Buluşmalar, günümüz, karşılaşmalar ve bir meydan

Galata’nın 360 derecesine dağılmış düşünceler ve hisler günün 24 saati kulenin dört bir yanında dönmeye devam ederken hikâyenin neresinde olduğumu karıştırıyorum bazen. Birinci tekil kişi olarak Galata semalarında romantizmi nereye koyacağımı bilemiyor olsam da üçüncü tekil kişi olarak optimist romantiğimin oynadığı güzel oyunlar var. Tatlı bir sır olarak tutup çoğunlukla kimseyle paylaşmasam da düşünüp gülümsediğim Galata hikâyeleri üzerine günbegün meydanla laflıyoruz.

Bir binanın eskimiş bir köşesini fark ettiğimde geçmişinde yaşanmış olabilecek romantik paylaşımlar film şeridi gibi gözümün önünden geçiyor. Tahmin etmeye çalışıyorum, o eski bol anılı binaların içinde bir yerlerde farklı zamanlarda yaşamların nasıl geliştiğini. Heyecanıyla kapının önünde ilk buluşmasını bekleyen birinin en şık kıyafetlerini giyip İstiklâl’e çıkmayı beklediğini hayal ediyorum. Gülümsüyorum. Mekânla özdeşleşen bu romantizm günümüze de akıyor. Yavaşça bugüne varıp gözleme dalıyorum bu sefer. Etrafıma baktığımda Kuledibi romantizmi yaşayan bir çift gözüme takılıyor, onlar buranın kalıcısı olmadıkları için zaman kadar mekânın da büyüsü içindeler. O anın sonsuz olacağına inanmak isteyen gözler görüyorum, içimdeki romantik gülümsüyor hatta yüzüme de taşıyor. Gözümle selamlıyorum onları, selam verişimi tabii ki görmüyorlar. Burada selamladığım, kendilerinden çok gözlerinde gördüğüm duyguların naifliğiydi. Bütün bu düşünceler süzülürken şimdinin zilleri çalıyor. Meydanın ortasındayım. Kulenin kenarından her zamanki yerinden güneş bana göz kırpıyor, ondan da selamımı eksik etmiyorum.

Camekân’ın kedileri başta olmak üzere ruhu romantizmle dolan herkesin Sevgililer Günü'nü kutlarım.

Galata'dan sevgilerle,

Sinem

İstanbul'u bizimle birlikte konuşun.