Playground, 2021

Hiç kalabalık bir yemekhanede tek başınıza yemek yediniz mi? Kendinizi ayakkabılarınızı bağlamayı bilmediğinizi gizlemek zorunda hissettiniz mi? Beden eğitimi derslerinden tüm benliğinizle nefret ettiniz mi? Ya da herkes oyun oynarken siz bir köşede tenefüsün bitmesini beklediniz mi?

Okulun ilk günü. Birçokları için ebeveynlerinden ilk defa kopmak anlamına gelen, terk edilmiş hissettiren, o büyük travma günü. Bir okul bahçesindeyiz. Babasından ayrılmak istemeyen küçük bir kız ve babasının daha fazla kalamayacağını söyleyen bir öğretmen... Nora'nın travmalar silsilesi, bu ayrılık anıyla başlıyor. Sonra abisi Abel'le tanışıyoruz. Kız kardeşini korumak ve onu yalnız bırakmamakla, bunları yaptığı için zorbalığa uğramak arasında sıkışmış bir başka çocuk, tam o ağır yükü üstlenen yardımcı karakter. Nora'nın yaşadığı yalnızlık ve içine kapanıklıkla, Abel'in yaşadığı çaresizlik ve maruz kaldığı şiddet bir olduğunda, okul çağının tüm karanlığı kocaman bir yumağa dönüşüyor. 

Belçika'nın En İyi Uluslararası Film kategorisinde kısa listeye de kalan Oscar adayı Playground / Un monde (2021, Laura Wandel), bizi alıp okul koridorlarına, sınıf sıralarına, okul bahçelerine, spor salonlarına ve kimini kendimiz yaşadığımız, kimini sınıf arkadaşlarımızın yaşadığına tanık olduğumuz çocukluk travmalarına götürüyor. Kamerayı bir an bile çocukların göz hizasından ayırmadan, yetişkinleri bir an bile filmin merkezine koymadan. Bir yanınız canlanan anılarınız nedeniyle çığlık atmak, bir yanınızsa geçmişe dönüp tek başına kalmış o korkak çocuğa sımsıkı sarılmak istiyor.

★★★★