Stan #5: Dilber

🦸 Stan: Dilber Ortaluyu

Albümün sızdırıldığını öğrendiğin an ilk düşündüğün şey neydi?

NEREDE LÜTFEN SÖYLEYİN. Bu oldukça açıklayıcı olmuştur ama sızdırılma durumunu ikinci gününde öğrendiğim için hayranlığımın düştüğünü ve bu röportajı yanlış kişiyle yaptığını düşündüğümü de ayrıca belirtmek isterim.

Dinlememeyi düşündün mü?

Böyle bir seçenek olduğunu şu anda öğreniyorum. 🤓 Kısa bir an için, saniyenin onda biri gibi bir süre, aklımdan geçmedi değil. Ama beni etik sebeplerle suçlamadan önce herkesin şunu anlamasını istiyorum: bunu çok uzun zamandır bekliyoruz.

Lemonade çıkalı 6 yıl olmuş. Lion King’i ve Homecoming Live’ı saymıyorum. 2000’ler başı Beyoncé’sinin ve Destiny’s Child şarkılarının bir son kullanma tarihi olmasa bile yeni bir şeyler dinlemeyi çok özlemişim. Ki ben Lemonade’i önceki albümden sadece 3 yıl sonra çıkmış olmasına rağmen lıkır lıkır içmiş biriyim—pun intended.

🍋 Beyoncé, Hold Up'ın setinde

Vicdanımdaki yükü minimize etmek için bu konu üzerine enine boyuna düşünmeyi planlamıyorum ama kendi içimde bu ihaneti nasıl akladığımı söyleyeyim: resmî olarak yayınlandıktan sonra zaten sürekli stream edeceğim. Yani albümün iki gün önce sızdırılmasının sanatçının üretiminden kazanç elde etmesiyle ilgili telafi edilemeyecek kayıplara sebep olacağını düşünmüyorum açıkçası. Diğer taraftan kendi üretimini kendi vaktinde paylaşma özgürlüğü bu şekilde elinden alındığı için üzgünüm.

Nasıl ulaştın şarkılara?

Şu şekilde 5 dakikalık bir yolculuğum oldu:

1. Anahtar kelimelerle ilgili küçük bir Twitter araması, 
2. Pek bir şey bulamayış, 
3. Google araması, 
4. Hiçbir şey bulamayış, 
5. Yeniden Twitter araması, 
6. Popüler tweet'lerin mention'larını kontrol ediş,
7. Telegram’a yönleniş.

Buradan herkesin şahitliğinde Beyoncé’den özür dilemek ist—

İlk dinlediklerin hakkında ne düşünüyosun? Beklentilerin nasıl?

Ohh, sonunda vicdani gelgitlerle dolu kısmı geçip juicy kısma gelebildik. Ben albümler ilk çıktığındaki fikirleriyle 1 ay sonraki fikirleri arasında dağlar kadar fark olan insanlardanım. Sanırım bekledikçe beklentim yükseliyor ve çok iyi bir albümü bile ilk bakışta tanıyamayabiliyorum. Adele’in 30’si böyle bir albümdü mesela benim için. Ama Renaissance dinlemeye başladığım anda beni içine çekti.

Albüm henüz çok yeni ve dinledikçe fikirlerim şekillenecektir ama ilk dinlemede radarıma giren birkaç parçadan bahsedeyim. I’m That Girl ismiyle müsemma, yeni "o kız" şarkımız. Buradan ilgililerine duyrulur. Bu yaz—ve benim için önümüzdeki birkaç yaz—%100 o kız olduğumuz fantezilerimizin fonunda bu şarkı çalıyor olacak. Cozy yeni empowering self-love anthem'imiz. 

Ne demek istediğimi nakarattan anlayacaksınız: 

Comfortable in my skin,
Cozy with who I am. 

Energy’de bir an 2000’ler başı Beyoncé’sini duyar gibi olduğum için kendisinin 2003’ten gelip bana göz kırptığına inanıyorum. Summer Renaissance keşke yazın başında çıksaymış diyorum, neredeyse ağustosu beklemelerine biraz içerledim açıkçası.

Renaissance güçlü ve her zamanki gibi kışkırtıcı. Bu hâliyle tam bir yaz albümü benim için. İlk dinlemede çok derinlikli şeyler duymadım ama o konudaki çıta Lemonade yüzünden o kadar yukarıda ki Beyoncé için bile yeniden yakalaması zor bence.

🐴 Beyoncé, Renaissance

Yeri gelmişken: Lemonade nasıl bir albümdü ya? Nasıl cesur, kendini korumasız bırakabilen bir yüzleşmeye tanık olduk biz? Tüm o aldatılma olayları, duygusal iniş-çıkışlar, güç savaşları ve ortaya böyle zarif bir harmanın çıkması… Neredeyse kendini bildi bileli sevdiği adam tarafından aldatılan Beyoncé’nin zihninin içinde gerçek zamanlı bir gezintiydi resmen Lemonade. Pray You Catch Me’deki kırgınlık; Hold Up’taki sevginin umutsuz çabası; Don’t Hurt Yourself’te nihayet yüzeye çıkan öfke, 6 Inch'le perçinlenen öz güven! Her şarkısıyla bambaşka bir mevzuydu. Ne diyelim, Allah Beyoncé’ye bir daha Lemonade gibi bir albüm yaptırmasın.

Beyoncé’nin Lemonade'le başlattığı “Kırgınım, üzgünüm ama buradayım ve güçlüyüm,” furyasına Adele de aynı içtenlikle 30'le katılınca benim beklentim arşa çıktı tabii. Ama Renaissance, aynı kategoride değerlendirilebilecek bir albüm değil. Yaralarını çoktan sarmış bir Beyoncé dinliyoruz artık, iyi ki de dinliyoruz. Şimdi o kız™️ olma zamanı.