"Mekan" kelimesi, Arapça "mekān" kökünden geliyor; bulunulan yer, buluşma yeri veya ikamet edilecek yer anlamlarını taşıyor. Terim sadece fizikî bir alanı değil, o alanın içinde var olan atmosferi, kültürü ve ruhu da kapsıyor. "Kült mekan" ise zaman içinde bir şehirde çoğunlukla bir nesil ya da belirli bir zümre için özel bir yer hâline gelen; toplumsal hafızada edindikleri yerle kültürel ve biraz da duygusal anlam taşıyan "mekan"lara verilen isim.
20. yüzyılın entelektüel sahnesinin merkezlerinden Paris'teki Café de Flore, eskinin müzik dünyası için bir ikon hâline gelen Londra'daki The Troubadour, Berlin’in özgürlükçü ve yaratıcı ruhunu temsil eden Berghain, Tokyo’nun küçük, karakteristik barlarından oluşan mahallesi Golden Gai, dünyanın en iyi caz kulüpleri arasına giren ve İstanbul’da bir dönemin kültürel simgelerinden "eski" Babylon…
Ziyaretçileri için ritüel, aidiyet ve kimlik anlamlarını da taşıyan bu mekanların belleklerdeki yeri ev sahipliğini yaptıkları anlatıların çokluğuyla ölümsüzleşiyor. Peki bu mekanları kimler, nasıl yaratıyor? Şehrin dinamikleri, mekanın içinde bulunduğu toplumun beklentileri, alışkanlıkları ve kültürel kodları bir işletmecinin kişisel birikimiyle nasıl buluşuyor?
Bugün apéro’da, şehrin önde gelen mekanlarında üstlendiği rollerle tanıdığımız, şimdilerde ise kurucusu olduğu Beca ile adını sıkça duyduğumuz Bahadır Gürceer’le sohbete oturuyoruz. Değişen tüketici alışkanlıkları ve yeni yeme-içme anlayışı arasında, sektörün şehirdeki son 15 yılına Bahadır'ın gözünden bakıyoruz.
- O sırada Aposto'da: Yeni bültenler, uzman kalemlerden makaleler ve podcast serileriyle zenginleştirmeye devam ettiğimiz Aposto Premium'u ilk ay sadece 6 TL'ye denemek isteyenler için özel kod, bültenin sonunda.
Afiyet olsun,
Reyhan
Bahadır Gürceer ile: İstanbul’da bir 'mekan' yaratmak
Kentte bir "mekan" yaratırken toplumun beklentileri, alışkanlıkları ve kültürel kodları şehrin dinamikleri ve işletmecinin kişisel birikimiyle nasıl buluşuyor? Beca'nın kurucusu Bahadır Gürceer anlatıyor.

Fotoğraflar: Deniz Sabuncu
9 yaşında bir çocuk küçücük elleriyle bisikletinin gidonunu sımsıkı tutmuş, İstanbul’un kalabalığı ve sokaklarının arasından Ortaköy’den Karaköy’e doğru pedal çeviriyor. Karaköy’deki restorana vardığında babası şaşkın bakışlarla "Nasıl geldin buraya?" diye soruyor. Düşünüyor fakat yanıt bulamıyor, iki tekerleğin üzerine atlayıp gelmiş sadece. Bahadır Gürceer, bundan yaklaşık 30 yıl evvel gelecekte İstanbul yeme-içme sahnesinin öne çıkan işletmecilerinden biri olacağından habersiz, bir restoranda çalışmaya ilk kez o gün başlıyor.
"Cumartesi günleri o restoran, ikinci evim oldu. Babam beni farklı departmanlara gönderirdi; kimi zaman satın alma bölümünde, kimi zaman garsonlarla, kimi zaman da ızgaradaki ustanın yanında bulurdum kendimi. Her gün yeni bir şey öğreniyor, her yeni deneyimle yeme-içme dünyasına ilgim derinleşiyordu."

