İçerik üretmek benim haddime mi?

“Bir şeylerden bahsetmek benim haddime mi?” diye düşündüğüm çok fazla an oluyor. Bu düşüncelerin en fazla içerik üretmeye çalıştığım zamanlarda ortaya çıktığını fark ettim. 

İtiraf duymayı sevenlere bir tane geliyor: Bu yazıyı yazmaktan bile korkuyorum. Çünkü “Benim haddime mi?” 

Bu düşüncenin temelinde tabii ki bir kadın olarak daha usturuplu, sözünü tartan, fazla bilmiş olmadan, kafa şişirmeden, cool'luğunu kaybetmeden, ağır davranarak konuşmaları gerektiği algısının iliklerime kadar işletilmesi olduğunun gayet farkındayım ama bazen net bir şekilde önümde olanlara karşı da elim kolum bağlı kalabiliyorum.

Böyle anlardan kurtulmak için yaptıklarımı paylaşmaktan artık onur duyuyorum:

1. Wonder Woman olduğumu kendime hatırlatmak,
2. Eylem'den Aman şarkısını son ses dinlemek:

Tüm dünyanın yükü bende olsa,
Bugün aşkım beni bıraksa,
Kalbimi bin defa da kırsa,
Yeniden yeniden düşüp kalksam,
İnancım yıkılsa, bildiğim doğrular yalan olsa.

Esas cool şey: bir şeylere karşı tutkulu olmak

İnsanların sarhoşken ya da yalnızken dinlediği bu tarz şarkılarını çok sevdiğimi açıkça “en cool” ortamlarda ifade etmekten korkmamak için epey bir zaman harcadım. Ama zamanla fark ettim ki beni var eden unsurlardan biri zaten çok keyif aldığım şeylere sımsıkı sarılıp onlardan bahsetmek. 

📀 Hande Yener — Apayrı

"Hande Yener'in Apayrı albümü Türkiye pop müziğinin en iyi albümlerinden biri!" ya da "2000’ler başındaki Türkçe şarkılarda trance ve house tınılarını duymamak imkânsız!" demeye her yerde devam edeceğim. Ta ki insanlar bir şeye karşı tutkulu olmanın asıl cool'luk olduğunu fark edinceye kadar.

Bir kurtarıcı olarak pop müzik: Zaman zaman başkalarının benim hakkında ne düşündüğünü önemseyerek ilerlediğimi görüyorum. Beni bundan çoğunlukla pop müzik çekip kurtarıyor. Bunu nasıl başarıyor bilmiyorum ama yüzeysel görünen her bir bileşenin ardındaki iyileştirici ve sahiplenici taraf bana iyi hissettiriyor.

Bu sahiplenici tarafından aldığım güçle ben de kendi sözlerimin, düşüncelerimin, davranışlarımın, yazdıklarımın, bahsettiklerimin, oluşturduklarımın ve daha nice benden çıkan her şeyin aslında hadsizlik olmadığını kendime hatırlatıyorum. 

Aksine bu kadar hadsizce ve zarar verecek şekilde konuşan “erk”lerin dünyasında dış ses olmak, aslında var oluş mücadelesi bir taraftan da. 

Benden sonra tekrar edin: Üretmek benim de haddime.