Punto'dan herkese merhaba.
Sebastian Vettel'in emeklilik açıklamasıyla beraber üzüldüğümüz bir yarış haftasındayız. Spor dünyasında emekliliğini duymak istemediğimiz sporcular arasındaydı kendisi. Federer'in emeklilik sayısını düşünüyorum da...
Yayına 2 gün kala — Vettel yazısı ne güzel olur? dedim ve Fırat Keskin'le yazı değişikliğine gittik, teşekkürlerimi buraya da yazmak isterim. Böyle gelişmelere hemen reaksiyon verebilmek çok kıymetli. Çünkü spor; sahada, pistte, kortta, rotada olduğu gibi bunların dışında da yaşayan bir organizma gibi.
👋 Vettel'in kazanmasından kaybetmesine, pist dışındaki şıklığına kadar ikonik bir karaktere dönüşmesine kronolojik bir bakışla ve daha sonra derinlemesine bir okumayla baş başa bırakıyorum sizleri.
- İlk yarış, ilk şampiyonluk: F1'deki ilk yarışına 2007 yılında BMW Sauber takımıyla çıktı. 14 Kasım 2010'da Abu Dhabi Grand Prix'sinde Red Bull’la ilk şampiyonluğunu aldığında Formula 1’deki en genç dünya şampiyonu unvanını kazandı.
- Ferrari ve Aston Martin dönemi: 2017 ve 2018'de Ferrari ile iki kez şampiyonluk mücadelesi verdi ancak ikisinde de Lewis Hamilton’ın ardında kaldı. Bu yıl Aston Martin'de şampiyonada 14. sırada yer alıyor.
- Kariyerin son dönemi: Çevresel ve sosyal konularda açıklamalarla gündeme gelen Vettel, bulduğu her fırsatta iklim krizine dikkat çekti. Kısa süre önce de LGBTQ yayını Attitude Magazine’de kapak yıldızı olarak yer alan ilk F1 sürücüsü oldu.
- Emeklilik kararı: Son zamanlarda, hava yolculuğu nedeniyle karbon ayak izine sahip olan F1'de rekabet etme konusundaki kararsızlığını dile getiren pilot, Instagram hesabından yayımladığı bir videoyla emekliliğini duyurdu.
- Son yarış: Vettel, kasım ayındaki Abu Dabi Grand Prix ile kariyerindeki 300. yarışını kutlayarak emekli olacak.
Punto'yu Instagram ve Twitter'dan takip etmeyi unutmayın — bize yazın.
Görüşmek üzere,
Burcu
Punto Punto, gazetecilikten beslenirken, spor kültürünü şekillendiren olayları neden ve sonuçlarıyla geniş perspektiften ele alır. Futbol, tenis, atletizm, voleybol ve basketbol başta olmak üzere tüm atletik branşların etrafında gelişen hikayeler, gelen kutunda.

Sebastian Vettel 2022 sezonunun sonunda emekli olacağını açıkladı. Artık direksiyon sallamak yerine taraftarı olduğu Eintracht Frankfurt takımını daha yakından takip edecek. Başarıları yeteri kadar takdir edilmeyen, kendisi gibi son derece mütevazi bir taraftar kitlesine sahip Vettel artık grid’de olmayacak.
Bu döneme göre erken diyebileceğimiz yaşta gelen emeklilik kararını pek çok farklı nedene bağlayabiliriz. İlk neden Ferrari’deki yıpranmışlığı desek yanılmış olmayız. Ferrari’ye geldiğinde, Formula 1’in ve Ferrari’nin efsanesi Schumacher’in 7 dünya şampiyonluğunu kırmaya aday, gencecik bir pilottu. Aynı Schumacher gibi bir garaj takımında şampiyonluk kazanmış, oradan da Ferrari’ye transfer olmuştu. Hatta Ferrari’ye geldiğinde Schumacher’den daha fazla sayıda şampiyonluğa sahip olduğu için beklentiler daha yüksekti. Ancak Ferrari yönetimi Schumacher döneminden çok farklıydı.
Ferrari-Vettel ilişkisi

