🎭 Assassin's Creed Odyssey

Önceki sayıda da bahsetmiştim, şu sıralar Assassin's Creed dönemindeyim. Origins'i bitirdikten sonra hemen serinin bir sonraki oyunu Odyssey'e başladım. Her ne kadar iki oyunun çıkış tarihleri arasında 1 yıl olsa da Odyssey sanki 4 yıl sonra çıkmış bir oyun gibi hissettiriyor. Origins'de var olan hemen hemen her şeyin daha estetiği ve daha zengin hâli olan Odyssey, selefinin büyük günahlarını işlememeye gayret etmiş.

En az Origins'deki Antik Mısır kadar etkileyici bir Antik Yunanistan deneyimi sunan Odyssey, ana karakteri (tabii ki Kassandra ile oynuyorum), yan görevleri, hikâyesi ve oynanışı açısından Origins'den çok daha keyifli. Mükemmel demiyorum, elbette Ubisoft'un olmazsa olmaz kabızlıkları yer yer hissediliyor, ancak Origins'le karşılaştırdığımızda Odyssey'in kesinlikle seviye atladığını görebiliyoruz. Özellikle zenginleşen dövüş mekanikleri ve yan görevlerin artan kalitesi Origins'deki sıkıcılığın en büyük nedenlerini ortadan kaldırıyor. Atmosfer için zaten hayıflanacak bir şey yok, mükemmel. Bir hayli büyük olan açık dünyada dolaşmak, tarihî mekanlarda gezmek, Antik Yunanistan ile yolları kesişmiş tarihî karakterlerle konuşmak, onlarla arkadaş olmak ve görevler yapmak gerçekten çok keyifli. Oyunun bir noktasında sıkı fıkı olduğumuz Heredot, evet tarihin babası olan Heredot, yanımda dolaşıp bana Thermopylae Savaşı'ndan sonra Leonidas'ın cansız bedenine ne olduğunu falan anlatıyor mesela. Müthiş.

Ayrıca Assassin's Creed'in bu serisindeki mitoloji unsurları, tarihî ve kültürel araştırmalara uygun anlatılar, tasarımlar ve mekanlardaki detaylara gösterdikleri özen gerçekten takdir edilesi. Bravo.

Eğer Assassin's Creed Origins'le birlikte serinin ilerlemeyi seçtiği yol yüzünden kalbi kırılanlardansanız ne yazık ki sizi teselli edebilecek cümlelerim yok. Origins'in de Odyssey'in de başında "Assassin's Creed" etiketi olmasa olurmuş. Yine de Odyssey'e bir şans verin. Size iyi gelecek, yaralarınızı saracak.