Komik-i Şehir

1930’larda İstanbul henüz bu kadar büyümemiş, 800 bin nüfusu bulunuyor.

“Yahu ben bunu tanırım Naşid’in tiyatrosu önünde kestane satardı.” denmesinden de anlıyoruz ki bu görece küçük şehirde kestane satıcıları tanıdık simalardan biri olabiliyor. Hele Naşid’in tiyatrosunun önünde kestane satıyorsa…

Dönemin en büyük tuluat sanatçılarından biri olan Naşit Özcan, nam-ı diğer Komik-i Şehir (Büyük Komedyen). Bu unvanı, bir temsilin ardından kulise gelen ustası Komik Abdi Efendi’nin molla kuşağını ve takkesini Naşit Bey’e devretmesiyle alıyor. Kel Hasan Efendi'den Şevket Çoruh'a uzanan kavuğun yolculuğu gibi...

Naşit Bey çocukları Adile ve Selim Naşit ile 7 gün dergisi kapağında

Türk Tulûat Tiyatrosu'nda ana roldeki komik uşak İbiş tiplemesine yeni bir kişilik kazandıran Naşit Özcan’ın Aşçıbaşı Tosun Ağa, Leblebici Horhor, Hoşkadem Kalfa, Surpik Dudu gibi yarattığı diğer tiplemeler tiyatro tarihinde önemli bir yer tutar. 

Bu büyük komedyenin iki çocuğu olan Adile Naşit ve Selim Naşit Özcan da adeta sahnede doğup büyümüştür. Buyurunuz, ikisinin anlatımıyla ramazan hatıraları ve  “babamı dövmeyin amcalar” hikayesi…