Kuzey Londra Derbisinden Geriye Kalanlar

Nasıl ki Bal-Süt-Yumurta üçlemesi Türkiye sinemasında büyük bir yer tutuyorsa, “Fish & Chips” de İngiliz mutfağının yarısıdır. Pek bir numarası olmayan bu yemekte ana ürün balık gibi görünür ama aslında patatestir. Balığı hızlı hızlı yedikten sonra (genelde çok yağlıdır), üstüne ağzın o tattan arınması için bir bardak su içilir. Tabaktaki balıktan kurtulup, patateslerle baş başa kalırsın. Bu Kuzey Londra derbisinde, Tottenham Hotspur yağlı ve bozuk bir balık olmaktan öteye gidemedi fakat Arsenal ile leziz bir patates yemiş olduk.

Maç öncesinde iki takımın da ilk 11’lerine baktığımızda Arsenal teknik direktörü Arteta, iki haftadır kazanan kadroyu bozup, göbekte uzun bir aradan sonra Partey-Xhaka ikilisine dönmüştü. Keza Pepe’nin yerine de solda Emile Smith Rowe’u kullanarak, kadrodaki orta saha orjinli oyuncu sayısını arttırdı. Bu da daha rahat top yapmalarını sağladı. Tottenham ise sıklıkla kullandığı 4-2-3-1 dizilişinden vazgeçip, belki de bu maç özelinde 4-3-3’e döndü. Santo’ya göre bu, cesur bir hamleydi. Bir risk alınmıştı ama işler onlar adına yolunda gitmedi. Ndombele ve Dele Alli yeterli sertliği sağlayamayınca Hojbjerg’in sırtına büyük bir yük bindi. Sayıca fazla olan Arsenal, ilk dakikalardan beri baskısını Tottenham orta sahası üzerinde hissettirdi.

_{Görsel: Pain in the Arsenal}

Geriden top çıkarmakta zorlanan Tottenham savunması, 12 dakika dayanabildi. 12. dakikada Bukayo Saka’nın nefis pasıyla Emile Smith Rowe, Arsenal adına topu ağlarla buluşturdu. Golün ardından Tottenham için işler daha da zora girdi. Çünkü Tottenham oyun karakteri gereği maç çevirmektense, skoru korumaya daha yatkın bir takım. Hatta şöyle ki; geri düştükleri son 3 maçta da, 3’er gol yiyerek sahadan mağlup ayrıldılar. Bu 2003’ten beri ilk kez yaşanmış ve yenildikleri rakiplerin Palace, Chelsea, Arsenal gibi aynı bölgenin takımları olduğu düşünülürse, Spurs taraftarlarının bu gece ne kadar mutsuz uyuyacağını tahmin edebiliriz.

Golden sonra Arsenal ataklarının hızı kesilmedi. Özellikle Aubameyang çok dominant bir performans sergiledi. Hava toplarında hiç olmadığı kadar etkili oldu ve oyunu rakip yarı sahada tutmalarına epeyce yardımcı oldu.

İkinci gol ise bir All-Time Arsenal klasiğiydi sanki. Sanki bir pikaba, evin en güzel köşesinde saklanan Morrissey plağı koyulmuş, o ufak cızırtıların içinde ahenkle geliyordu sesi. Kaleci Ramsdale’den başlayan atakta, tık tık tık ayağa kısa paslarla eski günleri anımsatan bir set çizilmişti. Arsenal kariyerindeki en iyi maçlarından birini oynayan Auba ile de golle taçlandı.

Tottenham 2-0 ile birlikte hepten sürklase oldu. Çok geçmeden Saka’nın solo performansında şansının da yardımıyla 3 geldi. Bu gol, devrenin skorunu tayin etti.

_{Görsel: football365}

İlk devrenin bitimiyle xG istatistiklerinde Arsenal’in gol beklentisi sadece 1.29 iken tam 3 gol atmışlardı. 4 isabetli şutun 3’ü gol oldu. Yakaladıkları fırsatları iyi değerlendirdiler diyebiliriz. İkinci devreyse iki takım adına da daha çok rölantide geçti. Tottenham, Kane ile birkaç şans yakaladı ama bunlar  net fırsatlar değildi. Golü bulmakta da geç kaldılar. 3-1’den sonra 90+’daki Moura’nın direkten dönen şutuna kadar rakip kalede büyük bir tehlike yaratamadılar ve maç bu şekilde bitti.

Tottenham adına son söyleyecek şey Kane’in artık kangrenleşen bir parmağa dönüştüğü. Huzursuzluğu ve orada olmaktan memnun olmadığı yüzünden okunuyor. Muhtemelen bu kötüye gidiş devam ederse iç sahada da pek ılımlı karşılanmayacak. Tez zamanda ayrılmaları iki taraf için de en hayırlısı gibi duruyor.

Arsenal içinse galibiyet serisi 3 maça çıktı. Bu maçın olumlu kazanımları diğer maçlara da elbette yansıyacaktır. Zirvedeki Liverpool ile puan farkı 5’e kadar indi. Önlerindeki Brighton-Palace-Villa fikstürünü kayıpsız geçtiği bir senaryoda camia bambaşka bir havaya bürünebilir. Gün bayram günüdür, Come On You Gunners!