<img src="https://images.aposto.com/2023/0/5/1674817413770.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.65" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Ünlü düşünür Mao Zedong’un da dediği gibi, insan en çok neyi seviyorsa onun fotoğrafı dururmuş telefonunun arka planında. Benim de yaklaşık 10 yıldır Nightwing var. Belli ki çok seviyorum. Ben bu kadar Nightwing severken Tom Taylor ve Bruno Redondo ikilisi de ne yapıyor biliyor musunuz? Dick’i evrenin merkezine yerleştiriyor. Gerçekten, okuyun göreceksiniz. Gözyaşlarının sel olduğu, yüzümüzden gülümsemenin de eksilmediği, şahane bir sayı hazırlamış ikili bize. Arada da Nightwing’in kalbine dokunmuş çizerlerden paneller de serpiştirmişler. Tam anlamıyla Dick Grayson’a layık bir 100. sayı olmuş sayın seyirciler. Arada Heartless ile ilgili bir şeyler oluyor ama mevzu o değil. Kitap Nightwing’in ve DC evreninin geleceğine aralanmış bir kapı. Bu yüzden de sorunlar kolayca çözülüyor. Olsun, biz dert görmeye değil ağlamaya geldik bu sayıya zaten. Yavaş yavaş ben de başlayayım anlatmaya.Kitap Alfred’in mezarıyla açılıyor. Daha ilk panelden yapılır mı bu sayın Taylor? Yazık değil mi bize? Yetmedi mi bizi üzdüğünüz? Ne olurdu dedeciğim şu yaşananları görseydi. Torunuyla ilgili haklı bir gurur duysaydı? Hâlâ kızgınım sana Tom King, hâlâ. Neyse uzatmayayım. Mezarın başında Batsy ve Dick, anlamadığımız bir muhabbetten konuşuyorlar. Belli ki pay off&nbsp;sayfalar sonra.Derken birkaç hafta önceye gidiyoruz. Okuduysanız geçtiğimiz sayılarda Heartless Blockbuster’ı harcamıştı. Şimdi de Bane’lik yapıp Blüdhaven hapishanesini patlatıyor. Tam ortalık karıştı derken Titans çıkıp geliyor. Kankalığın gücüyle sorunları çözen ekibimiz tam rahatlamışken birden Supes ve Wonder Woman’ın ziyaretiyle şaşırıyor. “Dick'ciğim işin bitince bir saniye konuşabilir miyiz?” diyor WW ve çocuğumu alıp yıkık Hall of Justice’e götürüyorlar. Görünmez jetle mi gittiler yoksa Supes kucağına alıp uçurdu mu Dick’i bilmiyorum ama ikinci seçeneği görmek isterdim. Supes şovunu, Dick şakasını yapıyor ve diyorlar ki JLA artık yok, sen ve ekibin bu dünyayı koruyacaksınız.Olayın şokuyla kafası karışan Dick, ilk sayfada görüp de anlayamadığımız diyaloğa geri dönüyor. Alfred’in mezarı önünde belki de hayatları boyunca yaptıkları en duygusal ve pozitif konuşmayı yapıyor Bruce ve Dick. Ben de gözyaşlarımla damacanalar dolduruyorum. Dick o perişan olan hapishaneyi satın almaya karar veriyor ve kafasında dönen şeyleri biraz biraz kestirmeye çalışıyoruz. Bir de bakıyoruz Titan Tower’a dönüyor hapishane. Sayı da burada bitiyor.Dick’in hayatına iyi-kötü, bir şekilde dokunmuş çoğu karakterin girip çıktığı bu kitap, milestone&nbsp;bir sayı nasıl hazırlanır dersi veriyor. Ben bi’ Robin kardeşler paneli de görmek isterdim ama orada durumlar biraz karışık. Neyse ki ana kapakta herkes birlikte. Hikâye şahane, gittiği yer şahane, Dick şahane, Bruce şahane. Daha başka ne isteriz ki bir Nightwing kitabından? Hemen okuyun ki o şahane “çatıdan atlama” sayfalarına bakın. Bruce ve Dick sarılırken biraz ağlayın. Ben artık susuyorum, siz okuyunca konuşuruz.Kapak: Bruno Redondo

