Hoşbuluştuk. Akyaka’da. Veya kimilerinin sığınağı Akçapınar’da. Halk plajına tercih edilen Amazonlar’da. Mahalle, köy ve kasabalarla ayırmak yerine birleşmek istediğimizde Gökova’da. Kordona katlanan sandalyelerini atanlar; dalgaların içine atlayanlar; kayalara çarpan tuzlu suyla ıslananlar; neyle beslendiğini bilmediğimizi fark edince “tuzlu fıstık yer misin?” diye şakalaştığımız yengeçler boy boy, boyut boyut; balıkçı oltasından kurtulmuş, berrak suyun yüzeyinde simit ve ekmek parçalarına sokulan balıklar; Azmak kenarında çadır, tente, hamak kuranlar; sarma, börek, gözleme serili katlanır-açılır piknik masaları etrafında toplananlar; halaya koyulan, türkü çığıran ve Tarkan’la dans edenler; siga siga akan Akyaka hayatına uyumlu elektrikli tekneler. Dondurmacılar ve dondurma: menekşeli, yanık, ballı kaymaklı.

37°02'59.0"N 28°19'26.6"E - Akyaka'da gün batıyor
16 Temmuz Pazar. Portakal ağaçlarının ortasında, rüzgârdan sebep bize uğramayan “sıcaaaaak” ve sineklerden nasibini almamış uzunca bir sofradaydık. Önce biz vardık: misafir, meraklı, gezgin, seyyah. Sonra ahali: Zeynep, Tufan, Mowrez, Sinem, Alper, Deniz, Murat, Cansu, Esra, Gözde, Hayrettin, Burcu, Taycan, Eda, Yağmur, Tamer, Mustafa. Başlangıç noktası: Akyaka’ya ilk ne zaman geldin? Coğrafi değil duygusal: Akyaka’nın sınırları nerede başlar, biter? Bir arada: Akyaka’da bir aradalığı nasıl anlatırsın?
Mahallede Bi’Tek III: Akyaka. Mowrez’in tanımıyla anne karnı gibi sana bütün ihtiyaçlarını sormadan sunan matriks, Alper’in Gökova olarak birleştirdiği topografya, Taycan’ın köyü bellediği Akçapınar. Cansu’nun pazarlarında bizi dolaştırmaya söz verdiği yuva.
Çat biz geldik, kapı açık,
Elif & Hazal
SoliSeyahat ve kültür yayını SOLİ, şehirleri ve içindeki farklı kültürel toplulukları araştırmak üzere mahallelere ve mahallelilerin hikâyelerine odaklanıyor.
Mahalleli: Akyaka'yı evi, üretim yeri, buluşma, yaşam, bir arada olma alanı yapan Zeynep (Çıpa)'e ilk soru: Akyaka'da bulup başka yerde bulamadığım şey ne?
Mahallede Bi'Tek: Moda'da Burak (Ayaz)'la günü batırdıktan, Sofyalı'da "Tek Umut Asmalı" diye birleştikten sonra Mahallede Bi'Tek III için Akyaka'da buluştuk. Bu sefer seyyah, meraklı, gözlemci olarak.
Albüm: Deniz (Sabuncu)'den.
Zeynep Çıpa'dan
Zeynep'le son günlerde aklında dönen sorudan mahallesinde bulduklarına, içinde aradıklarına: devasa ev hissiyatına dair.

