Ben Merve Nur Okutan, alışveriş listeleri dışında liste tutmaktan hoşlanmıyorum. Ne bir ölmeden önce yapılacaklar, ne de bir yeni yıl kararları listem var. Sadece ve sadece <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=1Y05obZ7kcM&utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">yarınki işler listesi</a> ile evde eksik zeytin, ekmek, çay listesi tutuyorum. Ancak her yıl çevremde dolaşan yeni yıl kararları listelerinin detaylarını merakla dinliyorum. Kararlar ekseriyetle benzer, son zamanlarda çoğu kendine bakmak ve/veya hayatta kalmakla ilgili. Belki anne babalarımız yeni yılda ev, araba almayı veya çocuk yapmayı planlıyorlardı ama bugünün 20’liği parası yetiyorsa terapiye, spora başlama kararı alıyor, cebinde parası kalmamışsa alışverişi azaltıyor, evde yoga yapıyor.Bu sıralar aklımı bir merak kapladı, ‘nereden çıkmış ola bu resolution’lar?’ dedim. Ne ekin ekme ne hasat etme dönemi, pek eski bir adet olduğuna inanasım gelmedi. Kışın ortasında yeni kararlar alıp uygulamaya geçmek pek doğamıza uygun gibi değildi. Araştırmalarım bana haklı olduğumu gösterdi, bilinen ilk yeni yıl kararları İsa’dan önce 2000’li yıllarda Babilliler tarafından alınmış. Ancak kendileri yeni yılı ocakta değil, tohumların toprakla buluştuğu mart ortasında kutlarlarmış. 12 gün süren Pagan törenlerinde aldıkları borçları ödeyecekleri ve ödünç aldıkları eşyaları sahiplerine iade edeceklerine dair tanrılarına sözler verirlermiş. Sözünü yerine getirenlerin tanrılar tarafından ödüllendirileceğine inanılırmış.

Selam 20’likler ve 20’lik kalanlar,Nasılsınız? Yüzdük yüzdük sonuna geldik diyebilir miyiz? Bugün ayın 29’u. Senenin son 20’li günü. 2023’e kaldı iki. İnanabiliyor musunuz? Ben inanamıyorum. Ama zaten ne zaman inanabildim ki? Ne zaman, zamanın akışını gerçekten anlayıp, hissedebildim ki? Emin değilim. Geçiyor, sonra hop bir bakıyorsun geçmiş. Ama sanırım geçmesini hissetmeden yaşamak da güzel. Eğer o anları güzel yaşıyorsan. Mesela gün batarken buluştuğun biriyle gün doğarken ayrılıyorsan, hava güzel diye otobüse binmektense yolu ikiye katlayıp yürüyorsan. Sokaktaki kediyi, köpeği sevmek için zaman ayırıyor, kuş sesini dinliyor, durup çiçekleri kokluyorsan. Şöyle sadece camdan dışarı bakıyorsan. Sevdiklerine zaman ayırabiliyorsan. Yiyorsan, içiyorsan, gülüyorsan, ağlıyorsan. Yaşıyorsan. İyisiyle, kötüsüyle yaşıyorsan ne kadar güzel aslında zamanın geçmesi.Çok sevdiğim <a fr-original-style="" href="https://www.theatlantic.com/health/archive/2014/06/happily-ever-after/372573/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">bir deney</a> var. John Gottman adında bir psikolog, ilişkilerin nasıl başarılı olabileceğini araştırmak için 1990 yılında University of Washington kampüsündeki bir laboratuvarı oda-kahvaltı otele çeviriyor. Burada 130 yeni evli çifti gözlemliyor. Gün içinde çeşitli bağlar kurmak için ‘bid’ yani teşebbüsler olduğunu fark ediyor. Mesela: “şu kuşa bak ne kadar güzel,” ya da “ay ne güzel parlıyor.” Bu teşebbüslere verilen cevap da Gottman’ın gözünde bir ilişkinin sağlam olup olmadığının göstergesi. Uzun lafın kısası, eğer çiftlerden biri ‘kuşa bak ne güzel’ diyor ve partneri onu pek takmıyorsa, bu bir probleme işaret ediyor. Tam tersine, eğer kuşa bakıyor, bununla ilgili bir yorum yapıyorsa, hayattaki küçük güzellikleri birlikte takdir edebileceklerini görüyoruz ve bu güçlü bir ilişkinin yapı taşlarından biri oluyor.Bu deneyi sevmemin nedeni de aslında insanlar olarak bağlantı kurmaya, güzellikleri beraber takdir etmeye olan ihtiyacımızın kanıtı olması. Zaten günün sonunda hepimiz sevdiklerimizle olmak için, paylaşmak için yaşamıyor muyuz?Hayatımın bir parçasını sizlerle paylaşmama izin verdiğiniz, 20’liği var ettiğiniz, fikirlerinizi paylaştığınız için, soframızın bir parçası olduğunuz için her birinize teşekkür ediyorum. Umarım 20’lik, sizin bu yayına etkinizin bir gıdımı kadar hayatınızı etkilemiş, bir şeyler katmıştır. Katmadıysa da problem değil, yeni bir yıl başlıyor, yeniden deneriz. Ama bilin ki, siz ‘aaa Yasmin kuşa bak ne kadar güzel,’ dediğiniz her daim, ben o kuşlara bakacağım. İzci sözü.Bu hafta yılın bitişini kutluyor, yeni yılı selamlıyoruz. Hepinizi buradan öpüyor ve harika bir yıl diliyorum. Sevdiklerinizle, ışıl ışıl, bol kahkahalı, ucuz domates fiyatlı, Türkiye standartlarında stabil, yaratıcı, eğlenceli, sakin, sevgi, aşk, aile ve dost dolu bir 2023 olsun.Öptüm. Seneye görüşürüz grjfdcYasmin&nbsp;Not. 20’lik artık okurken bir yandan da dinleyeyim diyenler, yolda kulağımda 20’lik olsun diyenler ve diğer herkes için her hafta cumartesi günü Aposto Radyo’da. İlk sayımızı dinlemek için <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/episode/4BsTo76GyRrkZe3QcT5yYr?si=b5881dcca4a84f6b" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buraya</a> tıklayabilirsiniz.&nbsp;

20’lik, kafada oluşan saçma soruların, açılmayı bekleyen ve bazen suratımıza çarpılan kapıların, gündem ile üzerimize çökebilecek fenalığın paylaşıldığı bir bülten. 

Yeni Yıl Kararlarının Kısaltılmış Tarihi