58: Ortak Reçetemiz: Yürümek

Bundan elli yıl önce Mart ayında, Cambridge'de bulunan Massachusetts Institute of Technology'deki “Sistem Dinamiği” çalışma grubunun dünyaya açık bir mesajı vardı: “Ekonomik büyümenin ve nüfus artışının devam etmesi, Dünya'nın kaynaklarını tüketecek ve 2070 yılına kadar küresel ekonomik çöküşe yol açacak.”

Bu bulgular 1972 yılında sanayileşmenin çevresel ve sosyal etkilerini tahmin etmeye yönelik ilk modelleme çalışmalarının sonucu olarak “Büyümenin Sınırları” adlı kitapta yayımlandı. Yayımlandığı dönem için bu şok edici bir tahmindi ve zaman içinde durum maalesef bu modeli doğrulayacak yönde gelişti.

Günümüzde insan faaliyetlerinin geri döndürülemez çevresel etkileri olduğu konusunda bir fikir birliği olmasına rağmen, özellikle ekonomik büyümenin engellenmesinden rahatsız olan kişiler tarafından bu modelin sonuçlarına ve çözüm önerilerine şüphe ile yaklaşılıyor. Öte yandan, yenilenebilir enerjiye hızlı geçişle karbonsuz ekonomik büyümenin var olabileceğini savunan modellerin yanında, “büyüme sonrası” ve “küçülme” gibi bir amaç olarak ekonomik büyümenin hedef alınmasını eleştiren araştırma akımları günümüzde yaygınlaştı. Bu araştırmaların temelinde ekonomik büyümenin zararlı olduğu ana fikri yatıyor.

Ekonomik büyüme genellikle gayri safi yurtiçi hasıla (GSYİH) ile ölçülüyor. Hükümetler iki politika arasında kararsız kaldıklarında çoğunlukla GSYİH’yi en hızlı yoldan artıracak yolu tercih ediyorlar. Bu yol da çoğunlukla daha fazla kirliliğe sebep olan seçenek olduğu için iklim krizi, çevre ve sürdürülebilirlik ile ilgili sorunların çözülmesi erteleniyor veya yavaşlıyor.

Dünya Sağlık Örgütü tarafından yayımlanan yeni bir rapora göre, politikacıların GSYİH konusunda takıntılı olmaları her vatandaş için uygun sağlık hizmetleri için gereken harcamaları yapmalarını engelliyor; çünkü sağlık harcamaları, örneğin askeri harcamaların aksine, GSYİH’ye katkı sağlamıyor. 

Değişimin gerçekleştirilebilmesine katkı sağlayacak adımlardan birisi, GSYİH kapsamında ölçülen kavramların gözden geçirilip yeniden düzenlenmesi. Sürdürülebilirlik ve refahın bu kavram içine katılması günümüzde sorgulanmaya başlanmış olan ve uygulandığında olumlu katkı yapacak bir değişim. Öte yandan, zaman daralıyor, eylemin gecikmesi riskleri günden güne büyütüyor. Büyümenin Sınırları’nın ilk konuşulmaya başlandığı 1972 yılından bu yana eyleme geçmenin aciliyeti belki hiç bu kadar yüksek olmamıştı. 

Mohit Kumar

IPCC 6. Değerlendirme Raporu 3. Bölümü 4 Nisan’da

Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli (IPCC) tarafından düzenli aralıklarla yayımlanan Değerlendirme Raporları’nın altıncısının birinci bölümü geçtiğimiz Ağustos ayında, ikinci bölümü ise Şubat ayında yayımlandı. Toplam üç bölümden ilkinin konusu iklim krizinin fiziksel temelleriydi. İkincisinin ise iklim değişikliğinin etkileri, uyum ve kırılganlıktı. Raporun üçüncü ve son bölümünün politikacılar için özetinin 4 Nisan’da kamuoyu ile paylaşılması planlanıyor. 

Üçüncü Çalışma Grubu’nda yer alan bilim insanları tarafından hazırlanan ve hükümetlerin onayından geçtikten sonra yayımlanan bu bölümün konusu ise, iklim krizinin azaltımı olacak. Altıncı Değerlendirme Raporu ve Özel Raporların derlenmesiyle hazırlanacak 6. Sentez Raporu da Eylül ayında yayımlanacak. 