2018 Almanya GP'de yarışa pole pozisyonunda başlayan ve 10 saniye farkla liderken pist dışına çıkarak yarışı bitirememişti.
Schumacher döneminde, takım patronu Luca di Montezemolo ve onun danışmanı Niki Lauda, takımı tamamen çekirdek ekibin isteği doğrultusunda oluşturmuştu. Luca’nın başını çektiği yönetim kadrosu, başarıya koşmaya çalışan çekirdek ekibi sonsuz olanaklarıyla destekliyordu. Vettel dönemindeyse yönetim istikrarı yoktu. Takım patronu 3 defa değişti. Vettel’in istekleriyse yönetim tarafından kabul görmedi. Belki de en önemli isteği, şimdilerde McLaren’ın teknik patronu olan Andreas Seidl’ın (o dönemde Porsche’nin başındaydı) transfer edilmesiydi. Maalesef o isteği de yerine getirilmedi. Ferrari’yi seviyordu ama isteklerinin reddedilmesi onu huzursuz ediyordu. Tüm bu huzursuzluklara 2018 yılında Hockenheim’da yaptığı hata da eklenince bağlar koptu diyebiliriz sanırım.
- Tifosiler ve Ferrari yönetimi: 2018 Hockenheim yarışına kadar karşılıklı aşk gibi görünen Ferrari-Vettel ilişkisi bu kırılma noktasından sonra Vettel’in beslediği tek taraflı aşka dönüştü. Tifosiler ve Ferrari yönetimi bu hatayı affetmedi gibi hissediyorum. Hatta kendisi de o hatasını asla affetmedi belki de. Çünkü bir daha asla eski formunu bulamadı ve kariyeri yokuş aşağı gitti.
Ferrari’deki hayal kırıklığından sonra bu sezona büyük umutlarla hazırlandı. 2022 sezonunda tanıtılan yeni jenerasyon arabalar arka sıralardaki takımların ön sıralarda mücadele etmesi için bir fırsattı. Fakat Aston Martin’in beklediğinden geride kalması belki de son umut kırıntısını tüketti. Erken emekliliğinde Aston Martin’in ona umut vermemesi ikinci neden olarak görülebilir. Aslında bu sezonki form grafiği oldukça iyiydi. Eskisi gibi arabasından maksimumu hatta daha fazlasını almayı başarıyordu. Çok kötü bir arabaya rağmen genç takım arkadaşından fazla puan toplaması bunun göstergesiydi.
En çok pole kazanan 4. pilot

2010 ve 2013 yılları arasında Red Bull ile arka arkaya dört F1 dünya şampiyonluğu kazanmıştı.
Takım içinde de eski desteğine de kavuşmuştu. Lawrence Stroll ve Aston Martin’in çiçeği burnunda teknik patronu Mike Krack, Vettel’i ne pahasına olursa olsun takımda tutmak istediğini açıklamıştı. Krack-Vettel ikilisi geçmişte BMW-Sauber takımında birlikte çalışmıştı. Krack, onun araç gelişimine çok olumlu etkisi olacağını ve aslında kendisinin en büyük yardımcısı olacağını biliyordu. Ama takım içindeki ona karşı tüm olumlu duygulara rağmen emeklilik kararı gösteriyor ki Vettel’in kalbi onarılmaz şekilde kırılmış. Umutları da tükenmiş.
- Vettel şu anda Ferrari’de kalsaydı işler Ferrari için daha iyi gider miydi?: Geçmişte Ferrari ve Vettel arasındaki hayal kırıklıklarını yok sayamayız. Ve gerçek şu ki, Ferrari şu anda çok güçlü bir sürücü ikilisine sahip. Ama insan, “Vettel şu anda Ferrari’de kalsaydı işler Ferrari için daha iyi gider miydi?” diye düşünmeden edemiyor. Tecrübesiyle Ferrari’yi yarışın içinde daha yakın tutar mıydı, hatta şampiyonluk kovalayabilir miydi diye düşünmeden edemiyorum.
Onu bir kere daha podyumun en üst basamağında görmeyi dileyenlerdenim. Hala önünde yarım sezonu var. Belki bir kaos yarışı, 2008 sezonunda en genç yarış kazanan pilot unvanını kazandığı İtalya GP’si gibi yağışlı bir hafta sonu onu zirveye taşıyabilir. Öyle ya 2008 İtalya GP’sini bir Toro Rosso ile kazandığında sansasyonel bir iş başarmıştı. Belki o gün herkesi şampiyon olabileceğine ikna etmişti. 2008 İtalya’daki galibiyetine kariyeri boyunca 52 galibiyet daha ekledi. Bu istatistikte Formula 1 tarihinin en çok yarış kazanan 3. pilotu. 122 podyumla istikrar abidesi olan Vettel aynı zamanda Formula 1 tarihinin en çok pole kazanan 4. pilotu unvanına da sahip.
— Kalan yarım sezonluk kariyerinde bu istatistikleri geliştirebilir mi? Çok zor ama neden olmasın?
A Millî Erkek Basketbol Takımı kadrosu ne vadediyor?
Türkiye basketbolunda 2022’de kulüplerin yakaladığı başarı Avrupa Şampiyonası’nda millî takımla sürecek mi?

