The Cruise, 1998

Yaşadığınız kente ne kadar âşıksınız? Sokaklarıyla, parklarıyla, binalarıyla, köprüleriyle sırlarınızı ne kadar paylaşıyor, onlarla ne sıklıkla dertleşiyorsunuz? 

Yaşadığınız kentten ne kadar nefret ediyorsunuz? Trafiğinden, insanlarından, dengesizliklerinden, değişiminden ne kadar sıkılıyor, ne sıklıkla boğulduğunuzu hissediyorsunuz?

Capote, Moneyball ve Foxcatcher filmlerinin yönetmeni Bennett Miller'ın ilk filmi olan bu belgesel, bu iki soru arasında gidip gelen bir aşk ve nefret ilişkisini, kenti en iyi tanıyanlardan biri, hayatını o kente olan aşkını haykırarak kazanan biri üzerinden anlatıyor: New York'un turist otobüsü rehberlerinden Tim "Speed" Levitch, o ‘çok güzel konuşan insanlardan’ biri. Cümlelerinin akıcılığı, seçtiği sözcüklerin şiirselliği ve işine olan tutkusuyla New York'u avucunun içi gibi biliyor ve bildiklerini her gün, sabahtan akşama kadar o şehre belki de ilk kez gelmiş, meraklı insanlara aktarıyor. Bilgi dağarcığına ve şehre olan katkısına rağmen şehirde bir evi bile yok oysaki. Yine de New York'ta kendini yaşamın akıntısına bırakmış, etrafına bakmadan, kenti hissetmeden yaşayan milyonlarca insanın aksine onunla iletişim kurmanın yollarını bulmuş - biri Brooklyn Köprüsü'yle dertleşmek, bir diğeriyse tutuklanmayı göze alarak, gökdelenlerin çatılarına çıkıp şehri seyretmek. 

Bennett Miller, The Cruise'da bir şehri anlatmak için olabilecek en kendine has insanı bulmuş. Tim “Speed” Levitch konuştukça New York'un nasıl büyülü, zengin, güzel ve yoğun bir kent olduğunu anlıyorsunuz. Hızlı hızlı kurduğu, birbiri ardına sıraladığı cümleler kentin tarihi ve mimarisi hakkında ansiklopedik bilgileri iğneleyici toplumsal ve kültürel taşlamalarla süslüyor. Bir bakışı ya da göz devirişiyle kahkahaya boğuyor, zamansız verdiği bir esle gözlerinizi dolduruyor, boğazınızı düğümlüyor.

Yaşamadığınız, hatta belki ziyaret dahi etmediğiniz bir kenti özlemek ne demek biliyor musunuz? İzleyince bileceksiniz.

★★★★½