Hangi duygularda duygudaşız?

_{Görsel betimleme: Yan profilden bir çocuk, sınıfta maske takarak oturuyor. Önünde iki boş sıra, karşısında da yeşil tahta yer alıyor.}

Özellikle fizikselden dijitale taşındığımız bu bir yıl içinde öğrenciler, öğretmenler, veliler, eğitimin farklı paydaşları ve farklı meslek gruplarında çalışan kimselere, “Pandemi döneminde en çok hangi duyguları hissediyorsunuz?” diye sorduğumuzda aldığımız cevaplar, “sıkışmışlık, bunalmışlık, kapatılmışlık, baskı, kaygı, yorgunluk, yalnızlık, korku, karmaşıklık, belirsizlik” oldu. 

Belirsizliklerin sonunu hâlâ öngöremesek de bu dönemde farklı veya benzer ihtiyaçlara sahip herkesle kurduğumuz yakınlık ve dayanışma, yalnızlık hissimizi kolektif bir dayanışmaya dönüştürdü.

“Bazen mutluluk, bazen üzgünlük, bazen yorgunluk hissediyorum. Öğretmenlerle aynı duyguları paylaşıyor olabilirim. Biz derse girdiğimizde sıkılıyoruz. Öğretmenler de sıkılıyor. Ben de kardeşime ders öğretmeye çalışırken sıkılıyorum. Aynı duyguları hissedebiliyoruz.” - İlkokul öğrencisi, Muğla

“Bütün beyaz yakalılarla aynı düşünceleri, hisleri paylaşıyorum. Bütün gün bilgisayar başındayız. Dışarı çıkmak için 1 ya da 2 saatimiz var. Özellikle evde yalnız yaşayanları düşünemiyorum bile. Tek başına yaşayan arkadaşlarım depresyona giriyor.” - Bankacı, İstanbul

“Deneyim geldi aklıma ilk olarak. Sanki duygudaş olabilmek için aynı deneyimi yaşamak gerekiyor. Dayanışma geldi. Bazen hissediyorum dayanışma halinde olduğumu diğer insanlarla, bendeki duygunun geçtiğini ve aynı şeyleri hissedebildiğimizi. Aile geliyor bir de galiba. Özellikle bu dönemde. Ne yaparsan yap aynı deneyimin içinde geçiyorsun ya bir biçimde. Hayatımın hiçbir döneminde ailemle duygudaş olacağım aklıma gelmezdi.” - Sivil Toplum Çalışanı, İstanbul

"Genel olarak tüm insanlarla aynı duyguları paylaştığımı düşünüyorum. Bu sebeple duygularımda yalnızlık hissetmiyorum. Herkes gibiyim diyorum. Tüm devlet ve okul yöneticileri, gruplarla çalışan kolaylaştırıcılık görevlileri ile hepsiyle aynıyım." - Okul İdarecisi, İstanbul