Dostlarım bana bir sürü şekilde hitap eder, ben kısaca "Zeynep" diyorum. Akyaka'da yaşıyorum; kalbimde Amazonlu hissediyorum.
Son günlerde aklımda dönen soru: "Ne kadar çıplak olabiliyoruz kendimize ve hayatımıza karşı?" Kalbimin derinlerinde kendimi neye adamak istediğimi tekrardan düşünüyorum. Müzik bir hayli destek oluyor mesela gitar çalmayı öğreniyorum; evet şu anda yaptığım bu! Eğer bunu yapmasaydım ormanda sabah-akşam şarkılar söylemek isterdim. Arkadaşlarıma göre uzmanlık alanım yemek yapmak. Bana sorarsan... Bilemedim. Bir şeyi seversem onda uzmanlaşmak için kendimi adamam uzmanlık alanım olabilir.
Akyaka benim için zamansızlığın merkezi. Burada günün bambaşka bir akışı var. Nasıl yaşamayı seçersen öyle, buranın doğası öyle bir seçenek sunuyor. Doğaya ve hayata ne verirsen kat kat dönüyor sana.
Akyaka'da bulup başka yerde bulamadığım şeyse devasa bir ev hissiyatı. Özellikle kışın burası kocaman bir yaşam alanı, aslında tüm dünya gibi. Dağlar, su, ağaçlar, Aşıklar Yolu, hepsi sensin. Topluluk bilinci de bu eve ve bize verdiği güzelliklere aynı özenle cevap vererek iletişime geçtikçe başlıyor.
Bir mahallede yan yana susabileceğim ve bunun içindeki yakınlığı hissedebileceğim insanları bulursam kendimi oraya ait hissediyorum. Bana göre topluluk olmak birliğin içindeki biriciklikle bütünleşmek, baktığın her şeyde kendinden bir parça olduğunu bilmek, bunu bilerek yaşamak. Pazardan arkadaşını düşünerek bir şey almak kadar basit.
Kendine yakın, oyuncu ve zıpır Akyaka ahalisi. Burada çoğumuz arabalarımızın arkasında evimizi taşır gibi dolaşıyoruz. Kalın üst, mayo, terlikler ayakkabılar. Her an her şey olabilir. Suya kesin gidilir ama. Akyaka'nın en yoğun dönemi bayram zamanıdır. Bu dönemde mahalleli genellikle çalışır, koylara kaçar, başka bir yere tatile gider ya da burada tatildeymiş gibi yapar. O an nasılsa öyle.
Akyaka'da en "mahalleli" hissettiğim yer pazar yeri. Hepimizin evlerine girenler aynı yerden, topraktan. Pazarda karşılaşmak, gözlemecide alışveriş sonrası kahvaltı etmek tam bir mahalleli etkinliği.
Burada ve yan komşu Akçapınar'da her daim görmek için heyecanlandığım manzaralar: uzun masalar, tuzlu saçlarla gidilen spontane yemekler, evde hazırlanan ve deniz kenarında çantadan çıkan salatalar. Arkadaşına gittiğinde denk geldiğin sofra, plansızca karşılaştığın ve tüm günü beraber geçirdiğin programlar, uçan kuşlar, Azmak'a giren kaplumbağalar, ÇİÇEKLER!
Akyaka'nın tadı tahin; kokusu yağmur sonrası keskin su veya tuzlu bir ten, rüzgârla gelen kokular; havası Deli Memet. Dört yönden esen bir rüzgâr, ondan "deli" diyorlar. Buraya çok uyumlu olduğunu düşünüyorum.
Yengeç’in yıllar sonra geldiğimde de mahallede kalmasını isterim. Bunu daha bu sabah düşündüm, yıllar sonra Yengeç’te oturduğumda nasıl hissederim acaba diye. Çünkü burası, Akyaka'nın küçültülmüş bir hâli gibi geliyor bana. Girdiğindeki tanıdık yüzler, buranın toprağından çıkmış mezeler, bazen tuzlu tuzlu gittiğin bazen bir doğum günü sofrasına oturduğun, yoldan geçerken bir anda kendini rakı sofrasında bulduğun yer.
Mahallede bi'tek III: Akyaka
Akyaka'dayız. Akçapınar'ın yanında. Gökova'nın ortasında. Amazonlar'ın dibinde.

Mahalle: Akyaka
Mahal: Ara Bahçe
Tarih: 16.07.2023
Saat: 17.30’dan gece yarısına

Mahallede Bi'Tek III: Akyaka. Mahal: Ara Bahçe. Zaman: 16 Temmuz 2023
"Akyaka'ya ilk kez 2021’de büyük yangınlar olduğundan destek için gelmiştim. Tam o zaman hayatımın dönüm noktasındaydım. Sonra bir Egeliye aşık oldum ve burada kaldım. Akyaka, evim oldu."
Yağmur

Akyaka'da hoşbuluştuk
"Burası doğmadan önce içinde yaşadığım ana rahmi gibi. Koşulsuzca, yaşamak için neye ihtiyacın varsa onu sunuyor."

Gün batmadan, ilk kokteyller
"Akyaka’ya ilk geldiğimde “Buraya nereden geldiler biz de hiç anlamadık” diye düşünmüştüm. İkinci defasında; kimsenin “spiritüel” pratikleri deneyimlemek için burada olmadığı, hatta bir shala bile yokken No:22 Riders Inn’in havuz başında nefes pratikleri yapmaya başladım. Sonra tek tek shala’lar açıldı, ben de pratiklerimi paylaşmaya devam ettim. Suyun ruhu (Azmak) burada çok güçlü. Bana sorarsan O’nun ruhu ne isterse o oluyor, çağırıyor, kal diyor. Buranın doğası, frekansı her yerden yüksek. Bir komün hayatını, burada, doğanın içinde yaratabilmek mümkün."

