Favorilerim oyunu!

2005 yılında kurulan, Yeni Zelanda merkezli ünlü yazıevi Klim Type Foundry’nin kurucusu ve yazı tasarımcısı Kris Sowersby, kendisine sürekli yöneltilen “En sevdiğiniz yazıtipi hangisidir?” sorusuna üç bölümden oluşan yazı dizisi ile cevap verir. Bu yazılarda, bir yazı tasarımcısının kişisel değerlendirmelerine ve yazı seçimine yönelik orijinal yazı numuneleri üzerinden dikkate değer ipuçları sunuyor.

^{“Austin Harf Evi — Dökümü Yapılmış Yazı Numuneleri” kitabından Six Line Pica, Antik, 1838.}

En çok, 1800–1900 yılları arasında tasarlanan, çeşitli yazı evlerinin Antik yazıyüzü sınıfından örneklerini seviyorum. Bazıları hafiften çılgın hatta biraz kendinden geçmiş gibi görünseler de, o kadar büyük ve dolgundurlar ki sayfa üzerinde güçlü bir duruş sergilerler. Yukarıdaki örnek, bu sınıfın en belirgin temsilcisidir.

^{Norman Potter’ın “Tasarımcı nedir?” adlı eserinde Arnhem’in kullanımı. Hyper Press, 2003.}

Arnhem’e ilk defa, Hyper Press tarafından yayımlanan Norman Potter’ın “Tasarımcı Nedir?” eserini okurken âşık oldum. Zorlayıcı ya da sıkıcı olmayan müthiş ağırbaşlı bir yazıyüzü. Birçok matbaacının serif yazı gerektiren işlerde, onu kullandıklarını düşünüyorum.

^{“Linotype Yazıtipleri” numunesinden Akzidenz Grotesk örneği, 1967.}

Akzidenz Grotesk, ilginç bir hikayeye ve geçmişe sahip. Özetle Akzidenz, ilk olarak Berthold tarafından derlenen, yeniden adlandırılan ve yayımlanan, ayrı fakat benzer sans-serifleri barındıran bir koleksiyondu. Yeniden çizim ve kesimler de dahil olmak üzere hem dijital hem de metal dökümleri içeren birçok sürümü olan Akzidenz’in en sevdiğim sürümleri; kendine özgü, güçlü ve karakteristik kesimi ile Linotype’ın metin boyutu “Akzidenz Grotesk”i ve Berthold’un “yarı-kalın”ıdır.

^{FF Balance Kalın ve İnce.}

FF Balance biçem açısından çelişkilidir: Hafif ters kontrastı, aşırı büyük kırpmaları, çoğaltılmış ağırlıkları ve genişleyen dikey çizgi kalınlıkları (flared stems)… Buna rağmen sağlam, yapılı ve sıcak göründüğünden metinlerde çok güzel sonuç veriyor. Dijital olmasına rağmen tamamen analog bir his uyandırıyor. Daha uzun bir inceleme için, I Love Typography adlı ağ sayfasında yayımlanan yazımı okuyabilirsiniz.

Birinci bölüme buradan devam edebilir; ikinci bölümü buradan, üçüncü bölümü ise buradan okuyabilirsin.