Metric'in yeni albümü ve "doomscroller" olmak

Yaklaşık iki ay önce Metric ile yeni bir albümün yolculuğuna "All Comes Crashing" diyerek başladık. Bir ay önce az sonra büyük bir parantez açacağım Doomscroller isimli, ihtiyacımızın olduğunu bilmediğimiz ama ihtiyacımızın olduğu, şarkıya kavuştuktan sonra üç hafta önce ise What Feels Like Eternity ile son düzlüğe girdik. 8 Temmuz’da ise yeni albümü dinlemeye başlayabileceğiz.

Önce biraz bilmeyenler için Metric’den ve Metric’in yeni albümden şimdiye kadar dinlediklerimiz kadarıyla ne beklemeliyiz diye bahsedelim. Kökleri 1998 yılına ve Kanada’ya kadar ulaşan, vokali Emily Haines’in karizması ve bol synthesizer elementleriyle öne çıkmayı sağlamış bir alternatif rock grubu dersek uzatmadan grubu tanımlamış oluruz. 2009 yılında yayınladıkları Fantasies ve 2012 yılında yayınladıkları Synthetica albümleri ile de bol bol dinleyici kazan grup bundan sonra bu yıla kadar bir duraklama dönemine girmişti fakat 8. albümleri Formentera’dan şimdiye kadar duyduklarımıza göre üstlerindeki ölü toprağı atmışlar gibi duruyorlar.

Grup ve yeni albümü ile bilgileri verdik, sıra geldi ilk paragrafta bahsettiğim büyük paranteze. Metric ile ilgili bu satırları yazmama sebep olan motivasyondan bahsediyorum. İçinde bulunduğunuz fakat bir türlü tam olarak tarif edemediğiniz durumları bir şarkı içerisinde duymak hatta Doomscroller özelinde bu durumun bir isminin olduğunu öğrenmek. 2012 yılında Youth Without Youth ile 22 yaşında bir genç olarak ne hissettiysem 2022 yılına geldiğimiz zaman 32 yaşında bir genç olarak Doomscroller ile aynı hisleri yaşadım.

Bu kadar Doomscroller dedik ama nedir "Doomscroller"? Cambridge Sözlüğü’ne göre, telefonda ya da bilgisayarda kötü veya negatif haberlere bakmak için çokça vakit harcayan kişi olarak çevrilmiş. Hani o telefonu elinize aldığınız zaman ya da bilgisayar başına geçtiğiniz zaman, akışta bir kötü haberden bir kötü habere geçiş yaparsınız ve durmak isterseniz ama duramazsınız. İşte siz de iflah olmaz bir doomscroller’sınız. Şarkıda da söylediği gibi gerçek bir “doomscroller” en kötüsü bitmeden o ekran kapamaz ve en kötüsü de daha gelmeyen haberdir. Hele ki bu toprakların haberlerinde.