Bu çocukluk anıları, Bahadır’ın bugünkü kariyerinin de tohumlarını atıyor. Babasıyla kurduğu bağ ile başlayan merakın peşinde, yıllar sonra Yeditepe Üniversitesi’nde Gastronomi ve Mutfak Sanatları bölümünde eğitim alıyor. Mutfakta profesyonel olarak çalışmamış olsa da Lucca, Soho House, Cantinery gibi İstanbul'un çeşitli mekanlarında çalıştığı süre zarfında menü oluşturma ve yenilenme süreçlerine her zaman dahil oluyor. Bahadır, evinde kurduğu sofralardan bahsederken yemek yapmanın kendisi için bir tür meditasyon olduğundan bahsediyor:
"Evimin terasında sık sık yemekler veriyorum. Misafirlerim için yemek yapmayı ve kurduğum sofraları başkalarıyla paylaşmayı çok seviyorum. Zaten bu sektörde olan insanlar ağırlama misyonunu bir kere üstlenmiş gibi; evinde ağırlıyor, işyerinde ağırlıyor… Dünyaya bu görev için getirilmiş sanki. Kariyerim de tamamen bu his üzerine kurulu aslına bakarsan."

Yeme-içme sektörünün son 15 yılı
Bahadır, 15 yılı aşkın süredir yeme-içme sektöründe. Tüm bu deneyimi boyunca müşteriyle birebir temas hâlinde olduğu için sektördeki değişimleri de yakından gözlemleme şansına sahip. Bu denli hızlı değişen, sürekli yeni akımların ortaya çıktığı yeme-içme sektöründe müşteri profilleri ve beklentilerinde dünden bugüne neler değişti? Günümüz müşterilerinin bir mekana gittiklerinde aradıkları 15 yıl öncesine kıyasla nasıl değişti?
"İlk başladığım yıllar iletişimin daha kısıtlı olduğu, sosyal medyanın ise hiç olmadığı bir dönemdi. Yemek yemek bir topluluğun parçası olmak; restoranlar da bu toplulukla biraraya gelmek demekti. Öte yandan, yemek başlı başına bir deneyimdi. Örneğin Çin yemeğini yalnızca bir Çin restoranında, Meksika yemeğini Meksika restoranında yiyebiliyorduk. Ancak sosyal medya kanallarına her geçen gün bir yenisinin eklenmesi ve internetin daha güçlü hâle gelmesiyle durum değişti. Özellikle pandemi sonrasında fark ettik ki Çin yemeğini evde de yapabiliyoruz. Tüm malzemeler online bir siparişe, tarif ise bir videoya bakıyor. Hatta biraz ışıkları değiştirip sofra takımlarını da moda uydurduğumuzda evimiz adeta bir Çin restoranına dönüşüyordu. Topluluklar da artık sosyal medya üzerinden kurulup yine oradan biraraya geliyorlardı."
Bu dönüşüm, restoranların işleyişini de kökünden değiştirdi. Restorana gitmek artık sadece yemek yemekle ilgili olmaktan çıktı. Böylece, bugünün restoranları iyi yemek sunma ilkesini korurken, yemekleri kendi tarzlarına uygun, özgün ve çokkatmanlı bir deneyimle birlikte sunarak yeni yeme-içme anlayışının temelini oluşturmaya başladılar.

Her mekan, bir kimlik
İstanbul yeme-içme sahnesinde özellikle son 10 yılda uluslararası gastronomi trendleri, rehberler ve listelerin de etkisiyle ciddi bir hareketlenme yaşanıyor. Öte yandan, şehrin kendi sosyal ve kültürel dinamikleri de bu alanın şekillenmesinde etkin rol üstleniyor.
Hem sektör profesyoneli hem de yeme-içme meraklısı olarak Bahadır’ın bu konudaki gözlemlerini merak ediyorum. Özellikle uluslararası rehberlerin, bir kültürün ya da restoranın kendini anlatmasını sağlayarak ülke gastronomisine bilinirlik ve ekonomik fayda sağladığına değiniyor. Ama hem yerel hem de uluslararası rehberleri kastederek arka planda yürütülen pazarlama çalışmalarına da atıfta bulunuyor ve hiçbirine pek inanmadığını ekliyor:
"Yeme-içme sektöründe adını duyurabilmek için belli ajanslarla çalışıp stratejik adımlar atman gerekiyor. Bu faaliyetlere kalkışıldığında mekanlar kimliklerinden ödün vermek zorunda kalabiliyor. Bu da benim işletmecilik anlayışıma uymuyor. Mesela, son tatilimde Puglia'daydık. Herhangi bir liste ya da rehbere bakmadan gideceğimiz restoranları mimarisine göre seçtik. Yıldızı olmayan ve hâlâ babadan kalma reçetelerle pizza yapılan bir mekana girdik. Her şeyin birbiriyle uyumlu olduğu, özgün bir dünya karşıladı bizi. Türkiye’ye baktığımızda ise süreç maalesef farklı ilerliyor. Birileri tarafından kabul görmek için işletmeler karakterlerinden ödün verebiliyor. "