Elif, Hazal, Zeynep
"Akyaka evim. Burada yaşayan sevdiğim insanlarla ve birlikte biriktirdiğimiz anılarla, her gün kendimi bura daha da bağlı hissediyorum."

Yazıda, çizgide kalanlar
"Akyaka rüzgârını bildiğinde hayatına çok şey katabilir. Ne anlama geldiğini anlamadığın zaman da ne yapabilirim diye düşünürsün. Rüzgâr burada hem zihni hem de bedeni öğretir."

Çek Bi'Tek! Bi’ cesaret: Ayağa kalkıp rakı kadehini içindeki rakıyı dökmeden kafanın üzerinde döndür
"Sadece buralılar bilir; Ula yolunda Ayıcı’nın Yeri’nde “Açlık var mı?” sorusunun cevabı sürpriz yemeğin önüne geldiğini."

Dürüstçe söyle: Seni Akyaka’nın müdavimi ya da Akyakalı kılan özellikleri neler?
"Buraya ilk geldiğimde birkaç günlüğüne diye çıkmıştım yola. İki buçuk hafta kaldım. Sanırım beni burada tutan, Akçapınar’a ait hissettiren; herkesin maskelerinden arınıp kendi olması. Biriyle tanıştığında akıp gidebilmek; İstanbul’daki gibi her seferinde yeniden başlamadan samimi bir ilişki yakalamak."

Zeynep, Akyakalı. Ruhen ve bedenen.
"Citta Slow olmasa da hâlâ sessizliği ve yavaşlığı kucaklayabiliyoruz Akyaka'nın köyü Akçapınar'da. Buranın doğayla kavuşma durağı olarak kalmasının, beach club’ların işgalinden korunmasının, uğrak bir adres olmasının sebepleri var: "Pandemide uzaktan çalışanlar buradaki boş haneleri doldurdu. Çünkü burada hayat güzel, yeşil, sakin. Trafik ışığı bile yok. Bir tane var o da Gökova kavşak…"

Akyakalılar: Mowrez, Esra, Hayrettin
"Tek dezavantajı, denizin uzak olması. Bir yerlere arabayla gelmek mecburi. Marmaris tarafında var koylar ve Akbük yolunda. Göcek, Fethiye, Dalaman, hepsi yakın. İnsanlar günübirlik Datça’ya gidip geliyor. 1,5 saat. İstanbul'da Kilyos’a gitmek gelmek gibi yani."
Sinem, SOLİ Akçapınar sayısından.

Yeniden hoşbuluşana kadar!
#TekEfsane
Akyaka ahali
15-17 Temmuz arasında Deniz'in karşısına çıkanlar, gözünün seçtikleri, objektife takılanlar, deklanşörle sabitlenenler.

Mahalle: Akyaka
Mahal: Akyaka merkez, Akyaka Plajı, Azmak kenarı, Akyaka sokak araları.
Tarih: 15.07.2023-17.07.2023
Fotoğraflar: Deniz Sabuncu

I
Tüm rüzgârlar sahile çıkar

II
Rast'gele

III
Patlamış karpuz

IV
mi acaba?

V
Mesai sonrası denize yetişenler

VI
Gün sonu

VII
Gün sonu, bölüm iki

VIII
Dağ, deniz, Azmak arasında. Akyaka.

Beril'in eskiz defterinde: Madrid
06.07.2023: #1 SOLİ community: Bir arada yaz: Selanik'e, Madrid'e, Londra'ya, Cunda'ya ve yaza mektup, topluluk takvimi, San Marco'da bir turist güncesi ve arşivden çıkanlar. Tüm SOLİTAN'lara ithafen.
"Mahalleli" olmak, kolektif projelerimizde rol oynamak, birlikte bir aradalıktan tasarlamak ve aramızda katılmak ister misin? Bu formu doldurman yeterli. Sıradaki mahalleli sensen birlikte üretmek üzere sana en kısa zamanda ulaşacağız.
Birbirimizden haberdar olalım, mahalle(ler)de neler oluyor öğrenelim; paylaşalım, duyuralım, sonunda da birlikte hayal etmek ve yaratmak üzere bir aradalık zeminleri oluşturalım, oluşturanları duyuralım diye SOLİ community takvim/calendar burada.