Tom Taylor & Bruno Redondo

Nightwing #100

Juan Gedeon ve Daniel Warren Johnson ikilisinin ellerinden çıkma bu aksiyon komedi adından da anlaşılacağı üzere bir Justice League parodisi. Favori kahramanlarımızın kocaman yaratıklar olduğu bu seri ilk sayısıyla hayatımıza bomba gibi girdi.Yavaş yavaş kahramanlarımızı tanıdığımız bu sayıda Batman, Superman, Wonder Woman ve Aquaman ile tanışıyoruz. Tabii adları bunlar değil. Hepsi dinozor pun’ı bulunduruyor. Hatta bütün isimler öyle. Yazar koltuğunu paylaşan ikili belli ki bundan büyük zevk almış. Ne kadar eğlendiklerini hayal edebiliyorum. Gedeon ise seriyi resimlerken bütün çocukluk hayallerini gerçekleştirmiş gibi duruyor. Yaratırken bu kadar eğlendiren kitap, biz okuyucuları ne kadar eğlendireceğini de kapağından gösteriyor. Böyle saçma işlere bayılıyorum. Bu kitap da şimdiden favorilerim arasında.Sayı, Jor-El’in sözleriyle açılıyor. Biricik oğlunu ölen gezegenlerinden kurtarmak için uzayın derinliklerine yollayan baba acılı. Biz ise çok mutluyuz. Taş devrine düşen uzay mekiğinin içinde minik Kal-El’i görmeyi beklerken karşımıza koca bir yumurta çıkıyor, yumurtanın içinden de mavi bir el. Ardından adeta Frank Miller’ın kaleminden fırlamışçasına duran devasa cüsseli Batman ile tanışıyoruz. Kuyruklu dostumuz Batsy bizi hemen büyük düşmanı kertenkele Joker ile tanıştırıyor. İkilinin vahşet dolu kavgasından kafamızı kaldırdığımızda ise önce Black Manta sonra da Aquaman ile tanışıyoruz. Matilda isimli yunusa üzüldükten sonra ise bir de bakıyoruz bu gördüklerimiz Wonder Woman’ın rüyaları. Yeşil prensesimiz artık Dünya’nın yaralarını sarma zamanının geldiğini anlayınca tekrar Supes’a dönüyoruz. İnsan köyünde kocaman mavi bir dinozor olan Supes, ters giden bir şeyler hissediyor ve biz de hemen Giganta ve Bizarro ile tanışıyoruz. Sayımız da burada bitiyor.MAD Magazine sayfalarından fırlamış gibi duran bu iş, bizleri ilk bakışta aşka inandırıyor. Sergio Aragonés&nbsp;esintileri bol bol hissedilen bu güzellik, gerçekten aklımı başımdan aldı. Size koşarak anlattığım bu kitabi hemen gidip okumanız lazım. Yaratıcı ikili, uzun yıllar adından söz ettirecek bir işe imza atmış. DC&nbsp;etiketiyle çıkmasına rağmen yıllar sonra yeraltı çizgi roman kültürünün önemli bir parçası olacağı kesin. Gedeon, çizerken kaç kere gülmekten sandalyesinden düştü bilemeyiz ama ben okurken birkaç kere devrildim. Lütfen hemen gidip okuyun çünkü gerçekten harika.Kapak: Daniel Warren Johnson

Juan Gedeon & Daniel Warren Johnson

Jurassic League #1

<img src="https://images.aposto.com/2021/9/1/1633948116883.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.65" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Halloween özel sayısı Are You Afraid of Darkseid çıktı. İnce ince korku hikayelerinden oluşan bu toplama, 7 farklı hikayeden oluşuyor. Teen Titan’larımız kamp ateşi etrafında birbirlerine korkunç hikayeler anlatıyor. Zor zamanlardan geçen ekip için bir tatil, hem de kaynaşma aktivitesi olarak geçen bu kitap birbirinden yetenekli bir sürü sanatçıyı da barındırıyor. Dan Hipp’in kapağı ise beni benden aldı.&nbsp;Red Arrow’un anlattığı ilk hikayede Harley Quinn ve Darkseid’ı sıradışı bir ekip çalışması içinde görüyoruz. Female Furies’in kayıp kızı Bloody Mary’yi avlamakla uğraşan ikili, zor da olsa emellerine ulaşıyorlar. Daha sonra el fenerini eline alan Robin ise babası Batman ve Mad Hatter ile ilgili pek de korkunç olmayan bir hikaye anlatıyor. Robin ile biraz dala geçtikten sonra Crash ise Green Lantern John Stewart ve yaşayan bir kaleyi bize sunuyor. Bu en beğendiğim hikayelerden biri oldu kitaptaki. Sonrasında Kid Flash ise kitaptaki favori hikayemi anlatıyor. Merdivenler ve Phantom Stranger ile ilgili olan hikaye gerçekten çok akıllıca kurgulanmış. Aqualad ise Aquaman ile birlikte çıktıkları bir macerayı anlatıyor. Mikrofonu eline tekrar alan Red Arrow bu sefer Wixen ve Wonder Woman ile birlikte Afrika’ya gidiyor. Roundhouse ise bir Supes ve Louis Lane hikayesiyle kapanış yapıyor.Böyle toplamaları sevdiğimi artık biliyorsunuzdur diye umuyorum. Hem Teen Titans’lı hem de DC evreninden bir sürü karakteri bir arada görmek oldukça eğlenceli. 80 sayfalık oversize formatıyla hem keyifli bir okuma hem de iyi bir vakit geçirmenizi sağlıyor. Bu hafta kitaplar biraz uzun. Bol bol okuyun haftaiçi, bu aralar bülteni biraz aksatıyorum çünkü.Kapak: Dan Hipp

