrosunu kendi kurmadığı bir sezonda imkansız göreve soyunan Smith, kariyerinde ilk kez küme düşse de bu şehirdeki misyonunu tamamlamış değil. Telegraph’a verdiği röportajda Smith, Norwich’teki doğal ortama kendisinin ve eşinin aşık olduğunu vurgulamıştı. Stuart Webber’ın da isteği onunla uzun süre çalışmak.

Sezonun Oyuncusu: Grant Hanley

Norwich City’de yılın oyuncusu Teemu Pukki seçilmiş olsa da ben emektar kaptan Hanley’nin bir adım öne çıktığını düşünüyorum. Ligin en çok gol yiyen ekibinden sezonun en iyi oyuncusu olarak uzun süre görev almış bir savunmacıyı seçmek kağıt üzerinde iddialı gözükebilir ancak Norwich’in bu sezon puan aldığı tüm maçlarda Hanley’nin kahramanlaştığını dikkatli izleyiciler hatırlayacaktır.

_{Görsel: Sky Sports}

Kimi zaman Zimmermann’la kimi zaman Gibson’la kimi zaman ise Ozan Kabak’la beraber oynayan Hanley, Smith’in 3’lü savunmayı tercih ettiği maçlarda da kadroya ilk yazılan isimlerin başında geliyordu. Partnerinin sürekli olarak değişmesi ve Norwich’in orta sahasındaki savunma kimlikli oyuncuların seviyesi, Hanley’nin de takıma olan katkısı sınırladı. Yine de kendi kariyeri açısından olumlu notlar çıkarttığı bir sene oldu.

Beklentiler: 22/23 Sezonu

Dean Smith, Telegraph’a verdiği röportajda kendisinin geliş sebebini kulübü Premier League’de kalıcı hale getirmek olduğunun altını çizmişti. Webber ve Smith’in bir sonraki sezon amacı kuşkusuz Premier League’e yükseltmek olacak. Ve mümkünse bir daha düşmemek üzere!