Yetiş Superman! Zincirleme Sinema Hatası Var...

Bazı haftalarda olduğu gibi, haberler bölümünde yer vermediğimiz, bu hafta çıkan taze bir haber vardı aslında. Üzerine özel olarak konuşulması gerektiğini düşündüğüm için bu bölüme sakladım. Öncelikle haberden bahsedeyim.

• Warner Bros. Discovery, DC'nin komple elden geçirilmesi konusunu masaya yatırmış durumda.

Kaynak: Screen Rant

Söylentilere göre Superman başta olmak üzere birkaç üst düzey karakterin, kötü yönetim ve yanlış oyuncu tercihleri ile çürümeye mahkum edildiği kanısı, yapılan toplantıda kabul görmüş ve bu karakterler adına yeni oyuncular ile yeni yapımların bir an önce üretilmesi gerektiğine karar verilmiş.

Öncelike şunu söyleyeyim, bu haberin söylenti kısmı, 2022 senesi adına çok da söylenti değil aslında. Üç yıldır sürekli olarak canlı yayınlar da dahil olmak üzere DC Sinematik Evreni'nin CEO'sundan tutun da yönetmenlik yapan isimlere kadar, yaratılmaya çalışılan bu evrenin kusurlu temeller üstüne kurulmaya çalışıldığı dile getiriliyor. Başlayalım.

Zamanda kısa bir yolculuğa çıkalım. 2013 senesinde Man of Steel filmi ile giriş yapan evren, gerek yönetmen tercihleri gerekse başrol oyuncuları ile "Sonu İyi Olmayacak Bir Masal" hissini vermişti aslında. Ne demek istiyorum?

"Ne demek istiyor yine bu kerkenez?"

Kaynak: Reddit

Sinemada Kural #BilmemKaç: Uyarlama senaryolarda oyuncu tercihleri, karakterin dış görünüşünden çok, oyuncunun meziyetlerine bağlı olarak yapılmalıdır. Görünüş olarak karakterin orijinine benzeyen oyuncu seçimi, her daim ikinci planda yer almalı; keza bu bir katalog çekimi değil, sinema. Fotoğraflar değil, akış önemli.

DC'nin tercihlerinde ise eski mankenler, oyunculuk geçmişi -neredeyse- olmayan aktörler, iyi bir yönetmen ve yazar olmasına rağmen yetersiz oyunculuk meziyetlerine sahip kimseler... Kimlerden bahsettiğimi biliyorsunuz.

Kaynak: Fanart TV

• Henry Cavill: Superman karakterine hayat vereceği açıklanana kadar neredeyse kimsenin tanımadığı bir aktördü. Tudors dizisi dışında dişe dokunur herhangi bir yapımda yer almazken kadrosuna dahil olduğu yapımlar adına, köşe yazısı kaleme alan eleştirmenler tarafından, "Her şey geniş bir çene ve omuzla olsaydı..." cümleleri eşliğinde en çok topa tutulan aktördü. Yıllarca iki adet mimik ve bir adet jest sahibi bir oyuncu olarak, sadece dış görünüşüne binaen, menajerler ve yapım şirketleri tarafından tabiri caizse arkasından ittirilen bir aktör oldu. Kendisine verilen emeğin karşılığını asla veremedi.

• Ben Affleck: Aktörlüğü ile tanınsa da aslında gerçekten kaliteli bir yazar ve ortalamanın biraz üstünde bir yönetmendir. Ne yazık ki oyunculuk meziyetleri için bunları söylemek çok güç. Her daim tiye alınan bir aktör oldu. Özellikle gişe filmlerinde sıklıkla boy göstermesi, kendisini bu konuma düşürüyordu. "Aah! Ben Affleck de bu gişe filminin kadrosunda yer alıyormuş. Ne oldu? Kumar borcu ve alkol sorunları yeniden mi ortaya çıkmaya başladı?" minvalindeki eleştiriler, her daim köşe yazılarındaydı eleştirmenlerin.

• Gal Gadot: Kendisi, profesyonel bir manken. Hatta daha evvel İsrail Güzeli seçilmiş (2004) ve ardından Kainat Güzeli Yarışması'na katılmıştı. Oyunculuk deneyimi olmadan TV reklamlarında ve ardından da bazı dizilerde ufak ufak görünmüş, sonrasında Megan Fox'tan boşalan -Hollywood'un ihtiyacı- gişe filmlerinin seksi hatun koltuğunu devralmak üzere Hollywood'a transfer olmuştu. Bugüne kadar dişe dokunur herhangi bir performansı yok. Ve inanın, olmayacak da.

• Jason Momoa: 2011 senesinde Game of Thrones dizisinde rol alana kadar Conan (2011) filmi dışında ciddi hiçbir işi yok. "Ciddi" derken yanlış anlaşılmasın, yalnızca filmin bütçesinden bahsediyorum. Conan, 90 milyon dolarlık bütçesi ve toplamda elde ettiği 63 milyon dolarlık geliri ile batmış bir yapımdı. Kısacası pek bir deneyime sahip değildi. Oyunculuktan evvel sörf eğitmenliği ile hayatını kazandığı için "Oyunculuğu bırakıp sörf tahtasına geri dönmeli." minvalindeki eleştiriler gırla gidiyordu.

