Sabah sayfaları denince aklınıza sabahleyin kalktığınızda okunabilecek bir kitap mı yoksa gazete mi geliyor? Ya da yanı başınızda duran bir defterin sayfaları mı? Belki de bu ifade size hiçbir şey ifade etmiyor.Sabah sayfaları kavramını Julia Cameron isimli, Sanatçının Yolu (The Artist's Way) isimli kitabın yazarı olan öğretmen, sanatçı, film yapımcısı ve daha bir çok şey olan kadından öğrenmiştim ilk olarak. Aslında müthiş bir buluş değil evet, ama Cameron bu kavramı piyasaya sunmuş ve kendince işe yaradığını keşfettiği bazı ipuçlarını da kitabında anlatmış. Esasen bu uygulama, sanatçıların yaratıcılıklarını tekrar kazanmalarının bir yolu olarak ortaya atılmış, ancak sadece yaratıcılığa değil, zihnin daha berrak hâle gelmesine de katkısı olduğu keşfedilmiş.Sanatçının Yolu kitabı, 12 haftalık bir programdan oluşuyor. Kitabı kendiniz okuyarak verilen ödevleri yapabiliyor, ya da bir grupla birlikte yönlendirici eşliğinde uygulayabiliyorsunuz. Ben açıkcası kendim uygulamaya başladım, fakat 12. haftanın sonunu henüz göremedim. Çabalarım devam ediyor, bebeğimizden fırsat bulabilirsem tekrar baştan başlayacağım.Sabah sayfaları&nbsp;da, Cameron'un bu 12 haftalık programının bir parçası. Ama kitaptaki diğer ödevlerden ayrı olarak da uygulayabilirsiniz, yani sabah sayfalarını yazmak için mutlaka kitaptaki her şeyi yerine getiriyor olmanız şart değil.&nbsp;Cameron şunu diyor özetle; sabahları uyanır uyanmaz, başka hiçbir şey yapmadan, eline kalemi al ve kafanda ne varsa sansürsüz olarak 3 sayfa kadar yaz. Sayfaların boyutu size kalmış, ama işgüzarlık edip el kadar bir deftere üç sayfa yazmayın bence, en azından bir A5 boyutu dolduralım. Diyorsanız ki bende o kadar yazacak el gücü yok, e peki tamam, minik defterle başlayın.Bu sabahları yazma işini bir rutine döndürdükçe, sabahleyin kalkar kalkmaz gözünüzü telefona dikme alışkanlığınız giderek azalıyor. Denedim, kendimden de biliyorum. Ne yazdığınızın gerçekten hiçbir önemi yok. Önemli olan, kimse okumayacakmış gibi (ve evet, mümkünse okumasın zaten) filtresiz bir şekilde zihinden geçenleri kağıda dökmek ve geriye dönüp düzeltme yapmamak, herhangi bir şeyi silmemek. Hatta Camaron diyor ki, ilk 8 hafta siz de kendi yazdıklarınızı okumayın!Aslında sabah sayfalarının amacı, "sabah kafasıyla zihnindekileri kağıda dök, sonra unut". Zihnin içindekileri bu şekilde filtresiz boşaltınca, egzersiz misyonunu tamamlamış oluyor ve güne daha zinde ve konsantre bir şekilde devam etmek mümkün oluyor. Önemli kısım, gerçekten 3 sayfa kadar bir şeyler karalamayı hedeflemek. Böylece yeteri kadar vakti ayırmış oluyorsunuz kendinizi biraz rahatlatabilmek için.Uygulamayı rahat yapabilmek için bir defter, ya da boş sayfalara yazmayı seviyorsanız beyaz sayfaları ve en sevdiğiniz kaleminizi başucunuza koymak. Sabah kalkınca bu işe 5 dakika ayıracağım deyip, gözlerinizi ovuşturarak işe koyulmak. Diyorum ki, bugünden itibaren başlayalım hadi, benim için de tekrar bir motivasyon! Kimler benimle?

İçimdeki Dünya

Gözünü açtığın gibi sosyal medyaya bakmaktan farklı bir şey yapmak mümkündür belki.

Sabah sayfaları nedir? 