İklim bilimi için en önemli rapor sayılan IPCC raporları, 30 yıldan beri dünyayı iklim için harekete geçilmesi gerektiğini konusunda uyarıyor. Her bir raporda iklim krizinin kesinliği, etkilerin şiddeti ve eyleme geçilmesinin aciliyeti bir öncekine göre biraz daha artıyor. 

Prof. Dr. Mine Durusu Tanrıöver

Size karbon ayak izinizi azaltırken sağlığınızı iyileştirecek müthiş bir reçete yazacağım! Sağlığımızı, iklim krizi ile mücadele için bir motivasyon aracı olarak görmemizi sağlayacak harika bir uygulama örneği. Üstelik de size hiçbir masrafı olmayacak, hatta tasarruf etmenizi sağlayacak bir reçete. En büyük yan etkisi bağımlılık potansiyelinin olması ve bir defa alıştıktan sonra hayatınızda hep olsun istemeniz! 

Peki, buyrun o zaman, bugün bana eşlik edin ve beraber güzel bir yürüyüşe çıkalım.

Evet, reçetedeki ilaç yürümek! Reçete şu şekilde: 

• Rahat bir çift ayakkabı ve mevsime uygun kıyafetlerle hazırlık yapılır ve yollara düşülür. 
• Dozu, hafifçe kalbimizi çarptıracak kadar,  haftada en az beş gün, 30-60 dakika. 
• Tedavi süresi, hareket kabiliyetinizi koruduğunuz sürece ömrünüz boyunca.

Ancak, şunu da belirtmeliyim ki bilinen bir kronik hastalığınız varsa tempolu ve yapılandırılmış bir yürüyüş rutinine girmeden önce sizi izleyen hekiminizle lütfen konuşup onun önerilerini alınız.

Yapılandırılmış sporları hiçbir zaman kalıcı olarak günlük yaşantıma dahil edemedim. Ama yürümekten hiçbir zaman vazgeçmedim. Bilimsel çalışmalar gösteriyor ki, haftada en az beş gün, 30-60 dakikalık yürüyüş rutini ne kadar düzenli olarak sürdürülürse olumlu etkiler o kadar kalıcı ve belirgin olur. Ama bu demek değildir ki, bu şekilde yürüyemezseniz size hiçbir faydası olmaz. Hastalarıma da uygulayamayacakları yaşam tarzı reçeteleri verip onların motivasyonlarını kırmaktansa, yürüdükleri her anın ne kadar kıymetli olduğunu vurgulamaya çalışırım. 

Yürümenin, sağlığımız üzerinde sayısız olumlu etkisi olduğunu artık biliyoruz. 

• Öncelikle, kapalı ortamlarda bulunmaktan endişe ettiğimiz şu pandemi döneminde bizim için korunmuş harika bir hareket alanı sağlıyor! 
• Dokuların insulin duyarlılığını arttırmak, yağ dokusunu azaltmak, kan glukozunu, kan basıncını ve hiperlipidemiyi kontrol altına almak gibi birçok olumlu etkisi olduğunu da söyleyebiliriz. Üstelik bu olumlu etkilerden faydalanmak için kilo veriyor olmanız şart değil! 
• Bunların yanında kas kuvvetinin, hareketliliğin, denge ve dayanıklılığın korunması, yürümenin özellikle yaşla beraber daha da önem kazanan olumlu etkileri. 
• Fiziksel aktivitenin endorfin olarak adlandırdığımız ‘ağrı kesici’ ve ‘iyi hissettirici’ kimyasal maddelerin beyinden salınımını arttırdığını ve bu sayede bizi daha sakin ve iyi hisseder hale getirdiği de bilinmektedir.

Fiziksel aktivitenin sağlığımız üzerindeki harika etkileri şu şekilde özetlenebilir: 

Hemen ortaya çıkan kişisel faydalar: 

• Uyku kalitesinin iyileşmesi
• Endişe hislerinin azalması
• Kan basıncının azalması

Uzun dönem faydalar:

• Beyin sağlığının korunması
• Kaslarımız, kalp ve dolaşım sistemimizin sağlamlığının arttırılması
• Kemik sağlığı ve fonksiyonel sağlığın arttırılması
• Hipertansiyon, koroner arter hastalığı, inme, diyabet, kanser ve depresyon riskinin azaltılması 
• Denge ve koordinasyonun korunarak düşme riskinin azaltılması
• Sağlıklı kilonun korunması
• Bağışıklık sisteminin fonksiyonlarının iyileştirilmesi

Sağlıktan bahsederken zihin sağlığımızı beden sağlığımızdan nasıl ayrı tutabiliriz ki!

