Veba Geceleri/ Orhan Pamuk

Beni uzun zamandır takip edenler, Orhan Pamuk konusundaki hassasiyetimi biliyordur… Kendine özgü bir edebi tarzı olup, her bir detayı bu kadar zekice kurgulayan az yazar tanıyorum, kendisinin dilini, olayları ele alış biçimini çok seviyorum. Kırmızı Saçlı Kadın’dan sonra sabırsızlıkla beklediğim Veba Geceleri’ne sonunda kavuştum, hemen bitmesin diye yavaş yavaş okudum. Bu istemsiz yavaşlık özellikle bu roman için çok gerekliydi Pamuk’un fazlasıyla emek harcadığını her satırında yansıtan bu araştırmasına haksızlık etmiş olmak istemem. Tarihi bir salgını yeniden kurgulayan Pamuk, yarattığı adada, tarihten esinlendiği karakterle o dönemi o kadar iyi anlatmış ki! İçinde bulunduğumuz pandemi süreciyle paralellik gösteren konusu, belki empati yapıp o sürecin kaygılı havasını daha da benimseyerek okumama sebep oldu. Her ne kadar kurgu da olsa kitabı okurken, detaylı bir tarih kitabı okuyormuş hissine kapıldım. Kitabın “Yıllar Sonra” adlı son bölümüne geldiğimde “oh, işte Pamuk” diyebildim. Kişiler, dönemler ve olaylar arasında çok güzel bir köprü kurup yine kendine dair minik bir iz bırakmış. Her ne kadar edebi açıdan doyamamış olsam da son bir yıldır yaşadığımız günleri düşününce romanın içinde bizden daha çok şey bulabildim. Hayal kırıklıkları, kaygı, umut, kayıplar ve tüm bunların çerçevesinde karışık bir siyaset… Bazı sayfalarda detaylarda kaybolsam da, her şeye rağmen Orhan Pamuk okumak!