Filler ve Eşekler...

Grafikle giriş yapalım. Efendim bakınız küresel ısınmanın önemli bir politik öncelik olup olmaması konusundaki değerlendirmede demokratlar ve cumhuriyetçiler arasındaki aralık zaman içinde nasıl açılıyor...

İklim hareketinin, en azından iklim biliminin dünyada ve Türkiye’de birleştirici bir güç olabileceğine dair  umut varken, neden filler ve eşekler bu meseleyi de birbirlerinin yakasına yapışacak  hale getirdiler? 

Bunun tek bir cevabı yok. Ama yollar biraz  Yüksek Mahkeme’nin (Supreme Court) bir kararına çıkıyor diyebiliriz. Bu mahkeme kararı ne iklim bilimiyle ne de iklim hareketiyle ilgili; Citizen United v. FEC.  Kısaca özetlemek gerekirse, Yüksek Mahkeme’nin  “parası olan düdüğü çalar” dediği bir karar. Seçim kampanyalarında şirketlerin ve sivil toplum kuruluşlarının finansal desteklerinin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirdiği, bir anlamda politik bağışçıların sınırsız bir şekilde önünü açan bir karar. Ve evet bildiniz, 2010 yılında alınan bu karardan sonra enerji şirketlerinin seçim kampanyalarına harcadığı para ikiye katına çıktı. 

İklim değişikliğinin de Cumhuriyetçi ve Demokratları ayıran kutuplaşma meselelerinden biri olmasının sebebi sadece bu karar değil. Cumhuriyetçilerin iklim kriziyle mücadelenin “daha büyük hükümet” ve federal harcama anlama geldiğini düşünmesi - ya da enerji şirketlerinin çok zekice kampanyalarıyla insanları bu şekilde yönlendirmesi - de önemli bir faktör. Cumhuriyetçiler için de iklim bilimini tamamen inkar etmeyen, ancak çözüm olarak serbest piyasa mekanizmalarını görenler mevcut. Özellikle gençler arasında...

İklim krizini mesele edilenlerin sayısı, parti ayrımı olmaksızın, gençler arasında çok daha fazla. 

Bu kutuplaşmayı da ortadan kaldırmak için  umut yine gençlerde, tabii eğer enerji şirketleri milyar dolarlar harcamayı bırakırsa.