Yürümenin aslında bize iyi gelen iki etkisi var, birincisi yürüme eyleminin fiziksel etkileri, ikincisi de bu eylem sırasında doğal ortamlarda geçirilen zamanın fizyolojik faydaları. Stres yanıtının düzenlenmesi, endişenin azalması ve duygusal iyileşme gibi belirgin psikolojik faydaların yanı sıra, yürümenin bilişsel fonksiyonlar ve hafızayı iyileştirdiği de saptanmıştır. Yürüme ile kişilerin öznel iyilik hallerinin arttığı, sosyal izolasyon ve yalnızlıktan uzaklaştıkları da bilinmektedir. Hatta, daha fazla yürüyenlerin daha açık, dışa dönük ve geçimli insanlar olduğu gösterilmiştir! 

Tüm bunların yanında kişilerin yürüyüş, bisiklete binme, açık hava faaliyetleri gibi alışkanlıklarını desteklemenin sürdürülebilir şehir ve toplumlar gibi bir çok toplumsal faydası da vardır. Üstelik de taşıt kullanmak yerine yürümenin tercih edilmesi sayesinde fosil yakıtların kullanımının azalmasının toplamda büyük bir etkisi olacağı da aşikardır. 

• Otomobil ile 1.5 km yol gitmenin 850 gram karbondioksit eşdeğeri emisyona yol açtığını düşünürseniz, bugün gideceğiniz yere yürüyerek gitmeniz karbon ayak izinizi bir miktar da olsa telafi etmenizi sağlayabilir!

Bir sonraki yazımda, yürümenin bizi toprağa ve doğaya bağlama potansiyelini, alışılageldik düşünce sistemimizi değiştirerek her gün yürüdüğümüz yolda bile bize yeni keşifler sağlayacak bir bakış açısına sahip olmanın bize nasıl iyi geleceğini ele alacağım. 

Siz de, işte hemen bugün taşıt ile gidebileceğiniz bir yere yürüyerek giderek bu hikayeye dahil olabilirsiniz. Karbon ayak izinizi azaltmanın yanında yürümenin size sunacağı sayısız koruyucu ve iyileştirici etkiden yararlanabilirsiniz.

İlişkilerin her geçen gün biraz daha karmaşıklaştığı bir gezegende yaşıyoruz. İlk başlarda hayatımız kolaydı. Bir tarla ve birkaç hayvanla hayatımızı geçirebiliyorduk. Oysa şimdi yaşam o kadar basit temellere sığmıyor. Bununla birlikte problemlerimiz ve onların düğümleri de gittikçe daha zor çözülebilir hale geldi.

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu 2015 senesinde Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları’nı ortaya koydu. Bu amaçlar insanlığın 2015-2030 yılları arasında sürdürülebilir bir gelecek için atması gereken adımları ayrıntısıyla anlatıyordu. O noktada bugün de çoğumuzun hemen gördüğü problem, bu amaçlara ulaşmak için atılması gereken adımların pek çok noktada birbirleriyle çeliştiği oldu. Tüm amaçları birlikte ilerletmek içinse çok derin bir planlama gerekiyor çünkü içinde yaşadığımız gezegen ve bu gezegen içindeki tüm ilişkiler gittikçe daha bağlantılı hale geliyor.

İklim krizi bugün insanlığın ve yeryüzünün karşısındaki sorunların neredeyse en başında geliyor. Bu sorunu çözebilmek için sadece kömür, petrol ve doğal gaz kullanımına son vermek yetmiyor. Bugün bu yakıtların kullanımına son verecek olsak ve başımızdaki belanın önemli bir kısmını azaltacak olsak da, ne sorunu tamamen ortadan kaldırabiliyor ne de şimdiye kadar verdiğimiz zararı geri çevirebiliyoruz. Bunun üstüne bir de çoğumuz hayat tarzımızda önemli değişiklikler yapmaya sıcak bakmadığımızdan hem bu hayatı yaşamaya devam edip hem de iklim krizi yok olsun istiyoruz. Tüm sürdürülebilirlik amaçlarını masaya koyup hepsine uyacak bir çözüm üretebilmemiz mümkün. Ama insanlar yaşam tarzlarını değiştirmek istemediklerinde, üretilen çözüm doğru ve güzel olmaktansa yamalı bir bohçayı andırıyor. Bu yamalı bohçayla da bir sorunu düzeltmeye çalışırken başımıza kolayca bir başka sorun açabiliyoruz.