DC Comics

Are You Afraid of Darkseid? #1

<img src="https://images.aposto.com/2021/6/0/1627208112921.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.65" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kırmızı donlu oğlumuz yeni serisiyle karşımızda. Grant Morrison hazretleri ve Mikel Janin ise direksiyonun başında. Oğlumuz biraz yaşlanmış. Güçleri de yavaş yavaş azalıyor. Bu durumdan sıkılmış olacak ki kendine yeni ekip topluyor. Ekibe ilk kattığı kişi ise ezeli düşmanlarından Manchester Black. Dejenere süper kahraman ekibi The Elite’in pank lideri Black, niyeyse Supes’un ilk tercihi oluyor. Kendisinin pek The Authority ekibiyle pek işi olmasa da Grant Morrison’un vardır bir bildiği. Belki de biraz İngiliz karıştırayım araya demiş olabilir. Superman serilerine yeni bir statüko yaratacak bu seri DC’nin Kel abimize “Gel şu izci çocuğu biraz heyecanlı kıl.” demesiyle oluşmuş olabilir. Olmayabilir de. Ama muhtemelen öyle. Kellerin efendisi Green Lanternları canlandırdıktan sonra sıkılmış olacak ki “Niye olmasın.” demiş. Başlamış harika bir seri yazmaya. Yanına da benim son yıllardaki favori çizerlerimden Mikel Janin’i almış. Çok da iyi yapmış. Seri daha ilk sayıdan beni Superman okumaya heyecanlandırdı. Genelde bu çok olmuyor. Ama Cin Ali kitabının kapağında Grant Morrison ve Mikel Janin isimlerini görsem ne yapıyorsan bırakır kitabı okumaya başlarım öyle bir star gücü çünkü. Neyse artık kitaba geçelim çünkü beni salarsanız ben sabaha kadar Grant Morrison sevgimden bahsederim.Sayı 1963’te Supes ve Kennedy Beyaz Saray’da konuşurken açılıyor. Kennedy “Ölürsem kabrime gelme istemem, benden sonra Dünya’ya göz kulak ol yeter.” diyor. Supes ise “Tabi başkanım senin sözün bana emirdir.” diyor ve günümüze geçiyoruz. Manchester Black’in yaşadığı yere gidiyoruz bir de bakıyoruz aşağısı polis dolu. Baskına gelmişler. Black, Dünya çapında aranan bir süper kötü olduğu için çok da şaşılacak bir durum değil. Hemen “Ben İngilizim!!!” diye bağıran kıyafetlerini giyiyor ve polislerin karşısına çıkıyor. Black’ten gelecek telepatik saldırılara hazırlıklı gelen polis, Manchester Black’i adeta kevgire çeviriyor. Son anda gelen Superman “Tamam burdan sonrasını ben hallederim.” diyor ve Black ile birlikte Fortress of Solitude’a gidiyor. Kripton teknolojisi, Phantom Zone falan derken kevgire dönmüş Manchester Black’i insana geri döndüren Supes durumu açıklamaya başlıyor. Sona geldiğini, ona yardım edecek insanları toplamaya başladığını anlatsa da Manchester Black ikna olmuyor ve Trenchcoat’u ve Union Jack baskılı atletiyle Kuzey Kutbu’nda dolaşmaya çıkıyor(?). Tam o sırada Phantom Zone’dan kaçan kötü Kriptonlular Superman’i dövmeye başlıyor. Buna dayanamayan Black, geri dönüp herkesi haklıyor ve Supes’u kurtarıyor. Sonrasında ekibe katılmayı kabul ediyor ve sayı da aşağı yukarı böyle bitiyor.&nbsp;Manchester Black yıllardır Grant Morrison’un yazmasını beklediğim bir karakterdi. Sonunda bunu bu harika seride Authority ile birlikte görmek beni çok mutlu etti. Şimdiden Midnighter ve Black arasındaki atışmaları duyabiliyorum. Ama işin kötü tarafı bu seri sadece 4 sayılık. Oradan sonra ne olacak şu an tam bilmiyorum. Biraz araştırıp öğrenince size de söylerim. Kellerin efendisi tabi ki harika bir iş çıkarmış. Mikel Janin ise kalitesinden ödün vermiyor. Özellikle ilk sayfalardaki çizimlerine bayıldım. 60’lar estetiğini kendi çizgisine yedirmesi çok hoşuma gitti. Bu kitapla ilgili her şey harika. Hatta öyle ki seri bittiğinde modern bir klasik olması ihtimali olmaması ihtimalinden çok daha yüksek. O yüzden neyi sevip sevmediğinizin pek önemi yok. Bu kitabı okuyun.Kapak: Mikel Janin