Günümüz dünyasında başarı görünürlükle eşdeğer. Restoranlar açısından da bu görünürlüğe erişebilmek için en etkili yol çeşitli rehber ve listelere girmek. Fakat geçmişte İstanbul mekanları tüm bu kaygılardan uzak, kendi insanlarına erişmekle meşguldü. Bir süreliğine geçmişe uzanıyor; dünden bugüne şehirle özdeşleşen "kült" mekanları yad ediyoruz. Bahadır, bir mekanın kült statüsüne ulaşmasının kimliğinin zaman içinde şekillenmesi ve bir topluluk tarafından benimsenmesiyle oluştuğundan bahsediyor:
"Kült olmak için zamana ihtiyaç var ama asıl önemli olan mekanın bu zaman zarfında geride ne bıraktığı. Bir mekanı orada biriken anılar ve zemin hazırladığı hikayeler kült hâline getiriyor."

Bu bağlamda Bahadır’ın "kült" mekanı neresi?
"Babylon. Hem gençliğim orada geçti hem de idealist iki kardeşin zorlu koşullara rağmen yarattığı müthiş bir hikaye var Babylon'un arkasında. Beca'yı kurarken bu tür anlatılardan çok ilham aldım. Bu yüzden Babylon, İstanbul'da kült bir mekan denince aklıma gelen ilk yer."
Şehir, kimliğiyle iç içe geçen mekanları dün olduğu gibi bugün de var etmeye devam edecek. Fakat günümüzdeki birçok restoranın kendini uluslararası arenaya taşımak, bir rehber ya da listenin birbirini takip eden, tekdüze standartlarına uymak için değişim yoluna gidebildiği de bir gerçek. Kendi hikayesini yaratmak üzere yola çıkan mekanların, bu süreçte bir başkası olmak için çabaladıklarına tanıklık ediyoruz. Bu gidişatın önüne set çekilmediği takdirde Bahadır’ın da dediği gibi "basmakalıp hikayelerden ve birbirine benzeyen kopyalardan ibaret" bir yeme-içme anlayışına doğru evrilmemiz ihtimaller dahilinde.

Kendi kimliğinin inşasında
Sırada Beca’nın hayalinin nasıl bir hikaye üzerine inşa edildiği var. Uzun süre kendi restoranını açma hayaliyle yaşayan Bahadır’ın önüne sürekli Reina saldırısından devalüasyona, ülke gündemiyle ilgili çeşitli engeller çıkıyor. Doğru zamanı beklerken de pandemi başlıyor. Pandemi sürecinde restoran açmaya kesin olarak karar veriyor ve ortalık durulur durulmaz kolları sıvıyor.
İlk günden itibaren tekdüze bir restoran fikrinden uzak duran Bahadır, gün boyu yaşayan bir semtte, hem hızlanmak hem de yavaşlamak isteyenlerin ihtiyaçlarını karşılayabilecek bir mekan kurguluyor. Nitekim ortaya çıkardığı iş, İstanbul’un dinamizmi ve çokyönlü yapısıyla da birebir örtüşüyor:
"Restorancılık, benim için serbest çağrışımlarla ilerleyen bir süreç. Uzun yıllar kazancımın büyük kısmını tatillere ve farklı kültürleri tanımaya harcadım. Her gittiğim yerden küçük notlar aldım. İzlediğim filmler, dinlediğim müzikler, seyahatlerdeki gözlemlerim... Los Angeles'tan Pedro Almodóvar'a; bende iz bırakan ne varsa burada görmen mümkün. Hem sektörde hem kişisel yaşamımda biriktirdiğim ne varsa biraraya getirdim, hikaye kendiliğinden oluştu."

Planlarını hep uzun vadeli tutan Bahadır, kuvvetli köklerle İstanbul’da bir klasik olmayı hedefliyor. "20, 30 yıl ve hatta daha da sonraki kuşaklara kadar etkili kalmak istiyoruz" diyor ve mekanı tam da bu sebeple doğa dostu olarak tasarladıklarından bahsediyor: Çatıda güneş panelleri kurulu ve bu panellerden elektrik üretilmesi planlanıyor. Mutfakta suyu dönüştürme yöntemleri kullanılıyor, malzemeler mevsimsel tercih ediliyor, çöpler ayrıştırılıyor.
"Bu tür uygulamaları, hızlı tempolu bir restoran ortamında sürdürmek kolay değil ama açılış aşamasından itibaren bunları hedefledik. 10 tonluk suyu dönüştürmeyi dünya için küçük fakat önemli bir adım olarak görüyorum. Çünkü burada esas olan ne kadar yaptığımızdan ziyade, bu bakış açısına sahip olup iş akışımızı bu doğrultuda oluşturmamız."

