Hangi mezuniyetten bahsediyoruz?

Fiziksel olarak bir araya gelinen ve ebeveynlerin, arkadaşların, akrabaların çağrıldığı mezuniyetlerin yerini pandemi sürecinde dijital mezuniyetler aldı. Öyle ki Zoom uygulaması dijitalde mezuniyetin nasıl gerçekleştirilebileceğine ilişkin bir rehberi de kullancılarıyla paylaştı. Bizim gibi Aposto! yayıncıları arasında olan 20’lik bülten, kendi dijital mezuniyetine ilişkin deneyimleri ve yüzümüzde hafif bir tebessüm uyandıran mezuniyet fotoğrafıyla, mekânsal değişimin örneklerinden birini bizlere gösterdi. 

Tüm bu değişim ve çeşitliliğin yanında değişmeyen şeyler de var. Eğitim-öğretim hayatlarından mahrum bırakılanlar, mezun olamayan ya da mezuna kalanlar…

“Lisans hayatım devam ederkenki mezuniyetle, mezun olduktan ve iş arama süreci geçtikten sonraki mezuniyet bambaşka şeyler. Okuldayken hep mezuniyeti düşündüğümde, ‘Başarım artık tescillenecek’, ‘ben bir işi başardım’ ve ‘bitirdiğimde elimde belgem olacak’ gibi hissediyordum. Ta ki o mezuniyet töreni, eğlence bitene kadar. O bitince ‘Ee şimdi’ düşüncesiyle başlayıp, böyle her an, ‘yarın bir sihirli değnek gelecekmiş de hayatını değiştirecekmiş’ gibi bir bekleyişle geçiyor. Hiçbir zaman gelmiyor o değnek. O şeye de artık inancın kalmıyor. O değneği sen yaratmak zorundasın. Sonra diyorsun ki, ‘O küçük değneklerimi kendim yaratırım, hayatımı değiştiririm, birini bekleyerek olmuyor demek ki.’” - Hacettepe Üniversitesi, Arkeoloji Bölümü mezunu, İstanbul

Beklediğimiz sihirli değneği bulamadığımızda sorduğumuz sorular da yaşadığımız sorunlar da ortak oluyor kuşkusuz. Rüya gibi bir sonla biteceği düşünülen eğitim-öğretim hayatının sonunda “İş bulabilecek miyim?”, “İstediğim mesleği yapabilecek miyim?”, “Para kazanıp hayatımı idame ettirebilecek miyim?” sorularından sonra gelen kişisel mücadelemiz, bir yandan kendimizi arayıp bulmaya çalışırken tıpkı paydaşımızın dediği gibi, “O küçük değnekleri kendim yaratırım, hayatımı değiştiririm,” noktasına getiriyor hepimizi.