Grant Morrison & Mikel Janin

Superman and the Authority #1

<img src="https://images.aposto.com/2021/5/2021-06-26T10:48:19.547Z_sm.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.65" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Siyah sarı WW antolojisi Black and Gold’un ilk sayısı çıktı. Daha önce Batman ve Superman versiyonlarını bu bültende size anlatmıştım. Bu formatla ilgili duygularımı da biliyorsunuz diye düşünüyorum. İlk defa Wonder Woman üzerinden bunu uyguluyor DC ve çok iyi yapıyor. İlk sayıda Diana’nın kendisi gibi kadın ve queer sanatçıların işleri çoğunlukta. İkinci sayının yaratıcılarının isimlerini görünce de temanın bu çerçevede olacağını anlıyoruz.&nbsp;Yıldızlar geçidi gibi bir kadroyla hazırlanmış bu sayı. AJ Mendez ve Ming Doyle harika bir ana-kız hikayesi anlatmış. Nadia Shammas ve Morgan Beem ise biraz daha mitolojiye eğilmiş. Bu hikayede Beem’in sulu boyaları harika! Ardından John Arcudi ve Ryan Sook kendi ölümsüzlüğüne rağmen insan yaşamına verdiği önemi anlatan bir hikayeyle karşımıza çıkıyor. Amy Reeder da Golden Age Wonder Woman’a bir aşk mektubu yazıp çiziyor. Son olarak Becky Cloonan ise seriye rengini veren altın renkli Lasso of Truth’un hikayesini anlatıyor.Wonder Woman seven herkesin kesinlikle okuması gereken bir kitap. Mini stand alone hikayelerden oluştuğu için herhangi bir yerinden başlamak sıkıntı yaratmıyor. Okuması en keyifli hikayelerden bazıları bu serilerden çıkıyor. 10-15 sayfalık işler olduğu için de hap gibi yuturveriyorsunuz. Her biri mini bir görsel şölen. Mavi ve kırmızıyı Supes’e verdikten sonra ben Wonder Woman’a Silver &amp; Gold yaparlar diye düşünüyordum ama siyah da gayet iyi çalışmış. Herkes okusun bu kitabı. Herkes daha çok Wonder Woman kitabı okusun. Hemen okusun.Kapak: Jen Bartel

Wonder Woman: Black and Gold #1

<img src="https://images.aposto.com/2021/3/2021-04-24T14:02:16.284Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Superman antoloji serisi Red and Blue’nun ikinci sayısı çıktı. Daha önce yazdığım Batman: Black and White gibi bu da farklı yazar ve çizerlerden kısa hikayelerden oluşuyor. Dc’nin bu tarz serilerini ben çok seviyorum. Sanatçıların biraz daha özgür kalabildikleri, daha çarpıcı hikayeler yaratmalarını sağlıyor. Bu sayıda Steven T. Seagel, Chuck Brown, Stephanie Phillips, Dan Panosian, Jason Howard, Marley Zarcone, Duncan Rouleau ve Denys Cowan gibi bir süperstar yaratıcı kadroyla karşı karşıyayız. Nicola Scott’ın kapağı ise inanılmaz.İzci çocuğumuzun farklı farklı versiyonlarını görüyoruz bu sayıda. Earth 2 Superman, Cyborg Superman, Smallville’deki gençliği ve alışkın olduğumuz haliyle karşımıza çıkıyor. Superman for All Seasons tadıyla açılan ilk hikayeyi özellikle çok beğendim. Supes’un çeşitli hallerini bir arada okumak güzel bir deneyim. &nbsp;Mavi ve kırmızıdan oluşan renk paleti ise kitaba farklı bir dinamiklik katmış.Daha önce de dediğim gibi bu tarz serilere bayılıyorum. Hem okuması hem de bakması acayip keyifli oluyor. DC rotasyonunda kendine kalıcı bir yer bulmasını diliyorum. Daha önce Batman ve Harley Quinn için uyguladıkları bu formatı ilk defa Superman’de denediler. Aç gözlü bir nerd olarak keşke çoğu karaktere yapsalar diye bir istek oluşmuyor da değil içimde. Gönül rahatlığıyla alın, okuyun. Neyi beğeniyorsanız onu bulabileceğiniz bir seri kesinlikle.Kapak: Nicola Scott

Supes ile ilgili hikayeler