Geçtiğimiz haftalarda sormuştuk: <a fr-original-style="" href="https://aposto.com/i/sahi-biz-neden-calisiyoruz?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Biz neden çalışıyoruz?</a> Bu hafta ise bir adım ileri gidiyor ve şunu soruyoruz: Biz nasıl çalışıyoruz? Değişen dünyada, çalışma düzeninin değişmemesini beklemek nafile. Tabii ki değişecek. Gelişecek. Pandemi ile bile ne kadar değişti düşünsenize. Şu an ‘ee tabii ki böyle olması gerekiyor’ dediğimiz şeyler 2019’da bize uzak bir hayal, yabancı bir konsept gibi gelirdi. Bu iş aramaya başladığım dönemde neden ve nasıl çalışıyoruz sorularını kendime çok sordum. Nasıl? Nasıl zevk aldığın bir şeyden para kazanacaksın? Kazandığın para nasıl senin hem geçimini sağlayacak hem de keyfi harcamalarını karşılayacak? Nasıl bir yerde, ne şartlarda çalışmak istiyorsun? CV’nin yazı tipi güzel mi itici mi? Kim bilir… Hepsine cevabım bu. İş-güç denince aklıma hep Dolly Parton’un <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/track/4w3tQBXhn5345eUXDGBWZG?si=cf1d710a2a01484d&utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">9 to 5</a> adlı şarkısı geliyor. Kendisini Amerika’nın Ajda’sı olarak taçlandıracakken vazgeçtiğim Parton, bu şarkıda modern bir komünist manifesto yazmış desem bence çok yanlış olmaz (baya yanlış olur, Marx mezarında döndü şu an).Workin' 9 to 5

Selam 20’likler ve 20’lik kalanlar,N'abersiniz? Nisan ayının son sayısı ile sizlerleyiz. Son bir haftadır, üç ev arkadaşımla beraber dairemize kendimizi kapadık, tez yazıyoruz. Bir şeye yoğunlaşmak çok güzel ama konu tarih olunca hep daha fazlasını yapabilirmiş gibi hissediyorsun; daha çok okuma, daha çok araştırma… Yorucu bir süreç ama n’apalım seviyoruz. Mayısın gelişi bu sene ayrı bir heyecanlı, çünkü ayın 3’üne tez teslimimiz var. Aynı zamanda makalelerimiz var. Yaz, yaz nereye kadar abicim. Ben aynı zamanda çok sevdiğim şarap barında çalışmaya devam ediyorum — son haftam, duygusalım. Peki bu teslim tarihlerinden sonra mı ne var? Gelecek planlamaları var. İş başvuruları var. Tırstım. Tırstım ama şükran doluyum. Kısaca bu aralar tam bir yazı makinası olduğum için bu girişte içimden daha çok kelime ve cümle çıkaramıyorum. Evirdim, çevirdim, sıktım, suyunu çıkardım, anca bu kadar yapabildim.&nbsp;Bu kadar yazarken neler dinliyorsun diye sorduğunuzu duyar gibiyim. Hemen söyleyeyim. Aslında çok değişiyor ama en son Rolling Stones’un en sevdiğim şarkılarından <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/track/1hJrWWK74fKL7eeV3CFOvF?si=79eb1bcc85074858" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Sweet Virginia</a>’yı sanırım 50 kere arka arkaya dinledim. Mızıka sesi beni bir ayrı etkiliyor.&nbsp;Hepimize kolay gelsin,&nbsp;Yasmin&nbsp;&nbsp;Not. 20’lik artık okurken bir yandan da dinleyeyim diyenler, yolda kulağımda 20’lik olsun diyenler ve diğer herkes için her hafta cumartesi günü Aposto Radyo’da. <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/show/3W0exlVDYwL6AarITAmu5V?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Buradan</a> dinleyebilirsiniz.

20’lik, kafada oluşan saçma soruların, açılmayı bekleyen ve bazen suratımıza çarpılan kapıların, gündem ile üzerimize çökebilecek fenalığın paylaşıldığı bir bülten. 