10 bin adımda Kuzguncuk

Semti 1980’den beri mesken edinmiş, bölgenin korunması için de mahalleliyle çaba göstermiş mimar Nevzat Sayın’la konuştuk.

Kapılarına, “Burada fotoğraf çektirmek yasaktır”la başlayıp “Burada fotoğraf çekilenler ayrılıyormuş”a ve “Burada fotoğraf çektirenler hakkında adli işlem yaptırılacaktır”a kadar varan uyarılar asıyorlar. Haksız da değiller, zira Kuzguncuk’ta işler özellikle de hafta sonları çığırından çıkıyor.

“Kuzguncuk, İstanbul’un çok iyi korunmuş yerlerinden biri. Bütün bu yapılanlar, 1957’deki koruma yasalarının netleşmesi ve tespitlere kadar yapılmış. Ondan sonra bu koruma yasalarıyla, yönetmelikleriyle kendi kendini koruyabilmiş bir bölge.” diyor Sayın.

Düşüneceği zaman yürümeye başlayan ve bunu çok sık yapan Sayın’dan aktarıyoruz: “Bazen ara sokaklardan, Atik Valide üzerinden Karacaahmet Mezarlığı’na, oradan Kadıköy’e yürüyorum; sonra kıyıdan geliyorum Harem üzerinden. Bazen buradan kıyıya iniyorum, kıyıdan yürümeye başlıyorum. İngiliz Mezarlığı çok sevdiğim bir yer oraya giriyorum çıkıyorum. Sonra devam ediyorum oradan. Böyle bir rotam var. Ya da Kuzguncuk’un ara sokakları mesela, çok formda hissediyorsam kendimi Fethi Paşa Korusu’na çıkıp koşarım. Ama çok yokuş olduğu için özellikle inişlerde dize çok yükleniyor. Çok doğru değil yani. Yürüyerek düşünmek benim çok alışkın olduğum bir şey. Kendimi bildim bileli böyle. Bugün de hâlâ kafama bir şey takıldığı zaman uzun uzun yürürüm. Bazen mesela bir konuya takılıyorum. Çıkıyorum ve yürümeye başlıyorum. O benim çok güzel bir biçimde zihnimi açıyor. Sanki yürüme tempom düşünme ritmimi yakalıyormuş gibi. Hâlâ yapıyorum onu.”