Bahadır’ın deneyimleriyle kendi kendini yaratan Beca'nın kimliğini bir eşyaya indirgemek istesek bu ne olurdu?
"Listening Room’daki 360 derece dönebilen koltuğu çok seviyorum. İnsanların etrafında toplanıp sırt sırta vererek sosyalleştiği, aynı zamanda kendi tarafını seçerek içinde derinleşebildiği çokyönlü bir parça. Bu koltuk, Beca'nın samimi ve sosyal atmosferini de yansıtan önemli bir öğe."
Eskiden ya yemek ya da müziğin daha baskın olduğu, diğerinin ise geri planda kaldığı mekanlar daha yaygındı ancak bu durum değişti. Bahadır’ın nezdinde iyi müzik, iyi yemek deneyiminin olmazsa olmazı: "İyi bir mide nasıl özenle seçilmiş malzemelerle yaratılan lezzetlere ihtiyaç duyuyorsa iyi bir kulak da özenle seçilmiş müzik ekipmanlarından çıkan, doğru tınılara ihtiyaç duyuyor. Beca açılmadan önce çalma listesi kafamda belliydi. İyi yemek kadar iyi müzik de önceliklilerimizden."
Peki, "iyi yemek, iyi müzik" eşleşmesi denilince Bahadır’ın aklına ilk ne geliyor?
"Makarnayı ve soul müziği çok seviyorum. Marvin Gaye - I Want You ile deniz mahsullü bir makarna harika giderdi."

'İşletmeci restoranı' nedir, ne değildir?
Bir tabağa bakınca, eğer şef gerçekten kendi kimliğini bulmuşsa, o tabağın hangi şefe ait olduğu ilk bakışta anlaşılıyor. Şef restoranlarının sayısı her geçen gün artarken bugün bir "işletmeci restoranı"ndayız. İşletmeciliğin şeflikle benzer bir düstura dayandığını kabul edersek Bahadır’ın da yönetimde belli bir tarz benimsediğinden bahsedebiliriz:
"Bir işletmeci olarak ilk etapta içinde bulunduğum alanı nasıl dönüştürebileceğime bakıyorum. Mekandaki her detayla aynı dili konuşan bir plan yaratmak bu işin ilk adımı. Dekorasyondan tabak seçimine kadar her malzeme birbirini tamamlamalı. Diğeri ise doğru ekibi oluşturmak. İnsanları işe alırken aynı tutkuyu paylaşmak benim için çok önemli. Ekip üyelerini aynı sayfaya getirmek, biraraya getirdiğin tüm o parçaların derli toplu bir şekilde devamlılık kazanmasını sağlıyor. Sırf bu sebeple yola amatörlerle çıkıp ekip dilini sıfır noktasından birlikte yaratmayı tercih ettik. Bu da bence işin en ehemmiyetli kısımlarından."

Yeme-içme sektörü, her krizden en çok etkilenen sektörlerin başında geliyor. Bir bomba patlıyor ve bütün işler bir anda kesiliyor; Instagram'a erişim yasağı geliyor ve rezervasyonlar birer birer iptal oluyor. Bu bol inişli çıkışlı yapının içinde kalite, bütünlük ve finansal sürdürülebilirliği korumak nasıl mümkün olabiliyor? Restorancılığın her geçen gün zorlaşmasının yanı sıra rekabetin adil koşullarda yürümemesi de Bahadır'ın dem vurduğu konulardan:
"Kitabına uygun bir şekilde her şeyi düzgün yapmak, işi daha da zorlaştırıyor. Bu durumla ilgili de kulağımıza çok fazla şey geliyor. Bunun yanı sıra sürekli bir zombie istilasının içinde gibiyiz ve durmadan ‘Şimdi ne yapacağız?’ diye düşünüyoruz. 6 ay önceki stratejimiz ile şimdiki bambaşka. Mevduat faizleri bu kadar yüksek değildi ve biz stoklarımızı buna göre düzenliyorduk. Ama senaryo o kadar hızlı değişiyor ki bir saniyeliğine gözünü kırpıp dalarsan anında gol yiyorsun. Bu yüzden sürekli diken üstündeyiz. Hızlı adaptasyon yeteneği kazanamayanlar için bu koşullarda hayatta kalmak çok zor."
Bahadır'ın da bahsettiği üzere yeme-içme sektörü tüm bu zorluklarla başa çıkmak için tutku gerektiriyor. Profesyonel sorumluluklar ile beslenme ihtiyacı arasındaki dengeyi yakalamak ise bir meseleye dönüşüyor. Bahadır finans toplantıları ve idari işler tarafında sıkça yaşanan krizlerin ardından yaratıcı sürece geçmekte yer yer zorlandığını belirtiyor. Fakat uzun yılların getirdiği deneyim bu anları yönetirken fark yaratıyor.
"Sürekli etraftayım. Hayalinin gerçekleşip insanlara ulaştığına bizzat şahit olmak bir sonraki adım için ana motivasyon kaynağı."
Beca'dan kağıtta levrek provençal
Güney Fransa mutfağından ilhamla, kapari ile zeytinin tuzu ve iç içe geçen domates sosuyla.

