Killing Eve, Villanelle ve Seri Katillere Özendirme

Kaynak: Entertainment Weekly

 Görüşler

Hükümet: Öncelikle özendirmek kavramı üzerinde aynı sayfaya gelmek gerek. Özendirmek, sanat söz konusu olduğunda bana kalırsa ancak tabansızlıkla yanlış bir yöne gider. Bu da sığ ve gerçekçilikten uzak karakterler üzerinde bir konuyu izleyiciye sunmakla olabilir.

Villanelle'i bir karakter olarak ele alacak olursak manic pixie dream assassin olarak tanımlandırabileceğimiz bir psikopat suikastçi diyebiliriz. Ama karakteri sadece bu sığ noktada kalmıyor. Bir yandan hali ve tavrıyla küçük bir çocuk gibi kıskanç, paylaşmayı bilmeyen, sıkılgan bir insan ama bir diğer yandan da meslek olarak insan öldürüyor. Üstelik bunu büyük bir ustalıkla yapıyor. Villanelle karakterini sadece seri katilliğe özendirme kefesine koymak, karakterin çok katmanlı yapısına ayıp etmek olur. 

Muhalefet: Başka bir bakış açısına göre de özendirmenin tabansızlıkla alakası olmayabilir. Villanelle karakteri, tahmin edilemez kişiliği, çarpıcı tarzı, işlediği suçlardan vicdan azabı çekme eksikliği ve bu hayattan çok memnun oluşu ile bilinen iç daraltıcı suikastçi görüntüsüne eğlenceli sayılabilecek bir bakış açısı getiriyor. Yani en nihayetinde cinayet gibi ağır suçlar işleyen bir karakteri böyle cazip, belki özenilesi bir şekilde göstermek de özendirmek sayılabilir. 

Sübjektif: Günün sonunda Villanelle karakteri hayatta kendi yaraları olan, hemfikir olmasak da bunlarla mücadele etmek için kendine bir metod seçen, yeri gelince psikopatlığının dışına çıkıp vicdan azabı ve pişmanlık gibi hisler yaşayabilen birini yansıtıyor. Dizinin tamamını izleyenler bunu bilirler, Villanelle'in hayatını ilerleyen bölümlerde hep güllük gülistanlık da görmüyoruz. Onun da sürdürdüğü hayatın ne kadar pamuk ipliğine bağlı olduğunu da yazarlar izleyiciyle paylaşıyor. İşte bu noktada karakter, sadece özendirmek olarak adlandırılabilecek bir kategorinin dışında kalıyor.