İklim krizini durdurmak için hemen petrol kullanan araçlardan vazgeçmemiz gerekiyor. Ancak gerek petrol gerekse de otomobil üreticileri buna sıcak bakmadıklarından bir ara çözüm olarak “biyo-yakıt” denen bir çözüm ortaya atılıyor. Yani bir bitkiden araçlarda kullanılacak bir yakıt üretelim. Güzel ama yeryüzündeki tarım alanlarının önemli bir kısmını gıda üretimi için kullanıyoruz ve gene de her gün 821 milyon insan yatağa aç gitmek zorunda kalıyor. Gıda üretim sistemlerimizi değiştirerek ve israfı önleyerek bu rakamı azaltmak mümkün ama gene de tarlalarda besin yerine yakıt yetiştirecek olursak gıda fiyatlarındaki artışın önüne geçmemiz mümkün olmaz. Biyo-yakıtlar atmosfere saldığımız karbondioksiti azaltmak açısından bir çözüm yolu önerse de açlık sorununu artırması açısından da büyük bir sorunun ortaya çıkmasına neden oluyor. Biyo-yakıtları az miktarda ve gıda ile yarışmayacak biçimde üretmek mümkün, ama üretilen bu yakıtlar sadece toplu taşıma veya ambulans gibi mecburi ihtiyaçları karşılayacak seviyede olabiliyor şimdilik. Bu seviye orta ve uzun vadede artırılabilir fakat yeryüzünün o kadar bekleyecek vakti kalmadı, bu alternatif teknolojileri üretmekte fazla geç kaldık.

Net sıfır karbona ulaşmak için düşünülen bir diğer çözüm de ormanları artırmak. İlk bakışta makul gözükse de “Peki bu orman alanlarını nereye doğru genişletmeliyiz?” dendiği zaman bulunan en gerçekçi çözüm tarım alanlarının orman alanına geri döndürülmesi oluyor. Çevreciler bu noktada haklı görünüyorlar. O alanlar zaten “zamanında” orman alanıydı, insanlar oraları ele geçirerek tarım alanı yaptılar, şimdi yapacağımız bu alanları ormana geri kazandırmak olmalı. Kendi içinde bakıldığında doğru bir düşünce gibi gözükse de artan nüfusu besleyebilmek için artık o tarım alanlarına ihtiyaç var. Şu anda ne tarım yapılabilen ne de ormanlık olan arazilerin de o durumda olmalarının bir nedeni var: Çünkü o bölgelerde besin veya ağaç yetiştirmek çok fazla emek gerektiriyor ve çoğu zaman da başarı getirmiyor. Özellikle daha önceki devirlerde orman arazisi olmamış yerleri ormana çevirmeye çalışmak ise başarı olasılığı daha düşük bir fikir.

Tarımdaki ürünleri değiştirmek ve daha az gübre kullanmak ise alınan ürünün azalmasına neden oluyor. Bu tür çözümleri geliştirmek ve uzun vadede kullanmak elbette akıllıca bir yöntem. Ancak bugün kullanabilmek için daha az sera gazı salımına neden olacak bitkileri seçmeye ve daha akıllıca gübre kullanmaya onlarca yıl önce başlamış ve alışmış olmamız gerekiyordu. 

İklim krizine üreteceğimiz çözümleri planlarken hep aynı noktaya tosluyoruz. Bu çözümlerin çoğu iyi ve güzel ama bunları uygulamaya yıllar önce başlamamız gerekirdi. Bugün başladığımızda istediğimiz sonuçları alamadan iklim krizinin kötü etkileri çirkin yüzünü çoktan göstermiş olacak. Bu, “artık çabalamaya gerek yok” anlamına gelmiyor. Biz gene de elimizden gelen her alanda çözümler üretmeye çalışalım. Ama artık rahatımız kaçmadan bu krize çözüm getirmek gibi bir şansımız yok. İnsanlar açlıktan ölürken büyük motorlu aracımıza benzin sağlayabilmek için tarlaları kullanamayız. Başka çözüm yolu da kalmadı, artık o araçları park edip yürümemiz gerekiyor.