Malzemeler
- 180 gram levrek fileto
- 2 gram sarımsak, ince doğranmış
- 80 gram çeri domates
- 20 gram kalamata zeytin
- 5 gram kapari
- 1 gram karabiber
- 2 gram tuz
- 130 gram domates sos
- 75 gram sebze suyu
- 40 gram zeytinyağı
- 110 gram yasemin pirinci
Yapılışı
- Tava orta ateşte ısıtılır. Isınan tavaya sırasıyla zeytinyağı, kapari, zeytin ve domates eklenir. Malzemeler birkaç dakika pişirildikten sonra domates sos ilave edilir.
- Bütün malzemelerin sosla bütünleşmesi için birkaç taşım kaynatılır. Sosun kıvamı yoğunlaşmaya başlayınca altı kapatılır.
- Yağlı kağıt, zeytinyağı ile yağlanır ve levrek yerleştirilir. Sıcak domates sosu levreğin üzerine eklendikten sonra yağlı kağıt kapatılır.
- Bir tepsi yardımıyla önceden 200 derece ısıtılmış fırında 14 dakika kadar pişirilir. Salma yöntemiyle hazırlanan pirinç eşliğinde servis edilir.
Afiyet olsun.
Beca'dan levrek ceviche
İnkalar tarafından çok eski zamanlardan beri ceviche yapmak için kullanılan çarkıfelek meyvesini bu reçeteyle tekrar anımsıyoruz.

Malzemeler
- 60 gram levrek, iri küpler şeklinde doğranmış
- 30 gram çarkıfelek meyvesiyle hazırlanan sos
- 4 gram fındık turp
- 3 gram mor soğan, julienne doğranmış
- Latin çiçeği yaprakları
- 1 çimdik tuz
- 1 gram lime suyu
Yapılışı
- Levrek, tuz ve lime suyuyla karıştırılarak ısıl işlem görmeden birkaç dakikalığına pişirilir.
- Pişen levrekler tabağa alınır ve her bir levrek parçasının üzerine çarkıfelek meyvesi püresinden hazırlanan sos sıkılır.
- Mor soğan dilimleri, ortadan ikiye kesilmiş bebek turp ve Latin çiçeği yaprakları da eklenir.
Afiyet olsun.
İmza tatlarla yerel bir yolculuk: Malva Restoran

Sevgili okur, hatırlarsın ki geçtiğimiz hafta bu satırlarda sürdürülebilir lezzetlerle rüya tadında bir yolculuk sunan Susona Bodrum’u ağırlamıştık. Bugün pek uzaklaşmadan, seni Susona Bodrum’un lokal lezzetlere saygı duruşunda bulunan ve sıfır atık prensipleriyle öne çıkan restoranı Malva ile buluşmaya davet ediyoruz.
Nedir? 2024 Michelin Rehberi’nde tavsiye edilen restoranlar arasında yer alan Malva, Torba Koyu’nun saklı cennetinde eşsiz manzarasıyla birlikte sizi gastronomi dünyasında çok özel bir yolculuğa çıkarıyor.
Malva’nın yerel Ege malzemeleri ve sıfır atıkla hazırlanan her tabağı, sürdürülebilir bir hikâye taşıyor. Yerel üreticilerin taptaze ürünleriyle hazırlanan ve mevsimine göre güncellenen menü, Şef Gürkan Tümsek’in önderliğinde hazırlanıyor. Bölge için fayda sağlayan, doğaya saygılı bu mikro-yerel tabaklar tüm duyulara hitap eden bir şölen sunuyor. Yerele ait her bir detayı yansıtan menünün ne kadar incelikli olduğunu size ucundan şöyle anlatalım:
Akdeniz’deki türler için tehlike arz eden aslan balığının avlanmasına katkıda bulunmak için Akdeniz Koruma Derneği ile birlikte çalışılan ve menüde önemli bir yere sahip olan Aslan Balığı Tartar; çiğ aslan balığına narenciye sos, kaya koruğu mayonez ve salatalık çiçeğinin eşlik ettiği kıymetli bir lezzet.
Bölgede en çok çıkan ve en değerli ürün olan zeytinyağına verilen önemi anlatan Zeytinyağı Dörtlüsü’nde ise zeytinyağlı dondurma, panna cotta ve kekin yanında zeytinyağı reçeli yer alıyor.
Zerafetin ve lüksün birleştiği Susona Bodrum’da, deniz manzarası ve ritmik müzik eşliğinde gastronomi dünyasından eşsiz tabakları deneyimlemek için Malva’yı ziyaret edebilirsiniz.

