Yazıya amuse-bouche tadında küçük bir aman dikkat notu ile başlıyorum. Yemek-şarap uyumuna dair pek çok yorum var, hatta kural olarak adlandıranlar bile var. Ben baştan söylüyorum bu yazıda kural yok, öneri var. Keskin cümleler yok, bireysel yorumlar var. Hatta alabildiğine örnek ve sebep-sonuç ilişkisi var ki hepimiz temelde bu uyumun nereden gelebileceğini anlayabilelim, hayal edelim, kendi yorumumuzu katabilelim. Her zamanki gibi genellemeleri sevmediğimi belirtiyorum; ama daha iyi anlayabilmemiz için biraz hayal etmekte, biraz da uçup kaçmakta hiç sakınca görmüyorum. Eşleşmelerdeki duyusal deneyimi daha iyi anlayabilmemiz için bazı örnekler üzerinden anlatacağım, aman dikkat.

amuse-bouche ile ilgili hikayeler