Burcu Buse Arseven

2016 yılında, 17 evrensel amaçla yürürlüğe giren Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları (SKA), Birleşmiş Milletler’in öncü kalkınma ajansı olan UNDP’nin küresel çapta yaptığı çalışmalarla, yoksulluğu ve toplumsal eşitsizliği ortadan kaldırmak, kapsayıcı ve eşitlikçi politikalarla tüm insanların barış ve refah içinde yaşamasını sağlayan evrensel bir çağrıdır. Amaçların hepsi birbiriyle bağlantılıdır; bir amaçta başarının anahtarı, birbiriyle ortak yönleri olan sorunları hep birlikte ele almaktır.

‘‘Hedef 4’’ Neden Önemli?

Eğitim, 1948’de Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nda kabul edilen İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’nde ırk, cinsiyet, dil, din farkı gözetilmeksizin herkesin sahip olduğu en temel insan haklarından biri olarak geçiyor. Beyannameye göre eğitim, bireye temel bilgi ve becerinin yanı sıra yaratıcı, sorgulayıcı, araştırmacı nitelikler kazandırır. Bu özelliklerde modern toplumların yapı taşını oluşturarak, daha çağdaş ve eşitlikçi gelişimi sürdürülebilir kılar. 

Peki “Nitelikli Eğitim” Nedir?

Kapsayıcı ve eşitlikçi, nitelikli eğitimin güvence altına alınması ve herkes için yaşam boyu öğrenimin desteklenmesi.

Temel insan haklarından biri olan eğitim, aynı zamanda bireylerin kendilerini eşitsizlik ve yoksulluktan kurtarabilmelerine imkan sağlayan bir araç. Kapsayıcı ve kaliteli eğitimin diğer Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri’nin 2030’a kadar gerçekleştirilmesine yardımcı olacağı ön görülüyor.

Dünya genelinde okula gitme oranı gitgide iyileşiyor. İlköğretime kaydolma oranı 1999 yılında yüzde 84 iken bu oranın 2015 yılında yüzde 93’e yükseldiği tahmin ediliyor. Bununla birlikte, dünya genelinde yaklaşık 124 milyon çocuk ve ergenin okula gitmediği tahmin edilirken okula gitmeyen çocukların yarısından fazlası, birçoğu çatışmalardan etkilenen 19 gelişmekte olan ülkede yaşıyor. Engelli çocuklar ve etnik veya dilsel azınlıklardan gelen çocuklar için; okula kaydolma, okulu tamamlama oranları ve eğitim başarıları konularında gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler arasında belirgin farklar bulunuyor.

Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Kurumu İstatistik Enstitüsü’nün verilerine göre; 

• dünya genelinde 15 yaş üstü 772 milyon kişi söz konusu grubun yüzde 86’sı okuma yazma bilmiyor; 
• milyonlarca insan zorunlu temel eğitim fırsatına hiç erişememiş, 
• temel eğitime başlayan çocukların ise yüzde 16’sı tamamlamadan okulu bırakmış. 

2017 UIS verilerine göre ise; her 10 çocuk ve gençten 6’sı okumada ve matematikte minimum yeterlilik seviyesinin altında performans sergilemiş. Tüm bu sonuçlara bakıldığında ülkelere ve  bölgelere göre farklılaşan kültürel normların, toplum üzerindeki etkisi sonucunda dezavantajlı addedilen grupların durumun çok daha ciddi boyutlarda olduğunu görüyoruz. 

Bu Hedefin Kurumlarla İlgisi Nedir?

Tüm bu çerçevelerle birlikte bir kamu malı olan eğitim, bireylerin potansiyelini ortaya çıkarıyor ve toplumsal, ekonomik ve kültürel hayata katılma kapasitelerini inşa ediyor.

Okuryazar ve eğitimli bir toplum; girişimci, yenilikçi, teknolojik gelişmelere açık ve işleri ilgili sorunlara sürdürülebilir çözümler geliştirebilecek, üretken bir iş gücünün temelini oluşturuyor. Ayrıca eğitim seviyesi arttıkça, diğer tüm rollerimiz ile birlikte sürdürülebilir bir dünyaya katkı sunma potansiyeli ortaya çıkıyor. 

Kurumların, iş hayatındaki devamlılıklarını sağlayabilmek, toplumsal değer de yaratarak başarı sağlayabilmek için çalışanlarının gelişimlerine liderlik edecek çok yönlü bakış açıları gerekiyor. Hızla gelişen teknolojiyle eş zamanlı şekilde sürdürülebilirlik yönü de geliştirilmeli. Özellikle, bilim, teknoloji, iletişim, mühendislik ve matematik (STEM) gelecek için büyük önem taşıyor. 