🍽️ apéro'da geçen Cumartesi, yıllar evvel Galata’da bir masada kişiye özel kurduğu sofralar, tasarladığı yemekler ve anlattığı hikayelerle yolculuğuna başlayan Aras Çetin’le biraraya geldik. Levazım'ın "mahalle lokantası" Zaaf’ta şef Aras Çetin'in bol virajlı ama sonu tatmin dolu restoran yaratma sürecine tanıklık edip; meşhur trüflü ballı çıtır böreğin hikayesini dinledik.
Aras'ın Kurtuluş-Atina hattında alışveriş durakları İştah Açanlar'da. Zaaf'tan kuzu kol milanese tarifi ise Reçete'de.
🗞️ apéro gazete'de bu hafta: Nouvelle Cuisine akımının öncülerinden şef Michel Guérard hayatını kaybetti. Bir grup bilim insanı, insan sağlığına faydalı olduğunu savundukları at sütünden dondurma yapmayı denedi.
- Dahası: Bol meyveli, serinletici, susuzluğu giderici ve canlandırıcı "tatlı su" tarifi "Bir yudumda Meksika: Agua fresca" Reçete'de.
SPONSORLU
📌 Shangri-La Bosphorus’ta dünya mutfağından usta şeflerle yemek atölyeleri: Gastronomi tutkunlarını Shangri-La Bosphorus’un nefes kesici Boğaz manzaralı restoranı IST TOO’da düzenlenen “Cooking Class" etkinliklerine davet ediyoruz.
İstanbul’un ödüllü Uzak Doğu restoranı Shang Palace’da Çinli Şef Yajun Zhou ile düzenlenen lamian noodle atölyesinin ardından katılımcılar, Giovanni Şef’in uzmanlığında hamur açımından doğru pişirme tekniklerine kadar her aşamayı deneyimledi.
İtalya, Umman, Şanghay, Endonezya, Japonya ve Çin başta olmak üzere, dünyanın birçok ülkesinde Michelin yıldızlı şeflerle çalışan Napoli doğumlu İtalyan şef Giovanni Terracciano ile taze makarna ve geleneksel İtalyan pizza yapımının sırlarını siz de keşfedebilirsiniz.
Shangri-La Bosphorus’un atölyelerine katılmak için en az iki gün önceden rezervasyon yaptırmanız yeterli. Etkinlik hakkında daha fazla bilgi almak ve yerinizi ayırtmak için 0212 275 88 88’i arayabilir ya da [email protected] adresine mail gönderebilirsiniz.
Aposto Premium'da neler var?
- Mobilite, yapay zeka, fintech, sürdürülebilirlik, finans gibi yükselen endüstrilerden gelişmeleri ve içgörüleri aktaran premium bültenler.
- Dünyanın ve Türkiye’nin gündeminden gelişmeleri küresel bir perspektifle aktaran analizler.
- Yemekten seyahate, edebiyattan kültür-sanata entelektüel dünyanı besleyecek üyelere özel makaleler.
- Aposto Radyo için hazırladığımız 30’un üzerinde orijinal podcast ve sesli belgesel.
- Aposto etkinlik ve buluşmalarına katılma fırsatı.
- Aposto'nun tüm arşivine ve güncel yayınlara sınırsız erişim.
Aposto Premium'u Siesta2024 koduyla ilk aya özel %90 indirimle başlatabilirsin.