A Millî Erkek Basketbol Takımı için ufukta FIBA Avrupa Şampiyonası (EuroBasket) olan yaz yolculuğu başlıyor. 1 Ağustos’ta İstanbul’da toplandıktan sonra hazırlık sürecini İtalya’nın Bormio kentinde sürdürecek takım, EuroBasket öncesinde FIBA 2023 Dünya Kupası Elemeleri 2. turuna başlayacak.
İkinci turda Türkiye, I Grubu’nda 25 Ağustos’ta Letonya, 28 Ağustos’ta ise Sırbistan’la karşılaşacak. Ardından takım 1-18 Eylül tarihlerinde Almanya, Çekya, Gürcistan ve İtalya ev sahipliğindeki 2022 EuroBasket'te sahaya çıkacak.
Altışar takımlı 4 gruptan oluşan turnuvada, gruplarda ilk 4’e giren takımlar son 16 turuna geçecek. Şampiyon, eleme usulü oynanacak maçların ardından belli olacak. Türkiye; İspanya, Karadağ, Gürcistan, Belçika ve Bulgaristan’la birlikte A Grubu’nda yer alıyor.
Ergin Ataman yönetimindeki A Millî Erkek Basketbol Takımı’nın 19 kişilik kadrosu açıklandı. Peki bu kadro ne vadediyor ve Avrupa Şampiyonası öncesi şampiyonluk adayı takımların son durumları ne?
Yakın dönemin en yetenekli kadrosu

TBF
19 kişilik kadroda, 2022 yazında gerçekleşen transferleri hesaba katınca; dört NBA, yedi Turkish Airlines EuroLeague, üç FIBA Şampiyonlar Ligi, iki 7DAYS EuroCup oyuncusu bulunuyor. NBA’den firesiz gelen Alperen Şengün, Cedi Osman, Furkan Korkmaz ve Ömer Faruk Yurtseven’e ilaveten Shane Larkin, Sertaç Şanlı ve Melih Mahmutoğlu’nu değerlendirince, yetenek tavanı dikkat çekici bir çekirdek oluştu.
Ancak bu isimler - en azından kağıt üstünde - organik şekilde uyumlu parçalar değiller. Alperen, Ömer Faruk, Sertaç üçlüsünün çift uzun olarak parkede yer alacağı kombinasyonları ve Cedi’nin 4 numaradan süre aldığı kısa beşleri pratikte görmemiz gerekiyor. Kısa oyuncu savunmasında yaşayabileceğimiz sorunları düşününce iki isim öne çıkıyor: Şehmus Hazer ve Onuralp Bitim.
Onuralp, Frutti Extra Bursaspor’la kariyerinin en iyi sezonunu geride bıraktı ve altyapıda vadettiği yola doğru ilk adımlarını attı. Şehmus ise Beşiktaş Icrypex’in ardından Fenerbahçe Beko’da kariyerindeki ikinci meydan okumada sınıfı geçti. 1999 doğumlu iki isim de Avrupa’nın elit seviyesi için hazır değil ancak atletizmleri ve cüretkâr mantaliteleriyle takımın eksik olduğu bazı katkıları parkeye taşıyabilirler.
4 numaradaki derinlik sıkıntısını göz önünde bulundurunca; Sadık Emir Kabaca ve Metecan Birsen’in performansları kritik olacak. 2000 doğumlu Sadık Emir, geçtiğimiz sezon Galatasaray NEF’te çok yönlülüğü ve potansiyeliyle dikkat çekti.
Millî takım için yakın dönemde yaşanan kabuk değişimi sancılı oldu. Güncel durumda, bir süredir hücumda yaşanan kısırlığa çözüm olabilecek silahlar mevcut ancak görev tanımları ve top paylaşımının oturması için zamana ihtiyaç var. Dengeleyici oyun kurucu rolü için Buğrahan Tuncer, Kartal Özmızrak veya Berk Uğurlu rotasyonun parçası olabilir.
Ataman faktörü ve kulüp sezonundan miras kalanlar

