Paptircem’den yeni tekli: Öl İçimde

RÖPORTAJ: ALARA DEMİREL

Paptircem’in yeni teklisi Öl İçimde çıkalı tam olarak 9 gün oldu ve o esnada 2023’ün Spotify Wrapped verileri açıklandı—evet, müzik haberlerini takip edenler için keyifli bir dönem oluyor. Şener Engin’in prodüktörlüğünü üstlendiği şarkıda 3 yıllık bir ilişkinin bitişinin ardından yaşadıklarını yansıtan Sena’yla konuştuk.

Öl İçimde’nin sözlerini okurken “Bir ilişkide tek başına olmak çok zor,” diye düşündüm direkt. Hislerini içine atan kişinin sonrasında onlara kıymet verip üzerinden bir şeyler üretmiş olması çok romantik geldi kulağıma–yazarken bunu da düşündün mü? “Güçlü durmaya çalışmak” çok yorucu geliyor bana. Sıkılıyorum. Acaba şarkıyı içinden çıkarttıktan sonra daha iyi hissettin mi?

Bir yandan, şu an içinde bulunduğum ilişkinin dramadan uzak ve daha huzurlu bir ilişki olmasından dolayı uzun zamandır “aşk acısı” temalı şarkılara ait hissedemiyordum. Bazen kafamda iki kişi yaratıp onları kavga ettirmeye çalışıyordum hatta. Sonra tam da söylediğin gibi—ilişkide beni tek başıma bırakan, aldatan, özür bile dilemeyen—eskilerden biri geldi aklıma. Ben de başladım yazmaya.

Başta “Kaçıncı kadın tutuyor elini?” diye hesap soran, daha güçlü kalmaya çalışan bir çizgide durmayı düşünsem de o dönemki berbat hâlimi ve karşı tarafa hiçbir şey belli etmemeye çalışırken evde bir kenarda sarhoş olup ağlamaktan gözleri çıkmış Sena’yı anlatmam gerektiğini hissettim. O yüzden “Kaçıncı şişe tutuyor elimi, delirmeyeyim diye soruyor hâlimi?” sözü gibi kendimi ne kadar değersiz hissettiğime dair şeyler anlatmaya başladım. Şarkıyı yayınladıktan sonra daha iyi hissettim diyemem, bir şey değişmedi. Demek ki baya olmuş o kişi içimde öleli.

_{Öl İçimde}

Hep aşk acımı bir kitap yazarak yaşarım diye düşünüyorum sonra asla kaleme almıyorum. Geçiyor o esnada herhâlde. 3 yıllık bir ilişkinin bitişini anlatan Öl İçimde özelinde şunu merak ettim: Böyle dönemlerden geçerken üretimlerine o an mı başlıyorsun yoksa sonrasında hissi kaldıysa deneyimini mi aktarıyorsun?

Herhangi bir olayın, durumun veya kişinin ruhumu acıttığı dönemlerde hiçbir şey yapmayan ve kolunu bile kıpırdatmayan biriyim. Bunu “Yapamıyorum”dan ziyade “Tercih etmiyorum” şeklinde dillendirmeye çalışıyorum çünkü bu çukurdan sıkılarak çıkılabildiğine inanıyorum. 

Madem o çukurdayız, o zaman sorumluluklarımızı bir kenara bırakalım, yattığımız yerde öylece duralım; madem öylece duruyoruz, o hâlde yattığımız yerden bir şeyler izleyelim, okuyalım diye düşünürüm. O dönemlerde de çok okurum, izlerim ve dinlerim. Kendimden bir şeyler vermek veya yeni ürünler çıkarmak değil; daha çok dünyada olup biten, ortaya çıkan şeyleri toplama zamanı olur benim için. Bence asıl maden, o acılardan sonraki çukurlarda nasıl vakit geçirdiğimizde.  

Bağımsız bir sanatçı olmak üretimlerini nasıl etkiliyor? Seni, Seda Erciyes’i, Billur Battal’ı, Dilan Balkay’ı ve arkadaşlıklarınızı düşününce kolektif bir dayanışma ağı olduğunu da hissediyorum. Nasıl gidiyor ve ilhamını nasıl koruyorsun?

Bağımsız bir sanatçı olmanın ne kadar zor olduğunu anlatmakla konuyu uzatmak hiç istemem, tahmin edebileceğiniz gibi kendi işinin her şeyi olmak çok zor—sürpriz! Bu işi daha çekilir kılan, benimle aynı yolda yürüyen ve adını saymakla bitiremeyeceğim mükemmel arkadaşlarım. Hepsinin hikayesi farklı olsa da yürüdüğümüz yol ve yaşadığımız zorluklar çok benzer. Onlarla içtiğimiz bir kahve veya izlediğimiz bir film pek çok ilhamın kapısı benim için.

_{Fotoğraf: Ahmet Emre Saka ve Kaan Walsh}

Bu soruda adından bahsetmeden edemediğim, önce her dokunuşuyla hayatımı değiştiren, beni iyileştiren canım sevgilim, prodüktörüm, en yakınım Kaan Arslan’a, sonra da hem bir sanatçı hem bir dost olarak hayatıma kattıkları için bu kadar mutlu olduğuma inanamadığım canım Dilan Balkay’ıma da buradan selam olsun. 

Son dönemde ek olarak ne yaparsam yapayım o deneyimin tamamen içinde olmaya, tüm detaylarını gözlemleyip orda olmaya çalışıyorum. En azından anksiyeteme çok iyi geldiğini söyleyebilirim bu farkında oluş hâlinin.

Padişahım’dan sonra “durum”ları ifade ediş şeklinden inanılmaz hoşlandığım için soracağım: “Spotify’ın Türkiye'de ilk defa gerçekleştirdiği Radar programının temsilcilerinden olmak” ne anlama geliyor? Sen durumu nasıl betimliyorsun?

Şarkı çıkarma kararı aldıktan sonra Spotify’ı kişisel günlüğüm gibi kullanmaya yemin etmiş biri olarak gönlümüzden geçeni yapıp Türkiye’de Spotify’ın desteklemeyi tercih ettiği 5 değerli sanatçıdan biri olmak yaptığımız şeyi doğru yaptığımızın güzel bir örneği gibi hissettirdi bana. 

_{Fotoğraf: Ahmet Emre Saka ve Kaan Walsh}

“Acaba işler yolunda gitmiyor mu, bir şeyleri yanlış mı yapıyorum?” gibi şüphe ve soruları bir kenara koyup sevdiğim işi, sevdiğim ve paşa gönlümün istediği şekilde yapmaya devam etmem konusunda güzel bir hatırlatıcı diye düşünüyorum Radar’ı. “Sektörel” kaygılar, kalbimin frekansını unutturmadan, canım ne istiyorsa onu yapma özgürlüğünü elimde tutabilmek için elimden geleni yapacağımın küçük bir hatırlatması.

Son soru: Spotify Wrapped çıktıların için ne diyorsun?

Hayatımız akıp giderken süreçte kendini kaybedip ne kadar yol kat ettiğini, neler başardığını göremiyor ve boğuluyorsun. Wrapped, her yıl sonunda o yoğun tempodan kafamı kaldırıp neler başarmış olduğumuzu hatırlatıyor bana.