Ne dinler?&nbsp;Baya bir zor soru çünkü dinlemeyi seven biri olarak seçmek zor oluyor! Islandman, Ikaru, Mercan Dede, Ajokki, Elori Saxl, Iori, Landhouse, Tom Yorke, Aparde, Cosmo Sheldrake, Richard Hougften, Yalnayak, Max Cooper, Kaleida, Bleu Toucan, Mammal Hands, Monatik, Martin Roth, GBrian Eno, Lambert — dahası da var açıkçası.Kimi takip eder?&nbsp;Duende, Üretim Kaydı, Dansçı Seyri, Базаров порезал палец ve Açık Radyo'da Çıplak Ayaklarla Dans.&nbsp;Ne izler?&nbsp;Bu ara bir şey izleyemiyorum fakat izlediklerimden hafızamda kalanlar var: Andrey Zvyagintsev - Dönüş, Patric Chiha - Ya Aşk Olsaydı, Julian Rosefeld - Manifesto, Natalie Johns - Max Richter Uykusu, Boaz Yakin - Aviva, Pawel Pawlikowski - Soğuk Savaş, Denis Villeneuve - Dune: Çöl Gezegeni.&nbsp;Ne okur?&nbsp;Matt Haig - Zamanı Durdurmanın Yolları, Julia Cameron - Sanatçının Yolu, Wilhelm Schmid - Dokunmanın Gücü Üzerine, Lao Tzu - Tao Te Ching, Jonathan Burrows - A Choreographer’s Handbook ve Frederic Gros - Yürümenin Felsefesi.&nbsp;Neyi tekrar eder?&nbsp;Bir sürü şeyi tekrar ediyorum — ruhen tekrar etmeyi seçtiklerim piyano çalmak, resim çizmek ve longboard'umla uzun yol kaymak.

Duende

Dansçı, koreograf ve doğaçlama aşığı.

Kamola Rashidova

Çocukluk odanı hatırla diyor...istersen çiz. Neler vardı? En sevdiğin şeyler neydi?&nbsp;Uzaklara dalıp gidiyorum. Kocaman bir pano. Üzerine tutturduğum bir dünya ıvır-zıvır. O an, benim için çok önemliler. Dergilerden kesilenler, oradan buradan elime geçenler, yazılmış kartlar, fotoğraflar. Kısıtlı sosyal hayatın ve hayallerin izleri.Julia Cameron'ın Sanatçı'nın Yolu kitabında yer alan ödevleri kör topal tüm işlerimin arasında yapmaya çalışırken takılıveriyorum çocukluk hayallerime. O coşkun huzur hali, her şeyin mümkün olduğuna inanan. Sahi nereye gidiyor o coşkunluk yaş aldıkça?&nbsp;Sizi bilmiyorum, ama ben sanırım çocukken dinlediğim kadar müziği, o sırada okuduğum kitabı, izlediğim şeyleri sonrasında nitelik olarak belki arttırdıysam da, nicelik olarak o zamanların yanına yaklaşamamış olabilirim. Hani derler ya, hayatın getirdiği sorumlulukları almak demek yetişkinlik; kim koymuştu tam olarak bu kuralı? Hatırlayamıyorum. Hatırlayan var mı?Sanırım hepimiz içinde bulunduğumuz düzene başımızı hı-hı evet şeklinde sallayarak dahil olduğumuzdan, fikir birliği etmişçesine, sorumluluk almanın, hayal kurmaya vakit kalmaması anlamına geldiğini düşünüyoruz. Yoksa bu kadar cansız yaşamlara tanık olmaz, yıllar geçtikçe artan tatminsizlik duygularıyla oraya buraya saldırmazdık.Genelleme yapıyorum kusuruma bakmayın; yoksa topluca yaşadığımız hezeyanlardan çıkma çabalarımızın takdir edildiğini biliyor ve görüyorum. Kendim de üzerinde çalışıyorum. Zira çocukluk hayallerini geri almak, o hayalleri tekrar hayata katmak, yetişkinlerin aldığını sandığı sorumluluktan daha fazlasını istiyor. Senin içindeki çocuk nerelerde geziyor? Eski odasına kendini koşarak attığında, gözüne neler çarpıyor? Hadi bir ıslık çal ona, belki döner bakar, göz göze gelirseniz dayanamaz çağırırsın geri.&nbsp;"Dalga mı geçiyorsun düşler mi kuruyorsun Öyle sonsuz sınırsız düşler kur ki çocuğum Düşlerini som somut görüp şaşsınlar Böyle bir dalgacı daha dünyaya gelmedi desinlerDünyada yapılmamış işler çoktur çocuğum Derlerse ki bu işler bişeye yaramaz De ki bütün işe yarayanlar İşe yaramaz sanılanlardan çıkar"**Aziz Nesin - Çocuklarıma

Julia Cameron ile ilgili hikayeler