Mozart ve Zamanın Ruhu

Konser verecekleri saraylara arka kapıdan alınıyorlar, saray çalışanları ile beraber yemek yiyorlardı. Bir bestecinin rahat bir hayat sürmesinin tek yolu, bir kral veya prensin özel orkestrasının şefi olmak, düzenli maaşa bağlanmak, onların eğlenceleri, özel günleri için beste yapmaktı. Asillere ve çocuklarına enstrüman dersi vermek bir başka büyük gelir kapısıydı. Saray ortamında yaltaklanma, tertip, çoğu zaman yeteneğin önüne geçiyordu. Mozart yeteneğine güveniyordu. Dört-beş yaşından beri beste yapıyordu ve ilk konser turuna altı yaşında çıkmıştı. İmparatoriçe'nin karşısında piyano çalmış ve Avrupa'nın tüm gazeteleri haftalarca onu yazmıştı. Fakat maddi imksansızlıklardan dolayı bu geziler sürekli yarıda kesilmişti.

 1781’de, 25 yaşında Salzburg’dan Avrupa’nın müzik merkezi olan Viyana’ya taşındığında, başta Salieri olmak üzere orada yaşayan besteciler Mozart engellenemezse gölgede kalacaklarından korktular. Binbir türlü entrikayla operalarının kısa sürede kaldırılmasını sağladılar, konserlerden para kazanmasını, ders vermesini kösteklediler.

Korkularında haklıydılar. Mozart bir müzik dehası ve olağanüstü bir piyano virtüözüydü. Ayağına çelme takılmasa sadece Viyana’nın değil, Avrupa’nın en iyi bestecisi olmak dışında en çok para kazanan müzisyeni olabilirdi.