Ses bilimi ve arkeoloji üzerine bir kitaptan bahsedeceğiz şimdi. Kitapta ilk insanların yaptığı mağara resimlerini inceleyen bilim insanlarının deneyimlerinden bahsediliyor. Bir grup bilim insanı Burgonya’daki Arcy-sur-Cure ve Pireneler yakınlarındaki Le Portel gibi önemli mağaralarda çalışma yapıyorlar. Bu mağaraların dar pasajları boyunca, karanlıkta ilerlerken içerideki sesin değiştiği, yankı yaptığı noktalarda durup ışık yakıyorlar. Mağara içindeki sesin değiştiği her noktada mağara resimleri olduğunu görüyorlar

Ses bilimi ve arkeoloji üzerine bir kitaptan bahsedeceğiz şimdi. Kitapta ilk insanların yaptığı mağara resimlerini inceleyen bilim insanlarının deneyimlerinden bahsediliyor. Bir grup bilim insanı Burgonya’daki Arcy-sur-Cure ve Pireneler yakınlarındaki Le Portel gibi önemli mağaralarda çalışma yapıyorlar. Bu mağaraların dar pasajları boyunca, karanlıkta ilerlerken içerideki sesin değiştiği, yankı yaptığı noktalarda durup ışık yakıyorlar. Mağara içindeki sesin değiştiği her noktada mağara resimleri olduğunu görüyorlar: ilk insanlar mağaraların herhangi bir noktasında değil, sesin tınısının değiştiği ya da yankı yaptığı yerlerde resim yapmışlar. Mağara en ilginç sesi nerede çıkarıyorsa mağara resimleri orada bulunmuş.

Görsel: The Telegraph

Müzikolog Reznikoff yankı ve resim arasındaki bu örtüşmenin bir haritasını çıkarmış ve resimlerin yaklaşık yüzde sekseninin akustiğin olağan dışı bir hal aldığı noktalarda toplandığını keşfetmiş. Bilim insanları bunu şöyle açıklıyor, ilk insanlar mağaralardaki değişik tını ve yankıları hayvan seslerine benzetiyor ve o sesleri duydukları yerlere hayvan resimleri yapıyorlardı. Bizce muhteşem, sizce de öyle değil mi?