Bu çerçevede kurumların, eğitim kurumlarıyla farklı şekillerde ve birçok seviyede ortaklıklar kurabilmesi, finansal destekte bulunabilmesi ve her yaştan birey için imkan yaratılmasına katkı sunması bekleniyor. 

Dünyadan Gerçekler: 

Gelişmekte olan ülkelerde yaşanan siyasi istikrarsızlık ve silahlı çatışmalar fizyolojik eksikleri de kaçınılmaz kılıyor. Bu durumda temel eğitimden yoksun bireylerin artmasına sebep oluyor. Eğitimdeki eşitsizliğin en temel sorunlarından olan gelir dağılımındaki eşitsizliğin sebep olduğu nitelikli eğitimdeki adaletsizlik, sadece gelişmekte olan ülkeler için değil, küresel çapta bir sorun teşkil ediyor. Yoksul ailelerin çocuklarında okulu bırakma olasılığı, en varlıklı ailelerin çocuklarına oranla dört misli daha yüksek. Dünyanın büyük bir çoğunluğunun yoksul olduğunu düşünürsek, bu sonuç bizi sorunun ana kaynağına ulaştırıyor. 

Yapılan tüm araştırmalar sonucunda SKA kapsamında 2030 yılına kadar yapılması planlanan 17 temel hedefin ilk sıralarında yer alan ‘‘Nitelikli Eğitim’’ için konulan genelgeyi gelin birlikte inceleyelim!

Hedefler
4.1. 2030’a kadar bütün kız ve erkek çocuklarının ücretsiz, hakkaniyetli ve kaliteli bir ilköğretim ve ortaöğretimi tamamlamalarının ve böylece ilgili ve etkili öğrenme çıktılarının elde edilmesinin sağlanması
4.2. 2030’a kadar bütün kız ve erkek çocuklarının onları ilköğretime hazır hale getirecek kaliteli okul öncesi eğitimine erişimlerinin güvence altına alınması
4.3. 2030’a kadar bütün kadın ve erkeklerin erişilebilir ve kaliteli teknik eğitim, mesleki eğitim ve üniversiteyi kapsayan yüksek öğretime eşit biçimde erişimlerinin sağlanması
4.4. 2030’a kadar istihdam, insana yakışır işlerde çalışma ve girişimciliğe yönelik teknik ve mesleki becerileri de kapsayan ilgili becerilere sahip gençlerin ve yetişkinlerin sayısının önemli ölçüde artırılması
4.5. 2030’a kadar eğitim alanındaki toplumsal cinsiyet eşitsizliklerinin ortadan kaldırılması ve engelliler, yerliler ve kırılgan durumdaki çocuklar dâhil, kırılgan insanların her düzeyde eğitim ve mesleki eğitime eşit biçimde erişimlerinin sağlanması
4.6. 2030’a kadar bütün gençlerin ve hem kadın hem de erkek olmak üzere yetişkinlerin büyük bir bölümünün okuryazar olmasının ve matematiksel beceriler kazanmasının güvence altına alınması
4.7. 2030’a kadar sürdürülebilir kalkınma ve sürdürülebilir yaşam tarzları için eğitim, insan hakları, toplumsal cinsiyet eşitliği, barış ve şiddete başvurmama kültürünün geliştirilmesi, dünya vatandaşlığı ve kültürel çeşitliliğin ve kültürün sürdürülebilir kalkınmaya katkısının takdiri yoluyla bütün öğrenciler tarafından sürdürülebilir kalkınmanın ilerletilmesi için gereken bilgi ve becerinin kazanımının sağlanması

‘‘Eğitimdir ki bir milleti ya hür, bağımsız, şanlı, yüksek bir topluluk halinde yaşatır; ya da esaret ve sefalete terk eder.’’ Mustafa Kemal Atatürk

Küresel düzeyde deneyimlenen su krizine bütüncül ve çözüm odaklı yaklaşan Maude Barlow, Su Hakkı kitabında suyun öncelikle insan hakkı olduğunu savunuyor ve ülkeden ülkeye devam ettiği mücadeleyi anlatıyor.

Su kaynaklarına yönelik tehdidi tüm gerçekliğiyle ortaya koyan bu eser, aynı zamanda adil ve sürdürülebilir çözüm önerileri de sunuyor.