• Ray Fisher: Kariyerinde rol aldığı ilk film, Batman v Superman: Dawn of Justice (2016). Yaklaşık 5-10 saniye kadar. Varın gerisini siz düşünün.

• Ezra Miller: Kendisini tenzih ediyorum. Kaliteli oyuncudur. Herkes beğenmese de meziyetlerinin hastasıyım. Fakat o da psikolojik sorunlar yaşıyor son 2-3 senedir.

Bu ekibin pozitif bir ortak noktası var; o da hepsinin karaktere bürünmüş fotoğraflarının şahane olması; fakat performanslar... Buna bir de şişirme yönetmenler eklenince gelinen nokta, çok da şaşırtıcı değil açıkçası. Merak etmeyin, yönetmenler konusuna girmeyeceğim. Çünkü girersem Zack Snyder'dan girer, Zack Snyder'dan çıkarım; hatta belki de çıkamam. Konu çok uzun çünkü. Ama günün birinde muhakkak Zack Snyder ile ilgili bir şeyler karalayacağım.

"Peki, DC neden böyle bir yol izlemiş olabilir?"

Kaynak: Amazon

Reklamın yapımdan daha önemli olduğunu düşünüyorlar da ondan. Biliyorsunuz, reklam, bir ürünü vezir de rezil de edebilir. İyi bir ürünü kötü bir pazarlama sürecine sokarsanız batabilir, kötü bir ürünü kaliteli bir şekilde pazarlarsanız uçabilirsiniz. Sosyal medya ve dijitalleşmenin bu denli arttığı dönemde Warner Bros. yöneticileri, bu reklam işine biraz fazla güvendiler.

Aslında bunu destekleyebilecek örnekler de mevcut. Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) ve Justice League (2017), DC tarihinin süper kahraman külliyatı içerisinde reklamı en çok yapılan filmler oldular. Film yayınlanmadan önce gösterilen sahnelerin toplam süresi, 10 dakikayı geçiyordu. Ve bu sahneler içerisinde filmin doruk noktaları da yer alıyordu. Yayınlanan poster ve karakter afişleri ise otuzun üzerindeydi. Ben Affleck, İstanbul'da reklam amacıyla Yavuz Sultan Selim Köprüsü'nden Batmobile ile geçti... Köprüden geçen ilk sivil olmuştu. Peki, sonuç? İlk haftada son yılların rekoru ile açılış yapan filmler, vizyon süreci tamamlandığında zarar ettiler. Unutmamak gerek, iyi bir iş, her daim kendini pazarlar.
Buna Everything Everywhere All at Once filmi örnek gösterilebilir. Sessiz sedasız vizyona giren yapımı kimle konuşsam duyuyorum.

"Hayırdır? Marvel-sever misiniz?"

Kaynak: Imgflip

Kıyas yapmayı doğru bulmasam da DC'nin başarılı rakibine baktığınızda oyuncu tercihlerinin, canlandırılacak karakterler ile benzerlik kurması durumunun ana etmen olmadığını fark edersiniz. Tipolojik olarak en büyük benzerliği taşıyan isim, Robert Downey Jr.'dır. Onun da farklılık sahibi olduğu bir yönü var elbette. Canlandırdığı karakterin boyu, çizgi romanlarda 1.85cm ile 1.95cm arasında değişirken kendisi ise 1.73cm boyunda. Bir de bu rakibin anlaştığı isimler arasında Oscar sahipleri, adayları, sinema efsaneleri falan yer alıyor. Yönetmenler kısmına hiç gelmiyorum bile, keza kıyas kabul edecek gibi değil.

Marvel kıyaslamasını beğenmediniz mi? DC'nin kendi içinde de yapabiliriz bu kıyası. Nolan'ın üçlemesinde yer alan isimlere göz atalım. Christian Bale, Marion Cotillard, Tom Hardy, Cillian Murphy, Aaron Eckhart, Heath Ledger, Liam Neeson, Gard Oldman, Morgan Freeman...

Velhasıl:

Mesajım, doğru tercihler yapın falan değil. Bir mesajım yok. Sadece her işte olduğu gibi, bu işte de iyi bir temel, her şeydir.

Kapatmadan evvel şunu da söyleyeyim, DC'nin şahsım adına, bir evren kurmaya ihtiyacı yok. 1989 yılında başlayan iki filmlik Batman serisi başarılıydı. 2005'te başlayan The Dark Knight üçlemesi de öyle. 2019'da vizyona giren ve ikinci filmi yolda olan Joker de şahane işti. Bu sene vizyona giren ve üç filmden oluşacak serinin ilk filmi The Batman de eksiklerine rağmen, su kaldırır cinstendi. Minimal işleri daha iyi kotarıyor Warner Bros.-DC birlikteliği. Peki, net bir sebebi var mı? Bazen sadece gen meselesidir. Ya vardır ya da yok. Sizde de uzun soluklu işler maalesef yok, sayın WB.

Christopher Nolan ile yaptığınız anlaşma da dört filmlikti; fakat onu da mahvetmenin bir yolunu bulup üçüncü film ile sonlandırdınız. Başka bir sayıda bu konu adına yazmak üzere; sizleri Mubi'nin kollarına bırakıyorum.