TBF
Ergin Ataman; 2016’daki ayrılık, Ufuk Sarıca ve Orhun Ene dönemlerinin ardından millî takım başantrenörlüğüne döndü. Üstelik EuroBasket’te hedefi şampiyonluk olarak açıklayarak olağan iddiasını bir kez daha ortaya koydu. Turnuva formatını göz önünde bulundurunca Ergin Ataman faktörünün katma değerinin arttığını düşünüyorum.
Kadro hakkında “Artık bu jenerasyonun en iyi noktasında olduğunu düşünüyorum.” görüşünü belirten Ataman, üst üste kazandığı ikinci EuroLeague şampiyonluğuyla özgüvenini pekiştirdi. Ataman’ın özgüvenini takıma aşılaması, oyuncuların birbirine adaptasyon sürecini kısaltır. Ayrıca Türkiye basketbolu için 2021-22 kulüp sezonu; iki Avrupa kupası (Anadolu Efes, Bahçeşehir Koleji), bir Avrupa kupası 2.’liği (Bursaspor) ile çok başarılı sonlandı. Kadroda ve teknik heyette beşer ismin bu başarıları tecrübe etmesi bir avantaj olabilir.
Turnuvada mücadele edecek önemli isimler

Hoop Central
A Grubu’nda en zor rakibimiz olan İspanya’da Hernangomez kardeşler ve Usman Garuba aday kadroda yer alıyor. Son 16 turunda A Grubu takımlarının eşleşeceği B Grubu; Fransa, Slovenya, Almanya ve Litvanya’yı bulunduruyor ve turnuva tabiriyle “ölüm grubu” hüviyetinde.
Sırbistan; Nikola Jokic, Vasilije Micic, Nemanja Bjelica, Marko Guduric, Nikola Kalinic, Vladimir Lucic, Nikola Milutinov ve Milos Teodosic’li kadrosuyla turnuva öncesi en güçlü takım olarak gözüküyor. Turnuvanın en büyük üç yıldızından ikisi, Luka Doncic ve Giannis Antetokoumpo, Slovenya ve Yunanistan’ı madalya adayı yapıyorlar.
Tecrübeli isimlerle yeni jenerasyonu buluşturan Fransa’da, Rudy Gobert turnuvaya geliyor. B Grubu’nun ev sahibi Almanya, yakın dönemde inşa ettiği kadrosunda eksik olmadan ve Franz Wagner eklemesiyle sürpriz adaylarından biri olarak göze çarpıyor. Litvanya ise Domantas Sabonis - Jonas Valanciunas ile Avrupa seviyesinde durdurulması çok güç iki pota altı oyuncusuna sahip olacak.
Ev sahibi ülkelerden İtalya; Danilo Gallinari, Nicolo Melli, Luigi Datome gibi veteran isimlerin tecrübesine güvenmek zorunda. Hırvatistan basketbolu son dönemde Avrupa’daki en radikal düşüşü yaşıyor ancak turnuvaya Bojan Bogdanovic, Ivica Zubac, Dario Saric’le birlikte Mario Hezonja ve Ante Zizic’in geldiğini belirtelim.
Avrupa basketbolunda ülkeler, millî takım pencelerinde tam kadro çalışma fırsatı bulamadığı için her takım belirli soru işaretleri taşıyor. Ağustos ayında oynanacak 2023 Dünya Kupası Elemeleri maçları, Türkiye ve diğer takımlara dair daha net fikir verecek.
Daha hızlı, daha yüksek, daha güçlü – birlikte
2022 Dünya Atletizm Şampiyonası, 3 dünya rekoru ve ulaştığı kitleyle olimpik mottonun her bir öğesini layığıyla karşılayan bir organizasyon olarak tarihteki yerini aldı.

Pierre de Coubertin tarafından önerilen ve 1924 Paris Olimpiyatları ile Olimpiyatların resmi mottosu olarak kabul edilen “Citius, Altius, Fortius”, 2021 yılında Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından "Citius, Altius, Fortius – Communiter" yani “daha hızlı, daha yüksek, daha güçlü – birlikte” olarak revize edildi. Oregon’da düzenlenen 2022 Dünya Atletizm Şampiyonası, 3 dünya rekoru ve ulaştığı kitleyle olimpik mottonun her bir öğesini layığıyla karşılayan bir organizasyon olarak tarihteki yerini aldı.
Citius – Daha hızlı

