Yemek ve kimlik

Kimlik dediğimiz zaman ne anlıyoruz? Bunu biraz kendi bakış açımla anlatmaya çalışayım. Kimlik yeryüzündeki bütün canlıların sahip olduğu bir özelliktir. Tüm canlılar kimlikleri üzerine kurgulanmış, adlandırılmış, görevlendirilmiştir. Kim ve ne olduğumuz bir anlamda kimliğimize yüklenen “adla” belirlenmiştir. Kimliklerimizin görevleri ve işleyişleri bizim ne olup olmadığımızın ayrımını yapar ve bu ayrımdan bir pazarlama dili doğar. Tıpkı ülkemiz topraklarında bolca bulunmasına rağmen yabancı adlarla süslenip, öne çıkarılan “yerli” mantarımızın pazarlanması gibi. Yeryüzündeki egemen unsurların oluşturdukları kültürler sayesinde kimliklerimiz var olurken biz canlıları birbirinden ayıran farklılıklarımız coğrafi, dinî ve ekonomik etkenlerle oluşuyor. Aslında hepimizin yaşama alanlarımızın ortak olduğunu unutmamamız gerekiyor. Birbirimizi dışlamak ve yeryüzündeki bütün canları birbirinden ayıran anlayışlar yerine birbirimizi ve coğrafyadaki kültürel birikimleri sahiplenmemiz şart. Sen-ben ayrımından uzaklaşma bizi biz yapan en önemli unsurların başında geliyor. Yeryüzündeki bölgelerinin farklılıkları bizleri birbirimizden ayırmaz aksine insanoğlunun birikimlerinin kültürel zenginliğini gösterir. Eğer bölgelerimizin güzelliklerini paylaşamaz ve kimlik farklılıklarımızı sen-ben diye ötekileştirirsek varoluş nedenimize ihanet etmiş olur ve kültürel kimlik kaybı yaşarız.
Son birkaç yıldır yeme içme konusuna olan ilgi şaşırtıcı derecede gelişme gösterdi. Televizyonlara bakıyorsunuz, yemek programı yapmayan kanal hemen hemen yok. Gazetelerin neredeyse tamamında yemekle ilgili bir köşe mutlaka var, haftada birkaç gün yemek tariflerinin yayımlandığı ekler veriyorlar. Hangi kıstaslara göre seçildiğini tam anlayamadığım “En İyiler” listeleri sunuluyor. Yemek festivalleri düzenleniyor, yarışmalar yapılıyor, bol keseden ödüller dağıtılıyor.