Sydney Michelle McLaughlin
Şampiyonada kırılan 3 Dünya Rekoru’nun 2’si pistte, kadınlar kısa mesafe engelli branşlarında geldi. 400 metre engellide Amerika Birleşik Devletleri’nden 22 yaşındaki Sydney McLaughlin, geçen sene ABD Olimpiyat Takımı elemelerinde Hayward Field’da 51.90 ile ilk kez kırdığı dünya rekorunu Tokyo Olimpiyatları’nda 51.46’ya çekmiş, ulusal açık hava şampiyonasında ise yine aynı stadyumda 51.41 koşmuştu. Hayward Field’ın uğuru bu kez kendisini Dünya Atletizm Şampiyonası’nda gösterdi ve McLaughlin kendisine ait rekoru 1 yıl gibi bir sürede 50.68’e çekmeyi başardı!

Tobi Amusan
Bir başka etkileyici performans ise Nijerya’nın tarihindeki ilk dünya rekortmeni Tobi Amusan’dan geldi. Kadınlar 100 metre engellide 2016 yılında 12.20’ye çekilen dünya rekorunu yarı finalde 12.12 koşarak inanılması güç bir şekilde kıran Amusan, finalde ise 12.06 koştu ancak rüzgarın kabul edilen aralıktan yüksek (+2.5 m/s) olması sebebiyle bu performansı rekor olarak sayılmadı. Son Dünya Şampiyonası ve Olimpiyat Oyunları’nı 4.sırada bitiren Amusan, Nijerya’ya ilk Dünya Atletizm Şampiyonası madalyasını, kırılması güç bir dünya rekoruyla kazandırmış oldu. Erkeklerde ABD 100-200 metrede kürsüde tulum çıkarırken, Jamaika ise kadınlar 100 metrede kürsüyü süpürüp, 200 metrede de altın-gümüş dublesi yaptı.
Altius – Daha yüksek

Armand Duplantis
2010’larda Atletizm şampiyonalarında en çok beklenen yarışlar 100m, 200m ve 4x100m branşlarıydı. Atletizmin en büyük yıldızı, Usain Bolt piste çıkıyor ve 1 dakikalığına da olsa bütün gözler ona dönüyordu. 2020’lerde ise atletizmle pek ilgilenmeyenlerin bile bildiği ve merakla beklediği isim olan sırıkla atlamacı Armand Duplantis, şampiyonanın son gününe damga vurdu. 2020’de Polonya’da 6.17 ile kırdığı salon rekorndan bu yana çok daha yüksekleri vadeden Duplantis rekorlarına rekorlar eklerken, açık havada düzenlenen Dünya Atletizm Şampiyonası’nda ise gümüş madalyada kalmıştı.
Açık havada Sergey Bubka’nın 26 yıllık rekorunu Diamond League’in Roma ayağında kırıp Stockholm ayağında rekoru 6.16’ya çeken Duplantis, yalnızca 1 ay sonra 2022 Dünya Atletizm Şampiyonası’nda açık hava rekorunu -ve dünya rekorunu- 6.21’e taşımayı başardı! Rekor atlayışı sırasında çıtaya en yakın geçtiği nokta 8.2 cm olan Duplantis’in bu rekoru daha yükseğe taşıyacağına şüphe yok.
Communiter – Birlikte

Ersu Şaşma
2022 Dünya Atletizm Şampiyonası’nda 179 ülkeden 1700 sporcu yarıştı, 29 ülkenin sporcuları altın madalyayı boynuna taktı, 81 ülkeden sporcular finallerde boy gösterdi. Türkiye adına finallerde yarışan tek sporcu sırıkla atlamada Ersu Şaşma olurken, Ersu kendisine ait Türkiye rekorunu tekrarladı. 3 dünya rekorunun yanı sıra 19 bölge rekoru, 92 ulusal rekor, 1 dünya 20 yaş altı rekoru kırıldı. 10 gün içinde 40 ülkeden 150.000 biletli seyirci şampiyonayı tribünlerden takip ederken, NBC son 3 gün hariç seyirci sayısını 13.7 milyon olarak açıkladı. Bu rakamlar şampiyonanın önceki versiyonlarından daha yüksek bir kitleye ulaştığını gösteriyor ve World Athletics, Dünya Atletizm Şampiyonası’nın 18. edisyonu olan Oregon’u “en evrensel edisyon” olarak tanımlıyor.
• This is England; Tottenham'ın kanatları şekilleniyor.






